بلوغ زودرس در دختران، عامل مشکلات روحی و جسمی

مکان شما: خانه / مشاور کودک و نوجوان / بلوغ زودرس در دختران، عامل مشکلات روحی و جسمی...

چند سالی است که بسیاری از والدین از بروز بلوغ زودرس در فرزندان دختر خود بسیار نگران هستند.

چرا که مسلما هیچ پدر و مادری نیستند که بخواهند خیلی زود فرزندشان از دوران کودک قدم در دنیای بزرگسالی بگذارد.

منظور از بلوغ دوره ای است که در آن انسان توانایی تکامل و تولید مثل پیدا می کند.

این توانایی چه در دختران و چه در پسران با تغییراتی همراه است.

می توان گفت ژنتیک افراد مهم ترین عامل تعین کننده زمان بلوغ در افراد است.

اما مسلما عوامل تاثیرگذار دیگری نیز در این بین وجود دارند که از جمله آن ها می توان به محیط و تغذیه اشاره نمود.

سن بلوغ بسته به شرایط جغرافیایی می تواند تغییر کند.

مثلا در کشورهایی که به خط استوا نزدیک تر هستند سن بلوغ پایین تر است.

هم چنین در جوامع شهری نسبت به جوامع روستایی سن بلوغ پایین تر است.

که می تواند ناشی از تغذیه مناسب تر باشد.

چرا که در جوامع پیش رفته نیز سن بلوغ پایین تر می باشد.

تکامل بلوغ در دختران چند سالی طول می کشد.

پس از اولین نشانه ها و علائم بلوغ که در واقع رشد ناگهانی می باشد.

پس از پایان یافتن و اواخر دوره رشد عادت های ماهیانه در دختران به وجود خواهد آمد.

بیش تر مطالعاتی که در مورد سن بلوغ و ویژگی های آن در دختران صورت گرفته مربوط به جوامع غربی است.

که در آن سن بلوغ دختران را حدود نه تا ده سالگی می داند.

برخی عادت دارند که برخی از مشکلات به وجود آمده در دوران بلوغ را غیر طبیعی می دانند.

مثلا تغییراتی مانند کم خونی، آکنه و جوش های بدن و صورت و مواردی از  این قبیل از نظر آن ها غیر طبیعی است.

اما این اتفاقات در نتیجه تغییرات به وجود آمده در سیستم  و سطح هورمون های فرد افتاده است.

روانشناسان اعتقاد دارند که تغییرات به وجود آمده در دوران بلوغ می تواند باعث زمینه سازی و شیوع اختلال افسردگی در دختران شود.

بسیاری از دختران هستند که از تغییرات جسمانی و فیزیکی به وجود آمده در پی بلوغ ناراضی هستند.

مواردی مانند نازیبایی صورت و جوش و آکنه فراوان و نیز تغییرات و بزرگ شدن سینه و باسن آن ها را به شدت ناراحت می کند.

پدیده زورگویی

پدیده زورگویی

آن قصه قدیمی کودکانه را شنیده‌اید که هر کسی فکر می‌کرد از همه قوی‌تر است تا وقتی که به از خودش قوی‌تر برمی‌خورد؟ همان که اسمش «کی از همه پرزورتره؟» است؟ حالا حکایت زندگی در تهران یک جورهایی شبیه آن قصه شده. هر کسی فکر می‌کند زورش به بقیه می‌رسد مگر خلافش ثابت شود! این زورگویی یک جورهایی اپیدمی شده و کار به آنجا رسیده که قانون هم برای «پرزورها» سد و مانعی محسوب نمی‌شود. مخصوصا قوانین راهنمایی و رانندگی که انتظار رعایت‌کردنشان از طرف مردم، بدون آن‌که ترس از جریمه مجبورشان کند، کم‌کم تبدیل به یک آرزوی دست نیافتنی می‌شود. چند سال پیش در خیابان ولیعصر سر یک کوچه یک‌طرفه از سوپرمارکتی خرید می‌کردم که سروصدای یک مرد توجه‌ام را جلب کرد. وقتی از مغازه بیرون آمدم، صحنه جالبی را دیدم؛ یک پیکان سفید داشت برخلاف جهت تابلو وارد کوچه می‌شد، یعنی داشت خلاف قانون عمل می‌کرد! روبه‌رویش هم یک ماشین دیگر که در جهت درست و قانونی حرکت کرده بود، با ایشان شاخ به شاخ شده بود. راننده خلافکار سرش را از پنجره ماشین بیرون آورده بود و با رکیک‌ترین الفاظ راننده روبه‌رویی را که مرد جا افتاده و محترمی به نظر می‌آمد، تهدید می‌کرد: «مگه خیابون ارث پدرته؟ به تو چه ربطی داره که من ورود ممنوع می‌آم؟ [بیب] و [بیب] و [بیب]……»
آن مرد محترم هم انگار گوشه رینگ بوکس گیر افتاده باشد، مظلومانه ماشینش را کنار کشید تا آقای پرزور بددهن بتواند به خلافش ادامه دهد. حرصم در آمده بود، چقدر وقیح بود این مرد! با پررویی تمام بر خلافکاری‌اش اصرار می‌کرد و هیچ کس هم حق اعتراض نداشت.
اما بعد اتفاق جالبی افتاد. قلدرخان کمی که جلوتر رفت، با ماشین بعدی روبه‌رو شد و دقیقا همان سناریو را اجرا کرد. باز هم سرش را از پنجره بیرون آورد و شروع کرد به راننده ماشین جلویی که یک بنز سفید رنگ بود بد و بیراه گفتن. اما این بار راننده روبه‌رویی کنار نکشید، از ماشین پیاده شد و با اطمینان و آرامش رفت به سمت قلدرخان. هیبتی داشت برای خودش، اما چیزی که توجه من را جلب کرد پوتین‌هایش بود. او یک مامور نیروی انتظامی بود! راننده خلافکار هم که پوتین‌ها را دیده بود، متوجه شد این بار سنبه پرزور است. کمی خودش را جمع و جور کرد و آماده شد تا این بار از موضع ضعف با طرفش روبه‌رو شود: «جناب سروان به خدا بچه‌ام تو بیمارستانه، منم باید برم براش دارو بخرم، به خدا مجبور شدم یه طرفه بیام، به خدا…»
مامور قوی هیکل هیچ اعتنایی به مزخرفات قلدر خان نداشت. فقط اشاره کرد که «از ماشین پیاده شو» و بعد اشاره‌ای به مسافر بنز سفید رنگ کرد. قیافه‌اش دیدنی بود. مثل موش آب کشیده جمع شد و به پته پته افتاد: «جناب سروان غلط کردم،… تو رو خدا ببخشید…» جناب سروان هم بدون توجه به این حرف‌ها مدارک قلدرخان را ضبط کرد و ماشینش را به پارکینگ منتقل کرد.
دلم خنک شد! اما راستش متاسف هم شدم، چرا باید برای رعایت یک قانون ساده، سردار طلایی وارد عمل شود؟ چرا خودمان به قانون احترام نمی‌گذاریم؟ چرا حق دیگران برایمان هیچ اهمیتی ندارد؟ چرا فکر می‌کنیم ما از همه پرزورتریم؟ چرا؟

چیزهایی که نباید فراموش کنیم
فراموشی شاید مهم‌ترین ضعف و گاهی بزرگ‌ترین نیاز این آدم خاکی باشد، اما بسیار گریزپا و لجباز است. معمولا آن‌چه را باید فراموش کنیم با تمام جزئیات به یاد می‌سپاریم و آن‌چه را باید به یاد بیاوریم در میان گرد و غبار زمان تصویرش را از یاد می‌بریم. بهانه این هفته چیز دیگری بود. پاییز بود و مهر و بوی مدرسه، ولی تا سه ماه دیگر می‌شود از پاییز گفت و من دلم ریخت پایین وقتی در اولین روز مدرسه موقعی که با پریا داخل ماشین بودیم تا به مدرسه‌اش برسیم، رادیو گفت که هفته دفاع مقدس است و من یادم رفته بود. یادم رفته بود که درست وقتی هم‌سن این روز‌های پریا بودم، مجبور بودم برای آشنایی با جنگ و آرام‌شدن ترس‌هایم «زندگی، جنگ و دیگر هیچ» فالاچی را بخوانم و موقع آژیر قرمز دعا می‌کردم که بمب روی خانه ما نیفتد و سال‌ها بعد یک روز با ترس دیدم من هم در مرگ مردمم با ترسم سهیم شده بودم.پدیده زورگویی
رادیو دارد از جنگ و خاطرات جبهه می‌گوید و صدای رزمندگانی که دیگر نیستند، سال‌های دهه عجیب و رعب‌آور ۶۰ را در ذهنم تداعی می‌کند. منع‌کردن هیچ به من نیامده. همین دیشب بود که پدرم را سرزنش می‌کردم که چرا آن‌قدر اشکش سریع سرریز می‌شود از دیدن هر صحنه‌ای و صدایش لرزان و به او گوشزد می‌کنم که پدرِ من باید کمی خوددار باشید، زندگی همین است دیگر و الان خدا تلافی شماتتم را سرم درآورده. در اتوبان دارم با سرعت می‌رانم و عینک بر چشمم هست که شکمم به قول محمود کلاری عزیز عین آب‌پاش برف‌پاک‌کن می‌ریزد به سر و رویم. حالا نوبت شماتت پریاست، مامان همین مونده بود که با گوش کردن به رادیو هم گریه‌ات بگیرد. این را می‌گوید و دستمالی به من می‌دهد، چشم‌هایم با پرده اشک تار شده و آرام‌تر می‌رانم و می‌گویم: آخه مامان تو که نبودی ببینی چطور همه پسرهایی که تو آشنایی و همسایه و فامیل می‌شناختیم هر هفته عکس و اسمشون می‌رفت بالای کوچه و شهید می‌شدند. دیگر از مجید برایش نمی‌گویم که هنوز جواب عشقش فریرا را ندانسته با ماشین مهمات در جبهه‌های غرب پودر شد و به هوا رفت یا حمید که وقتی خبر شهادتش را شنیدم، دلم ریخت پایین که مدت‌ها بود قبل جبهه رفتنش با او قهر بودم.

مقالات ویژه

نتیجه‌ای یافت نشد

پدیده زورگویی
هر موقع با خانواده‌اش می‌آمدند منزل ما خودم را قایم می‌کردم تا نبینمش یا از امیر تازه داماد یا از حسین یا… اشک امان من و پریا را بریده. پریا می‌پرسد: مامان به جاش بعضی‌هاشونم زنده موندن. خودش مکث می‌کند و ادامه می‌دهد: البته انگار بیشتر اونا هم الان تو آسایشگاهن. زیر لب ادامه می‌دهم یا راننده تاکسی و آژانس یا بی‌کار یا کارمند گرفتار… همین‌طور که می‌رانم، تابلویی با همین مناسبت هفته دفاع مقدس می‌بینم که تصویر رزمنده‌ای است که دارد از پشت می‌رود و بالایش نوشته: ما رفتیم تا شما راحت باشید. به پریا می‌گویم: مامان یادت باشه آدم‌هایی که تو این جنگ شرکت داشتن، نجیب‌ترین و باارزش‌ترین مردهای این سرزمین بودند.
دخترکم با غصه به روبه‌رو نگاه می‌کند و زیر لب می‌گوید: خودم می‌دانم. من می‌رانم و هر دو تا آخر مسیر سکوت می‌کنیم. بهانه این هفته‌مان همین باشد. خاطرات جنگ را از یاد نبریم. این هفته اگر سنمان می‌رسد در ذهن آن روزها را مروری کنیم، اگر سنمان نمی‌رسد از کسانی که بوده‌اند و دیده‌اند، بپرسیم. میلان کوندرای محبوبم در مقدمه دیباچه نوین رمان‌نویسی می‌گوید: کشورهایی که سال‌های جنگ را از سر گذرانده‌اند، بهترین گنجینه دراماتیک را برای نسل بعدی به جای می‌گذارند. با همه آرزوی ته دلم و تمام وجودم برای صلحی دائمی در کشورم و دنیا شک ندارم که سال‌های جنگ از آن خاطراتی است که نباید یادمان برود.

منبع: کانون مشاوران ایران

آشنایی با ویژگی های کودک اوتیسم

اوتیسم یک اختلال ذهنی است که در دوران کودکی شروع می شود که با اختلالات مداوم در درگیر شدن در ارتباطات اجتماعی و تعامل با دیگران شناخته می شود. فردی مبتلا به اوتیسم اغلب رفتارهای محدود، الگوهای تکراری از رفتارها، علایق یا فعالیت ها را دارد. علائم از دوران کودکی بروز کرده و زندگی روزمره ی فرد را تحت تاثیر قرار می دهد. اوتیسم به صورت طیفی می باشد. افرادی که مبتلا به اوتیسم شدید هستند ممکن است در انجام دادن فعالیت های روزمره مشکلات جدی را تجربه کنند که به طور مشخصی از انواع چیزهایی را که به عنوان یک فرد بالغ انجام می دهند، محدود می کند. افرادی با درجات پایین تر از اوتیسم ممکن است کاملا نرمال به نظر برسند مگر در موقعیت های اجتماعی خاص که در آن اختلال بیشتر خود را نشان می دهد. اوتیسم ممکن است همراه و یا بدون اختلالات روحی روانی و زبانی باشد. برآوردها نشان می دهد که از هر ۱۰۰ کودک یک کودک مبتلا به اختلال اوتیسم است، اختلالی که منجر به اختلال در خانواده ها و زندگی ناکام در بسیاری از کودکان می شود.

در ۱۹۴۳ دکتر لئو کنر از بیمارستان جان هاپکینز، گروهی از ۱۱ کودک را بررسی کرد و عنوان اوتیسم دوران طفولیت را در زبان انگلیسی وارد کرد. در همان زمان، یک دانشمند آلمانی، هانس آسپرگر یک نوع متعادل تر از اختلال را معرفی کرد که تحت عنوان سندروم آسپرگر شناخته می شود.

برای مطالعه بیشتر به مقالات زیر مراجعه کنید:

حقایقی در مورد اختلال طیف اوتیسم

راهنمای جامع اختلال طیف اوتیسم ASD

بدین ترتیب، این اختلال شرح داده شده و امروزه در فهرست آماری و تشخیص اختلالات ذهنی به عنوان اختلالات روان شناختی، که اغلب به عنوان اختلالات طیفی اوتیسم شناخته می شوند (ASD) قرار گرفته است. تمامی این اختلالات بوسیله ی درجات مختلفی از اختلال در مهارت های ارتباطی، تعاملات اجتماعی و الگوهای محدود، تکراری و کلیشه ای رفتاری مشخص می شوند.

از سال ۲۰۱۳ سندروم آسپرگر یک اختلال طیفی اوتیسم در نظر گرفته می شود چرا که واژگان اوتیسم دوران کودکی، اوتیسم کنر، اوتیسم آتیپیک، اوتیسم فراعملکردی و اختلال ناموزون کودکی را شامل می شود.

• نشانه های اوتیسم

اختلالات طیفی اوتیسم (ASD) می تواند اغلب با اطمینان در سنین ۳ سالگی تشخیص داده شود و در برخی موارد حتی در سنین ۱۸ ماهگی. مطالعات نشان می دهد که بسیاری از کودکان نهایتا ممکن است در سن یک سالگی یا حتی کمتر، اوتیسم در آنها تشخیص داده شود. ظهور هر یک از علائم هشدار دهنده ی ASD دلیل بر الزام ارزیابی کودک توسط یک متخصص حرفه ای در این از اختلالات است. در وهله ی اول والدین باید به رفتارهای غیر معمول در کودکان خود توجه نشان دهند. در برخی از موارد، کودک از لحظه ی تولد خود از دیگر کودکان متفاوت به نظر می رسد، نسبت به مردم غیر پاسخگو بوده و یا بر یک واژه تا مدت زیادی بطور مداوم تمرکز می کند. علائم اولیه ی ASD همچنین می تواند در کودکانی مشاهده شود که به طور معمول و عادی رشد کرده اند. زمانی که یک کودک نوپا که پر سر و صدا و فعال است ناگهان ساکت، کناره گیر، خودآزار به نظر می رسد یا به مناسبات اجتماعی بی اعتناست، چیزی اینجا نادرست به نظر می رسد. تحقیقات نشان داده است که والدین معمولا در مورد توجه به مشکلات رشدی کودکان درست متوجه می شوند هر چند که ممکن است ماهیت خاص یا درجه ی مشکل را نتوانند به درستی تشخیص دهند.

اختلالات طیفی اوتیسم به لحاظ شدت، از خفیف تا شدید متفاوت هستند که گونه های بسیار شدید از طریق گفتار و الگوهای رفتاری که درک آنها می تواند سخت باشد، شناخته می شوند.

• شیوع، علل و راههای تشخیص

در سال ۲۰۰۷، مرکز کنترل بیماریهای آمریکا (CDC) دریافت که آمار بالاتر از آماری هستند که از مطالعات انجام شده در ایالات متحده در طی سالهای ۱۹۸۰ و اوایل دهه ی ۱۹۹۰ انجام یافته است ( ارزیابی بر اساس داده هایی از سال های ۲۰۰۰ و ۲۰۰۲). ارزیابی انجام گرفته توسط CDC یک تشخیص اختلال طیفی اوتیسم را تعیین کرد که بر اساس ریکوردهای سلامتی مدارس با سنین ۸ سال در ۱۴ جامعه ی آماری در آمریکا بود. بحث در مورد اینکه آیا این افزایش صحیح در شیوع اوتیسم را نشان می دهد یا نه، ادامه پیدا کرد. تغییر در معیار تشخیص اوتیسم به همراه تشخیص های رو به رشد این اختلال بوسیله ی افراد متخصص و عموم مردم  تماما می تواند جزو عواملی باشند که در این راستا کمک کننده باشند.

داده های یک گزارش قبلی از برنامه های آتلانتای CDC نشان داد که نرخ اختلال طیفی اوتیسم ۴/۳ به ازای هر ۱۰۰۰ کودک ۳ تا ۱۰ ساله است. با خلاصه سازی این یافته ها و چندین گزارش تفصیلی دیگر بر روی شیوع اوتیسم، CDC پیش بینی می کند که ۶-۲ به ازای هر ۱۰۰۰ کودک (از یک در ۵۰۰ تا یک در ۱۵۰) مبتلا به اوتیسم هستند. خطر در مردها ۴-۳ برابر بیش از زنان است. تحقیقی انجام یافته در سال ۲۰۰۹ نشان می دهد که اوتیسم اکنون از هر ۱۱۰ کودک، ۱ کودک را در بر میگیرد. با توجه به سخنرانی هایی راجع به اوتیسم، یک انجمن غیر انتفاعی که برای درک اوتیسم اختصاص یافته است، هیچ علت شناخته شده ای برای بروز اوتیسم وجود ندارد. در عوض، محققان تعدادی از ویژگیهایی را شناسایی کردند که ممکن است فرد را در خطر بزرگتری برای توسعه ی وضعیت بیماری قرار دهد. این موارد مشتمل است بر عامل ژنتیک، عوامل محیطی (مانند والدینی که در سنین بالاتر صاحب فرزند شده اند، والدینی که مشکلاتی در دوره ی بارداری و یا زایمان تجربه می کنند و یا حاملگی هایی با فاصله زمانی کمتر از یک سال) و تفاوت در بیولوژی و یا ساختار مغز. به طور قطع و یقین، هیچ مدرک معتبر و علمی وجود ندارد که اوتیسم را به واکسن های دوران کودکی مرتبط کند.

• درمان اوتیسم

مداخله اولیه در درمان اختلالات طیفی اوتیسم حائز اهمیت است. هر چه زودتر یک کودک به یک متخصص عودت داده شودف نتیجه برای هر دوی خانواده و کودک بهتر خواهد بود. بسیاری از رویکردهای درمانی برای این وضعیت از روان درمانی به عنوان پایه ای برای تغییر استفاده می کنند. انواع مختلفی از فنون درمانی به کار گرفته شده برای کمک به فردی با این شرایط وجود دارد که کمک می کند تا فرد یاد بگیرد تا نشانه ها و علائم بیماری را در طول زندگی خود مدیریت کند. برای برخی از افراد مبتلا به اوتیسم، مداخلات ممکن است نقص خاصی را در یادگیری، زبان، تقلید، توجه، انگیزه، انطباق و ابتکار تعامل مورد هدف قرار دهد. این نوع از درمان ها ممکن است شامل روش های رفتاری، ارتباط درمانی، کار درمانی و یا درمان فیزیکی در کنار مداخلات بازی های جمعی باشد.

• زندگی با اوتیسم و مدیریت کردن آن

این که فرد مبتلا به ASD چه زندگی ای را سپری می کند عمدتا به تعدادی از عوامل بستگی دارد: شدت اختلال تا چه میزان است و این که کودک سریع تر مداخلات درمانی را دریافت کرده یا نه، به احتمال زیاد چنین کودکی توانایی بهتری برای زندگی با اوتیسم و مدیریت آن در کل دوره ی زندگی خود دارد. اگر کودکی از اوتیسم شدید رنج می برد، با این حال، ممکن است نیازمند کمک های مادام العمر با انواعی از فعالیت های زندگی روزمره، آموزش و یا کار باشد.

• کمک گرفتن

راههای زیادی برای شروع سفر بازیابی سلامتی از اختلال طیفی اوتیسم وجود دارد چه برای شما و چه برای کودک نوجوانتان. بسیاری از مردم از مراجعه به پزشک خانوادگی شروع می کنند تا ببینند آیا واقعا از این اختلال رنج می برند یا نه. در حالی که این یک نقطه ی شروع خوبی است، همچنین شما را تشویق به مشاوره با یک متخصص سلامت روان نیز می کند. متخصصینی مانند روان شناس و روانپزشک نسبت به پزشک خانواده می توانند به طور دقیق تری یک اختلال روانی را تشخیص دهند.

منبع: کودک و نوجوان

افسردگی به خاطر کوتاهی قد

سلام من قدم کوتاه نسبت به سنم و 14 سالمه واقعا افسرده شدم واقعا حالم خیلی بده لطفا کمکم کنید و اینکه واقعا خیلی بده که برای کوتاهی قد مورد تمسخر دیگران قرار بگیری ولی هیچکس درک نمیکنه که من دقم رو که خودم انتخاب نکردم پاسخ داده شده فوریه 11, 2018 توسط دکتر روانشناس حرفه ای (85,040 امتیاز)
ویرایش شده فوریه 17, 2018 توسط دکتر روانشناس

با سلام
دویت عزیز شما هنوز از سن رشدی کامل خارج نشدید  علاوه ب اینکه باید بدانید بخشی از مساله مربوط به قد ارثی است و بخشی دیگر مربوط به  این است که شما چه فعالیت هایی را در نظر بگیرید مثل اینکه مثلا  فعالیت ورزشی  بیکتبال و ورزش هابی اینچنینی که به شما کمک خواهد کرد ..
اصلا نگران نباشید در مورد برخی ها رشد قدی مراحلی دارد و بعد اتفاق می افتد و اصلا جای نگرانی وجود ندارد که فکر کنید دیگر قد شما رشد نخواهد کرد ..البته مشورت با متخصص تغذیه هم کمک بزرگی به شما 7واهد کرد که نمی توان از ان غافل بود در نهایت امیدوارم  اگر به خاطر مسائل ژنتیکی قد شما به اندازه دلخواه نرسید اصلا دچار اضطراب نشوید چرا که  موفقیت مسیرهای زیادی دارد و همه مربوط به  قد نیست و شما می توانید با تقویت سایر شرایط رشد مثبتی داشته باشید و موفق باشید و احساس رضایت کنید

در این مورد میتونید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید

982122354790

موفق باشید

سی روش باورنکردنی ایجاد علاقه میان زن و شوهر

مکان شما: خانه / مشاوره خانواده / سی روش باورنکردنی ایجاد علاقه میان زن و شوهر...

ظهور محبت و مهربانی، اثر تعدادی از عوامل را افزایش می دهد، برخی از آنها در دست همسر و برخی برای هر دو زوجین است.

آنچه در دست زن است احترام به شوهرش است.

• فراهم کردن یک خانه مرتب برای او
• همراهی او در امور مختلف
• اجتناب از اختلاف نظر
• توجه به خواسته های جنسی شوهر و آماده سازی خود برای او
• صداقت
• اعتماد

از جمله مواردی است که زنان می توانند برای به دست آوردن محبت شوهر از آن استفاده کنند.

اسلام به پیروان خود دستور داده است تا علاقه و مهربانی بیشتری بین دو همسر ایجاد کنند.

در واقع می توان گفت که مردان و زنان به لحاظ شرایط مذهبی و اقتصادی خود به یکدیگر نزدیک هستند و براساس صداقت و اعتماد به یکدیگر، زندگی خود را آغاز می کنند و در طول زندگی روزمره خود به آن توجه می کنند.

پس از امضای قرارداد ازدواج، به منظور تقویت خانواده و حفظ منافع ، هم مرد و هم زن باید به روابطشان توجه جدی داشته باشند.

سی روش باورنکردنی ایجاد علاقه میان زن و شوهر

راه حل برای ایجاد محبت بین زن و شوهر

1. دانش و مهارت های خود را با مطالعه کتاب هایی در مورد انتخاب همسر ، نحوه ارتباط با دیگران و شرکت در جلسات مشاوره و آموزش خانواده، افزایش دهید.
2. هرگز همسر خود را با زن یا مرد دیگر مقایسه نکنید.
3. از رفتارهای مطلوب همسرتان تشکر نموده و او را تشویق کنید، و انگیزه او را برای تکرار این رفتار بدانید.
4. در مورد همسرتان از تصمیمات نادرست، نامناسب و منفی و شکل گیری افکار منفی اجتناب کنید.
5. سعی کنید نقاط مثبت و قوی در طول زندگی خود، به ویژه در رابطه بین خودتان و همسرتان ایجاد کنید.

به جای هر گونه تعصب اشکالات و ضعف ها را مشاهده کنید.

به عبارت دیگر، به جای توجه به نیمه های خالی، نیمه پر را مورد توجه قرار دهید.

6. توازن انتظارات مهم است. انتظارات غلط از سوی طرف مقابل عشق را کاهش می دهد.

از آنجایی که هر انسان سرنوشت و ضعف خود را دارد، باید سعی کرد آن ها را نادیده بگیرید و نقاط قوت را در نظر بگیرد.

اما چرا تنها ماه اول زندگی است که باید ماه عسل باشد؟

دلیل این است که پس از مدتی همسران متوجه می شوند که نمی توانند انتظارات یکدیگر را برآورده کنند.

راه حل این مشکل کاهش انتظارات است.

7. در مواردی که غم و اندوه و افسردگی یا خشم یک زن یا شوهر شدید هستند باید به متخصص مراجعه نمایید.
8. فکر کردن به یک زندگی شاد و موفق، وقت گرفتن، مسئولیت پذیری، از بین بردن موانع ارتباطات سالم، و نگاه کردن به عوامل ایجاد روابط سالم است.
9. همه چیز را می توان برای عشق استفاده کرد از کلمات، کار، پخت و پز، ظرف شستشو، تماشای تلویزیون، بازی کردن با بچه ها، حتی از درگیری ها و اشتباهات.

شما می خواهید این جعبه جادویی را ببینید و همسرتان هم.

این یک تفاوت است، شما می توانید آن را به فرصت تبدیل کنید.

کوچک و بزرگ آن متفاوت نیست، و شما می توانید – آن را به عشق عاشقانه مبدل سازید.

شما فقط باید تصمیم بگیرید و فکر کنید و انجام دهید.

هیچ راز دیگری وجود ندارد.

عاطفه بین زوجین باعث افزایش میل جنسی شوهر و زن می شود

10. ایجاد روابط دوستانه با اعضای خانواده با همدردی، تفکر، همکاری و مشورت با یکدیگر در موضوعات مختلف مهم است.
11. هر یک از زوج ها، دیگری را به عنوان نزدیک ترین و وظیفه پذیر ترین فرد در نظر بگیرید و او را به عنوان همسر حمایت کنید.
12. زمان های خوب خود را در ذهن داشته باشید.

همسر خود را در روزهای اول آشنایی به یاد آورید.

یک لیست از کار دو طرفه لذت بخش و چیزهایی را که از هر دو شما لذت می برید، تهیه کنید.

برای این اتفاقات برنامه ریزی کنید و سعی کنید آنها را بازگردانید.

13. بیان عشق مهم است.

• مشاورانه
• مشاوره خانواده
• مشاوره ازدواج
• مشاوره تلفنی
• مشاوره آنلاین
• تست روانشناسی
• مشاوره روانشناسی
• مشاوره جنسی
• اختلال روانی
• استخدام روانشناس و روانسنج

مرد