استاد روانشناسی ISU کریگ اندرسون، استاد روانشناسی داگلاس جنتیل و دانشجوی دکترا کاترین باکلی، نتایج سه مطالعه جدید را در کتاب خود، "تاثیرات بازی ویدیویی خشونت بار در کودکان و نوجوانان" (انتشارات دانشگاه آکسفورد، 2007) به اشتراک می گذارد. این اولین کتابی است که برای تحقیق تجربی و سیاست عمومی مربوط به بازی های ویدیویی خشونت آمیز متحد شده است.
اندرسون و ژنتیل هفته گذشته خود را در نشست دوسالانه توسعه کودک در بوستون برگزار کردند.
اولین مطالعه این کتاب نشان داد که حتی در مواجهه با بازی های ویدیویی خشونت آمیز بچه های کارتونی، اثرات کوتاه مدت بر روی افزایش رفتار تهاجمی به عنوان بازی های گرافیکی نوجوان (T-rated) بازی های خشونت آمیز نیز دارد. این مطالعه 161 9 تا 12 ساله و 354 دانشجوی کالج را مورد آزمایش قرار داد. هر شرکت کننده بهصورت تصادفی به بازی یا یک بازی ویدیویی خشونتآمیز یا غیر خشونت اعطا شد. بازی های "خشونت آمیز" به عنوان کسانی که در معرض آسیب عمدی قرار گرفته اند، به منظور ایجاد انگیزه برای جلوگیری از آسیب، تعریف شده است. تعریف نشانه ای از ماهیت گرافیکی یا خشن هر نوع خشونت در یک بازی نیست.
محققان یک بازی غیر خشونت آمیز کودکان ("Oh No! Lemmings!")، دو بازی ویدیویی خشونت آمیز کودکان با شخصیت های بازی با موسیقی شاد و کارتونی ("Captain Bumper" و "Otto Matic") و دو خشونت T-rated بازی های ویدئویی ("Fut Cop" و "Street Fighter"). به دلایل اخلاقی، بازی های T-rated تنها توسط شرکت کنندگان کالج بازی می کردند.
شرکت کنندگان بعدا یک بازی کامپیوتری دیگر را برای اندازه گیری رفتار پرخاشگری انجام دادند که در آن سطوح مجازات را به شکل بلایای سر و صدا به فرد دیگری که در مطالعه شرکت می کرد، اعمال می کرد. اطلاعات اضافی نیز بر روی هر تاریخچه شرکت کنندگان از رفتار خشونت آمیز و عادات مشاهده قبلی رسانه های خشونت آمیز جمع آوری شد.
محققان دریافتند که شرکت کنندگان که بازی های خشونت آمیز بازی کردند - حتی اگر آنها بازی های کودکان بودند - مخالفان خود را با انفجارهای شدیدتری از سر و صدای بیشتری نسبت به بازیگران غیر خشونت بازی مجازات کردند. آنها همچنین دریافتند که قرار گرفتن در معرض رسانه های خشونت آمیز با سطوح بالاتری از رفتارهای خشونت آمیز اخیر همراه است - با شکل جدید تر تعاملی از خشونت های رسانه ای در بازی های ویدئویی که بیشتر به رفتار خشونت آمیز مرتبط است، در مقایسه با قرار گرفتن در معرض خشونت رسانه های غیر تعاملی در تلویزیون و فیلم ها.
گفت: "حتی بازی های ویدئویی خشونت آمیز کودکان که بیشتر کارتونی هستند و غالبا بدون خون نشان می دهند، تاثیرات مشابهی بر روی کودکان و دانشجویان کالج به عنوان بازی های گرافیکی بسیار بیشتر بر روی دانشجویان دانشگاه تاثیر می گذارد." "آنچه که به نظر می رسد مهم است این است که آیا بازیکنان آسیب عمدی به شخصیت دیگری در بازی تمرین می کنند. این چیزی است که تجاوز فوری را افزایش می دهد - بیش از اینکه چطور گرافیک یا گرافیک بازی است."
مطالعه دیگری که در این کتاب به بررسی 189 دانش آموز دبیرستان پرداخته است. نویسندگان دریافتند که پاسخ دهندگان که قرار گرفتن بیشتر در معرض بازی های ویدیویی خشونت آمیز بیشتر نگرش های خشونت آمیز را داشتند، شخصیت های متخاصم بیشتری داشتند، نسبت به آنها بی معرفت نبودند، معتقد بودند که خشونت معمول تر بوده و در زندگی روزمره آنها بیشتر تحت تاثیر قرار گرفته است. این نظرسنجی دانشجویان تلویزیون، فیلم و بازی های ویدیویی خشونت آمیز را اندازه گیری کرد. نگرش نسبت به خشونت؛خصومت شخصیتی؛ بخشش ویژگی شخصیت؛ اعتقاد به عادی بودن خشونت؛ و فراوانی انواع رفتارهای پرخاشگرانه و صریح و فیزیکی.
· تنوع در سن و جنس در استفاده از شبکه های تخت خواب برای جلوگیری از مالاریا در مناطق جنوب صحرای آفریقا
· مطالعه FSU، اختلاف نژادی در میان نوجوانانی که واکسن آنفلوانزا دریافت می کنند، می یابد
محققان شگفت زده کردند که ارتباط با بازی های ویدیویی خشن بسیار قوی است.
اندرسون گفت: "ما شگفت زده شدیم که قرار گرفتن در معرض بازی های ویدیویی خشونت آمیز، پیش بینی بهتر رفتار خشونت آمیز دانشجویان نسبت به جنس آنها و یا اعتقادات آنها نسبت به خشونت است." "گرچه شخصیت و اعتقادات تهاجمی جنسی نسبت به خشونت هرچیزی رفتار رفتارهای پرخاشگرانه و خشونت آمیز را پیش بینی می کند، بازی های ویدیویی خشونت آمیز، اختلافات بیشتری را ایجاد می کنند.
او گفت: "ما نیز تا حدودی شگفت زده کردیم که تفاوت خیره کننده ای در اثر خشونت بازی ویدیویی بین پسران و دختران و نوجوانان با نگرش های تهاجمی وجود ندارد."
این مطالعه نشان داد که یک متغیر - بخشش صریح - به نظر می رسد که این فرد کمتر تحت تاثیر قرار گرفتن در معرض بازی های ویدیویی خشونت آمیز در بعد رفتار خشونت آمیز قرار می گیرد، اما این اثر محافظتی برای فرم های کمتر شدید از تجاوز فیزیکی رخ نمی دهد.
سومین مطالعه جدید در این کتاب، 430 نفر از دانش آموزان سوم، چهارم و پنجم، همسالان خود و معلمان خود را دو بار در طول دوره پنج ماهه در سال تحصیلی ارزیابی کردند. این یافته نشان داد کودکانی که در اوایل سال تحصیلی بازی های ویدئویی خشونت آمیز بازی می کردند، جهان را به شیوه ای تهاجمی تر تغییر دادند و بعدا در سال تحصیلی به لحاظ عرفانی و فیزیکی تهاجمی تر شد، حتی پس از کنترل آنها بر روی تهاجمی شروع مطالعه تهاجم بیشتر و رفتار اجتماعی طرفدار اجتماعی کمتر به نوبه خود مربوط به آن دسته از کودکان است که توسط همسالان خود رد می شوند.
گفت: "من نگران بودم که این تغییرات را در چنین زمان کوتاهی پیدا کنم." "پرخاشگری کودکان در مدرسه با افزایش بیشتر مواجه شدن با بازی های ویدیویی خشونت آمیز افزایش پیدا کرد و این اثر به اندازه کافی بزرگ بود که معلمان و همسالان آنها طی پنج ماه متوجه شدند."
مطالعه علاوه بر این، کمبود آشکار "ایمنی" را درمورد اثرات خشونت رسانه ای یافت. زمان نمایش تلویزیون و ویدئو بازی نیز یک پیش بینی کننده منفی قابل قبول از نمرات بود.
فصل نهایی کتاب ارائه می دهد "مشاوره مفید برای والدین و سایر مراقبین در انتخاب و استفاده از بازی های ویدئویی". نویسندگان می گویند که ارائه اطلاعات واضح و مبتنی بر علم به والدین و مراقبین در مورد اثرات مضر قرار گرفتن در معرض بازی های ویدیویی خشونت آمیز اولین گام در کمک به آموزش افرادی است که بیشترین توانایی استفاده از این اطلاعات را دارند. این توصیه شامل پیوند به وب سایت ها در مورد رسانه های سرگرمی و مسائل مربوط به والدین، از جمله صفحات وب اندرسون و نجیب است
بررسی جدید نشان می دهد شواهد محدودی وجود دارد که استفاده از رویکردهای مدیریت رفتاری دندانپزشکان را متقاعد خواهد کرد که بیماران دندان ها و لثه ها را بهتر مراقبت کنند.
متخصصان بریتانیایی تعداد کمی از مطالعاتی را انجام داده اند که در مورد روش های مدیریت رفتار در بیماران پریودنتال مورد توجه قرار گرفته است. این مطالعات به دور از کامل نبودند، و این امر برای محققان به هیچ وجه نتیجه مطلوبی نیافت.
پروفسور دکتر پیتر رابینسون، استاد بهداشت عمومی دندانپزشکی در دانشگاه شفیلد انگلستان، گفت: "ما نیاز به آزمایشهای بالاتری برای ارزیابی اثرات مداخلات روانشناختی برای بهبود سلامتی دهان و دندان افراد داریم." "من نیز فکر می کنم که ما نیاز به تحقیق گسترده تر در مورد مزایای استفاده از نظریه روانشناسی به دندانپزشکی، به عنوان من اعتقاد دارم که آن را برای ارائه معامله بزرگ است."
حتی در این روز از طب تکنولوژی پیشرفته، مسواک زدن و نخ ریسی همچنان کلید بهداشت دهان باقی می ماند: "حذف پلاک از دندان ها و لثه ها هر روز با استفاده از مسواک زدن و مسواک زدن مهمترین گام در کمک به نگه داشتن دندان های شخصی برای یک عمر است ، "دکتر پرستون میلر، رئیس آکادمی آمریکایی پریودنتولوژی، گفت:".
با این حال، مسواک زدن و نخ ریسی به عنوان دندانپزشکی محبوب نیست. اشتباهات از "دست من بیش از حد بزرگ" است و "من دندان های من را حرفه ای پاک دو بار در سال، بنابراین من لازم نیست به قلم مو و نخی" به "دندان من بیش از حد تنگ برای نخ" و "آن طول می کشد بیش از حد طولانی، "میلر گفت.
با توجه به میلر، یک نظرسنجی در سال 2000 نشان داد که نزدیک به 90 درصد از 201 بیمار مبتلا به پریودنتیست گفتند که بیماران در مورد کمربند دچار کمبود هستند و 61 درصد گزارش دادند که بیماران آنها می توانند تکنیک گوارش را بهبود بخشند.
بعضی از دندانپزشکان روشهای مدیریت رفتار را طراحی کرده اند که به عنوان جایگزین های مبتنی بر روانشناسی برای تغییر رفتار مسواک زدن و نخ ریسی طراحی شده اند. بررسی جدید کتابخانه کاکرین بررسی میکند آیا شواهدی وجود دارد که از چنین رویکردهایی در بیماری پریودنتال (آدامس) حمایت کند.
کتابخانه کوکران نشر کوکران همکاری، یک سازمان بین المللی است که تحقیقات پزشکی را ارزیابی می کند.بررسی های سیستماتیک مانند این یکی نتیجه گیری مبتنی بر شواهد در مورد عمل پزشکی پس از در نظر گرفتن محتوای و کیفیت آزمایش های پزشکی در یک موضوع است.
نویسندگان بررسی چهار مطالعه را کشف کردند که تأثیر رفتارهای مدیریت رفتار را بر بیماران مبتلا به بیماری لثه بررسی کردند. در همه موارد، مطالعات یک نظریه یا مدل روانشناختی را مورد آزمایش قرار دادند.
یک مطالعه مورد نیاز بیماران انتخاب شده برای شرکت در پنج جلسه گروه 90 دقیقه ای در مورد مراقبت پریودنتال بود. دو نفر دیگر، برخی از موضوعات را برای دیدار با روانشناسان مورد نیاز است. یک مطالعه چهارم ارزش برقراری تماس بیماران را بررسی کرد و یا دو بار در هفته یک پریودنتین را دید.
· مطالعه نشان می دهد پروتئین های سپتین پاتوژن گوشتی، شیگلا را شناسایی و از بین می برد
· محققان نگرش های دانش پرستاران بهداشت درمانی را نسبت به کنترل عفونت بررسی می کنند
· محققان علل پیچیده نوزادان نارس و زاد و ولد در هند را بررسی می کنند
نویسندگان قضاوت کردند که کیفیت مطالعات - که شامل 344 موضوع می شود - کم باشد. با این حال، استراتژی های مختلف منجر به کاهش سطح پلاک در دندان های افرادی که تحت آنها قرار گرفتند.
رابینسون گفت که مطالعات به اندازه کافی سخت نیست که توصیه کند که دندانپزشکان هر یک از استراتژی ها را اتخاذ کنند. او گفت، هنوز روانشناسی ارائه می دهد.
او گفت: "دندانپزشکی واقعا تلاش کرده است تا در تلاش برای آموزش دادن بیماران به آنها برای تغییر رفتار رفتار کند، اما ما کمی قدیمی شده ایم." "ما تمایل داشتیم فکر کنیم که اگر ما اطلاعات را به مردم بدهیم، نگرشها و رفتارهای آنها باید تغییر کند. در حقیقت، مردم می توانند کمی تغییر کنند، اما این رفتارهای جدید سخت است. اگر ما واقعا بخواهیم به مردم کمک کنیم، باید از روانشناسان و دیگر متخصصان در این زمینه یاد بگیریم. "
دکتر مرجوری Jeffcoat، دبیر دانشکده پزشکی دندانپزشکی دانشگاه پنسیلوانیا، گفت که آموزش و تلاش مداخله در سراسر جهان می تواند یک رویکرد باشد و محققان آمریکایی در حال بررسی این که آیا این تلاش ها سلامت دهان را بهبود می بخشد. او گفت: "تنها نیمی از بیماران کشور در سال جاری به دندانپزشک می روند." "اگر آنها هرگز به آنجا برسند، رویکرد" یک به یک "کار نمی کند."
پس چه دندانپزشکی باید انجام دهد؟ میلر، آکادمی فیزیوتراپی آمریکایی می گوید که مبتلایان به پرتودرمانی می توانند بیشتر به سادگی به بیماران قلم مو یا نخ دندان بدهند. او گفت: "اغلب می تواند مفید باشد برای استفاده از آینه، اشعه X، و نقاشی ها یا عکس هایی که نشان دهنده بیماری پریودنتال و روش مناسب است."
Jeffcoat موافقت کرد که روشی شخصی بهترین راه برای تشویق بهداشت دهان و دندان است. او گفت: "شما باید وقت خود را برای توضیح دادن به مردم به نحوی که برای آنها اهمیت دارد." "هنگامی که شما این کار را انجام می دهید، آنها در شکل بسیار خوبی هستند."
رنز و همکاران مداخلات روانشناختی برای بهبود پایبندی به دستورالعمل های بهداشت دهان در بزرگسالان مبتلا به بیماری های پریودنتال. (مرور). پایگاه داده های کاکرین بررسی های سیستماتیک 2007، شماره 2.
همکاری Cochrane یک سازمان غیر انتفاعی بین المللی است که مستقل از بررسی های مداخله ای در زمینه مراقبت های بهداشتی انجام می دهد و نتایج جستجوی شواهد را در قالب مطالعات بالینی و سایر مطالعات مداخلات ترویج می کند. برای اطلاعات بیشتر به http://www.cochrane.org مراجعه کنید .
تحقیقات جدید نشان می دهد که یک مسابقه مشابه در مغز ما جریان دارد، با کنترل ضربه، برنده بزرگ است.
پروفسور جورج شال، E. Bronson، استاد علوم اعصاب در دانشگاه وندربیلتل ، گفت: "این تحقیق، بینش جدیدی را در مورد اینکه چگونه مغز جنبش را کنترل می کند، کمک می کند تا به توضیح تحریک پذیری افراد مبتلا به اختلال کمبود توجه و بیش فعالی کمک کند." "همچنین نشان می دهد که چگونه از مدل های ریاضی می توان برای کشف چگونگی مغز تفکر و عمل استفاده کرد."
روانشناسان وندربیلت لین بوچر، توماس پالمری، گوردون لوگان و شال، نتیجه را در شماره آوریل مجله روانشناختی منتشر کردند.
مقاله جدید از داده های فیزیولوژیکی جمع آوری شده در آزمایشگاه Schall برای نشان دادن اینکه چگونه یک مدل نظری Logan بیش از 20 سال پیش توسعه یافته توسط مغز انجام شده است.
پروفسور لوگان، پروفسور سنی سنی روانشناسی، گفت: "من مدل نژاد را برای توضیح رفتار در یک وظیفه به نام کار توقف سیگنال با یک دوست معدن، ویلیام کوان، که یک فیزیکدان نظری در دهه 1980 است، توسعه دادم. وظایف سیگنال توقف اندازه گیری توانایی فرد برای متوقف کردن اقدام برنامه ریزی شده، مانند فشار دادن یک کلید در یک صفحه کلید یا نگاه کردن به هدف، در پاسخ به یک سیگنال است. "مدل مسابقه ما پیشنهاد کرد که دو فرآیند مستقل در حال انجام است، یکی به ما می گوید که ما می رویم و یکی به ما می گوید که در پاسخ به سیگنال توقف متوقف می شود.
او گفت: "استفاده از مدل به رفتار کودکان نشان داد که زمان کار سیگنال متوقف شدن در کودکان با اختلال توجه و اختلالات بیش فعال بیش از سایر کودکان است".
این مدل به طور گسترده پذیرفته شده است و همچنین برای توضیح مشکلات شناختی در افراد مبتلا به اختلال وسواسی- اجباری، اسکیزوفرنی و بیماری پارکینسون استفاده شده است.
لوگان گفت: "ما به افرادی فکر می کنیم که به سرعت اقدام می کنند." "کودکان مبتلا به ADHD واقعا در کار رفتن از کارکنان کنترل کمتری هستند. این به این معنی نیست که آنها خیلی سریع می روند؛ آنها خیلی آرامی متوقف می شوند."
در مدل مسابقه، فرایندهای "برو" و "توقف" به صورت مستقل مسابقه می دهند، هر کدام که از خط پایان عبور می کند ابتدا تعیین می کند که آیا یک حرکت ساخته شده یا نه. اگرچه مدل به طور دقیق رفتار را توضیح می دهد، دانشمندان علوم اعصاب مغز آنها را خراشیده می کنند. کار آنها نشان داد که فرایندهای "برو" و "توقف" از طریق یک شبکه پیچیده از نورونهای تعامل تولید می شوند. اگر چنین است، چگونه می توانیم "برو" و "توقف" به صورت مستقل عمل کنیم، همانطور که در مدل نژاد مورد نیاز است،
بوچر، یکی از اعضای بعد از مداخله، گفت: "این مدل پیشنهاد می دهد که دو فرایند اتفاق می افتد که در مغز ما اتفاق می افتد. یکی ما را متوقف می کند و دیگری ما را متوقف می کند." با این حال، به عنوان نوروفیزیولوژیست ها، ما می دانیم که این فرآیندها به طور پیچیده مرتبط و مستقل نیستند. هدف ما با این مقاله حل این پارادوکس بود. "
· کارشناسان در مورد اختلالات خواب پس از آسیب مغزی آسیب دیده اند
· مطالعه، ارتباط بین مدیتیشن و نحوه پاسخگویی به نظرات را بازگو می کند
· درخشان نور جدید بر روی نورون شلیک
برای پاسخ دادن به این سوال، محققان مدل نژاد مستقل را با داده های موجود از آزمایشاتی که فعالیت مغز را در میمون ها کنترل می کردند در حالی که آنها یک کار سیگنال بصری را انجام دادند، اعمال کرد. در این آزمایش ها، میمون ها به دنبال یک هدف بصری بودند، مگر اینکه یک سیگنال متوقف شد، در این صورت آنها باید از نگاه کردن به هدف خودداری کنند.
بوچر گفت: "ما می دانستیم که نورون هایی که مسئول حرکت و توقف فعالیت در قسمت هایی از مغز هستند که جنبش را کنترل می کنند." "هر محاکمه با روشن شدن یک هدف در حاشیه ای که مورد نظر قرار گرفته بود شروع شد. این زمانی بود که واحد حرکت فعال شد. گاهی اوقات یک سیگنال" متوقف "وارد شد و موضوع باید مانع حرکت جنبشش باشد. زمانی است که واحد "توقف" فعال شد. "
محققان دریافتند که نتایج پیش بینی شده توسط مدل و آنچه که توسط فعالیت عصبی نشان داده شده است، مطابقت دارد.
"برای اکثر مسابقات،" متوقف کردن "و به طور مستقل عمل می کنند." توقف "تعامل با بسیار مختصر، آن را اساسا یک فرصت برای دست کشیدن خارج از مسابقه است. نیاز به واکنش شدید و به سرعت پس از سیگنال متوقف داده می شود ، "Schall گفت. "اگر موفق شود، موضوع حرکت برنامه ریزی شده خود را متوقف می کند. اگر این ناموفق باشد، موضوع پیش می رود. در افراد مبتلا به مشکلات کنترل ضربه، توقف اغلب نژاد را از دست می دهد."
یافته ها برخی از اولین تحقیقات شناختی و نوروفیزیولوژی را ایجاد می کنند و ارتباط بین ذهن و مغز را ایجاد می کنند.
Palmeri، دانشیار روانشناسی، گفت: "سال ها یک گروه از محققان به دنبال انجام فعالیت های عصبی بودند و گروه دیگری از محققان به دنبال چه افرادی بودند." "اکنون بین دهه تحقیقات مهم در زمینه نوروفیزیولوژی و دهه های مهم تحقیق در مدل سازی شناختی، ارتباط وجود دارد. پژوهش هایی که تاریخ و رویکردهای بسیار متفاوت دارند واقعا شروع به هم می کنند".
لوگان گفت: "شما یک مدل برای توضیح رفتار و به طرق مختلف راه اندازی کرده اید. "اما پس از آن شما متوجه می شوید که چیزی در مورد آنچه که نورون ها انجام می دهند چیزی است و این هیجان انگیز است."
پس چگونه این تغییرات بر توانایی یک فرد برای تصمیم گیری صحیح تاثیر می گذارد؟
به نظر می رسد که این بستگی به وضعیت دارد. الن پترس، استاد روانشناسی دانشگاه اورگان و محقق ارشد پژوهشی تصمیم گیری، می گوید: در بعضی تصمیم گیری ها، تفکر سخت تر در مورد اطلاعات غریبه بهترین تصمیمات را ایجاد می کند و افراد سالخورده به احتمال زیاد ارزان تر عمل می کنند. اما در موارد دیگر، او گفت، مردم وقتی که به احساسات و تجربیات گذشته تکیه می کنند، انتخاب های بهتر را انتخاب می کنند، و افراد سالخورده می توانند در این وضعیت پیشرفت کنند.
پترس گفت: تحقیقات بیشتری لازم است تا بدانند که چگونه تصمیمات در طول عمر متفاوت هستند تا مشاوره بهتر بتواند به افراد مسن تر کمک کند. او گفت: "ما کاملا می دانیم که چگونه مغز اطلاعات را پردازش می کند، اما ما در مورد چگونگی تعامل در تصمیم گیری با تجربیات و پیامدهای احساسی نمی دانیم."
پترز همکاری نویسندهی مقاله ای است که در آن او و همکاران ادبیات موجود درباره مغز و تصمیم گیری پیرامون را بررسی می کنند. او و همکارانش در یک نشریه مجله "Perspective of Science of Psychology" (دوره 2، شماره 1) در مورد این موضوع مهم در زمانی که آمریکایی ها به یک جمعیت سالخوردگی در حال رشد نگاه می کنند، کمی در مورد این موضوع مهم شناخته شده است. تا سال 2050، آنها یادآوری می کنند که افراد بالای 65 سال بیشتر از کسانی که برای اولین بار در تاریخ، کمتر از 15 سال سن دارند، بیشتر خواهد شد.
پترس گفت: "داشتن کیفیت بالا زندگی نیاز به تصمیم گیری خوب دارد، اما ما هیچ چیز در مورد تفاوت سن در تصمیم گیری نمی دانیم." "برای بسیاری از افراد مسن، توانایی کارکردن به صورت مستقل، نگرانی خاصی است. با درک اینکه وقتی سالمندان تصمیم می گیرند یا بهتر از بزرگسالان جوان هستند و زمانی که تصمیمات خود را با کاهش توانایی های شناختی به خطر می اندازند، سیاست گذاران، خانواده ها و دوستان می توانند بهتر عمل کنند شرایطی که در آن کمک بیشتر لازم است و شرایط دیگر که در آن مورد نیاز نیست. "
در مقاله بررسی شده، فرایندهای اطلاعات اولیه و مکانیزم هایی که در سراسر جهان مورد مطالعه قرار گرفته اند، با استفاده از رویکرد دو مرحله ای مورد بررسی قرار گرفتند. یک فرآیند شامل این می شود که چگونه مردم از طریق اطلاعات خود را می بینند؛ دیگر تمرکز خود را بر این که چگونه آنها از طریق آن احساس می کنند.
پترس گفت: "تفاوت های قوی در این سیستم ها وجود داشت. "ظرفیت فکر کردن با گذشت زمان کاهش می یابد. ما کمتر یاد می گیریم. ما اطلاعات را به آرامی پردازش می کنیم." با این حال، از قسمت عاطفی پردازش، "ما ممکن است در طول زمان پیشرفت های خود را نشان دهیم. ما ممکن است تمایل داشته باشیم که تصمیماتمان را بیشتر از زمانی که ما بزرگتر هستیم."
پترز گفت: در حالی که این بهبود ممکن است وجود داشته باشد، افراد مسن که احساس عاطفی دارند ممکن است مستعد ابتلا به قربانیان هنرمندان کلاهبرداری باشند، که اغلب با احساسات مواجه می شوند.
· تست حافظه اپیزودیک در پیش بینی آتروفی مغز و بیماری آلزایمر کمک می کند
· بدرفتاری مزمن در دوران نوجوانی بر سلامت روان تاثیر می گذارد
او اضافه کرد که یک ایده در حال ظهور این است که انگیزه افراد مسن ممکن است از چشم انداز پیش رو از یک فرد جوان به آن تغییر کند که در لحظات اولویت بندی احساسات خوب باشد. او یک مطالعه فقط منتشر شده در مجله روانشناسی و پیری توسط Corinna E. L'ckenhoff و لورا L. Carstensen از دانشگاه استنفورد را ذکر کرد که متوجه شد که افراد مسن بیشتر بر مزایای مثبت تمرکز می کنند تا بر خطرات منفی در انتخاب گزینه های بهداشتی.
پیترز گفت: درک اثرات این فرایندها برای بهبود تصمیم گیری پیری مردم حیاتی است. او گفت: "افراد مسن تر که اشتباه می کنند، زمان کمتری دارند و کمترین فشردگی برای جبران تصمیمات بد نسبت به افراد جوان است." "افراد سالمند آسیب پذیرتر هستند. ممکن است ما نتوانیم ترفندهای جدید سگ را آموزش دهیم، اما سگ قدیمی ممکن است تعداد بسیار زیادی از ترفندهای قدیمی را داشته باشد که کمی کمکتان می کند. در برخی موارد سگ های قدیمی ممکن است تصمیم های بهتر بگیرند از بچه ها. "
پترز به دنبال این موضوع در حالی که مطالعه نحوه ارائه اطلاعات بر تصمیمات پزشکی توسط افراد مسن، به ویژه مسائل مربوط به Medicare و گزینه های دارویی تجویزی را آغاز می کند. در یک مطالعه، شرکت کنندگان از کمترین هزینه پرداخت در میان چهار خط بیمه را انتخاب کردند. یک نمودار ساده نشان داد که برنامه ها، حق بیمه های ماهانه و پرداخت های مشترک، اما بیش از 40 درصد از 80-84 ساله ها 5 دلار را از گزینه های 5 تا 15 دلار انتخاب نکردند.
با افراد سالمند با تصمیمات عمده که بر توانایی آنها در زندگی مستقل تأثیر می گذارند، از جمله امور مالی و بازنشستگی، درمان های پزشکی، زمان رانندگی و غذا خوردن، درک تفاوت های سنی در نحوه پردازش اطلاعات در تصمیم گیری، پیامدهای مهم نظری و عملی، پترس گفت. برای مثال، معامله با اعداد یک منطقه است که در آن افراد مسن نیاز به کمک بیشتری دارند.
در یک مطالعه جداگانه، که در شماره آوریل مجله تحقیقات و بررسی مراقبت های پزشکی منتشر شده است، پترز و گروه دیگری از دانشمندان نتیجه گرفتند که «ارائه کمتر اطلاعات بیشتر در ارائه اطلاعات پزشکی» کمتر است. در سه تحقیق، 303 بزرگسال سالخوردگان 18 تا 64 ساله مقادیر و فرمت های مختلف اطلاعات مربوط به درمان های بیمارستان را وزن کردند. سخنرانی های ساده به طور چشمگیری به افرادی که مهارت های پردازش خردهفروشی کمتری دارند کمک می کند تا بیشتر تصمیم گیری های کیفی بیشتری به دست آورند. محققان همچنین دریافتند که استفاده از نمادها گاهی به تصمیمات مردم کمک می کند و بار دیگر مانع آنها می شود.
طبق گفته دانشگاه واشنگتن در محققان سنت لوئیس Wingyun Mak، دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی در هنر و علوم و بوین کارپنتر، Ph.D. بخشی از آن به دلیل کاهش شناختی در ارتباط با سن است. ، استاد روانشناسی دانشگاه واشنگتن.
درک حساس در بزرگسالان سالخورده به شیوه ای متفاوت از تفکر طنز در بزرگسالان جوان عمل می کند. محققان افراد مسن تر از یک استاد دانشگاه و همچنین دانشجویان مقطع کارشناسی را مورد مطالعه قرار دادند. آزمودنی ها در آزمون ها شرکت کردند که نشان دهنده توانایی آنها در انجام تکالیف دقیق و همچنین تست هایی بود که قابلیت های شناختی آنها را در زمینه استدلال انتزاعی، حافظه کوتاه مدت و انعطاف پذیری شناختی نشان داد. به طور کلی، افراد مسن عملکرد پایینتری در هر دو آزمون توانایی شناختی و همچنین آزمونهای درک طنز نسبت به بزرگسالان جوان نشان دادند.
"با این حال، فقط به این دلیل که شما یک بزرگسال بزرگتر نیستید، به این معنا نیست که شما نمیتوانید طنز را درک کنید. همه امید از دست نرفته است." "این تنها اولین گام در درک این است که چگونه درک سالخوردگی طنز در افراد مسن عمل می کند." احتمالا بسیاری از عوامل، مانند تجربیات گذشته، ترجیحات و شخصیت وجود دارد که همچنین به چگونگی شناخت انواع مختلف طنز بستگی دارد.
امید این است که این مطالعه و پژوهش های آینده به محققان اجازه می دهد تا درک بیشتری نسبت به رابطه بین شناخت و درک مطلب از طنز داشته باشند. شاید خط پایین باشد، این دانش می تواند به نحوه ادراک طنز به برنامه هایی که به منظور بهبود کیفیت زندگی افراد سالخورده در نظر گرفته شده است، اطلاع دهد.
مقاله منتشر شده در مجله انجمن بین المللی عصب شناسی بر پایه نظریه ای است که تفکر طنز نتیجه حل مناقشات حل و فصل مناقشات بین انتظار و واقعی است که نیاز به ترکیبی از مهارت های شناختی دارد. به عنوان بزرگسالان سالمند، آنها از کاهش شناختی برخوردارند که محققان نشان می دهند که توانایی آنها در شناخت شوخ طبعی را تحت تاثیر قرار می دهد.
دوش، من آن را نمی گیرم
اندازه گیری مورد استفاده، آزمون جوک و داستان تکمیل، توسط Hiram Brownell در سال 1983 توسعه داده شد. ساقه شوخی با چهار انتهای مختلف از جمله پایان پایان طنز آمیز ارائه شد؛ یکی از دلایل عدم موفقیت، پایان دادن است که با ساقه شوخی حساس نیست، اما خنده دار در و از خود است؛ یک جواب ساده و غیر عقلانی؛ و ناخوشایند و ناخوشایند ناخوشایند. پاسخ صحیح خنده دار مورد نیاز است که شرکت کننده سه تست مختلف شناختی را که در استدلال انتزاعی مطالعه، حافظه کوتاه مدت و انعطاف پذیری شناختی تست شده است، ادغام می کند.
· پاسخ به بزرگترین پژوهش های عصبی تحقیقات امروز
· تکنیک توالی پروتئین جدید می تواند تحقیقات زیست پزشکی را متحول کند
· علوم زندگی Beckman Coulter اعلام کرده است وب سایت متمرکز بر تحقیقات جدید
محققان قبلی بعضی از نقص های مربوط به سن را در درک حسادت به نقص در توانایی های متصل به لوب فرونتال قرار داده اند. تحقیق مک و کارپنتر این ادعا را پشتیبانی می کند.
علاوه بر این، مک و کارپنتر یک عنصر را که قبلا در مطالعات درک مطلب طنز مورد استفاده قرار نگرفته بودند، شامل یک آزمون تکمیل شوخی غیروابسته که به صورت ساختاری از اندازه گیری تکمیل شوخی کلامی آشکار شده بود، به آنها اجازه داد که بین آزمونهای تکمیل غیر کلامی و کلامی مقایسه کنند.
خنده فعالیت بدنی است که کالری ها را می سوزاند، عضلات شکمی را تقویت می کند و سیستم ایمنی را در میان سایر مزایا افزایش می دهد. اگرچه آنها مزایای خاص خنده و طنز را مطالعه نکرده اند، اما به خوبی تایید شده است که، همانگونه که مک گفت، "این نمی تواند به حالت فیزیکی شما آسیب برساند تا بتواند طنز را درک کند."
خنده همچنین دارای مزایای جامعه شناختی است و در ایجاد و حفظ روابط نقش دارد. بنابراین، بسیاری از خدمات و برنامه های روزانه روزانه بزرگسالان، طنز را به عنوان راهی برای بهبود جنبه های جسمی و روانی مشارکت کنندگان، زندگی می کنند.
ایده که شوخ طبعی می تواند به افراد سالخورده کمک کند تا با وقایع زندگی تغییر کند، جدید نیستند، اما محققان نسبتا مطالعه نمی کنند. کارپنتر گفت: "گربه مقدس، البته، قدردانی از طنز است. درک این که چگونه درک مطلب طنز در افراد مسن کار می کند اولین گام در این روند است."
درک طنز، قدردانی طنز نیست
کار قبلی به طور همزمان درک طنز و طنز را درک کرده است. مک و کارپنتر تلاش کرد تا تنها به جنبه درک مطلب بپردازد و امیدوار است تا درک مرحله ای که پیش از آن بتواند شوخ طبعی را درک کند.
مک گفت: "طنز بخشی بزرگ از لذت بردن از زندگی و روابط روزمره است."
درک روابط بین درک و شناخت طنز ممکن است در نهایت طرز تفکر را در برنامه ها یا درمان های سالخوردگان ترمیم کند.
بنابراین، وقتی پدربزرگ و مادربزرگ شما و یا بستگان بزرگتر می گویند که فقط فیلم های خود و یا کمدین های مورد علاقه خود را درک نمی کنند، ممکن است در کار بیش از تفاوت های نسبی در آنچه که آنها را به عنوان خنده دار ".
آنها قانونی ممکن است جوک ها را دریافت نکنند. به گفته این محققان، محققان تازه شروع کرده اند تا راه های جلوگیری از کاهش شناختی در افراد مسن را از بین ببرند و امیدوارم روزی نوه ها و پدربزرگ و مادربزرگشان با همان جوانی های بد رفتار کنند. ستایش کمدین مشابه یک کل میوه دیگر از تراکم بادام زمینی است که با مارهای جعلی پر شده است.