با سلام
مادر گرامی
ببینید در مورد فرزندانتون خب طبیعتا اختلاف سنی بین دو فرزند شما اختلاف
سنی بسیار کمیه که باید دقت داشته باشید که وقتی اختلاف سنی اینقدر کمه خب
بچه بزرگتر پعمولا حساس ت می شو ضمن اینکه بچه بزرگتر شما 5 ساله است و ا
هم سیستم شناختی رشد یافتهوای نداره طبیعتا و رشد نکردن رشد شناختی باعث
میشه که خب برخی مسائل رو درک نکنه از نظر کودک شما همینکه مادرش کمی به
کودک دیگر توجه کند یعنی کم توجهی مخصوصا که از جانب مادر بزرگ احتمالا
رفتارهایی صورت گرفته که خیلی اورا موزد توجه قرار داده اند و کمی حساس تر
هم شده و این عصبانیت به همین خاطر است طبیعتا می توانید با مراجعه داشتن
به روانشناس کودک د مور رفتارهایی که کودکان بزرگتر را محاب می کند که
خواهر و برادر رقیب تو نیستند ووخانواده هنوز هم تو را دوست دارند او را به
سمت رفتارهای مثبت پیش ببررید واصلا جای نگرانی وجود ندارد
حتی به او مسئولیت بدهید برایراو صحبت کنید پدرش بیشتر برای اووقت بگذاردو
درمور اینکه در بسیاری مسلئل به عنوان براد بزرگتر حتی همراهی و کمک هم
داشته باشد بهتر است با ا و صحبت شود و توجه داشته باشید
به هر صورت اصلا جای نگرانی وجود ندارد و شما می توانید همراهی او را داشته باشیددو رفتارها اصلاح شود
منتهی نکته دوم رفتارهای مادر شما و خب وتاثیری که برتربیت فرزند می گذارد
این است که با توجه به شناختی که از ایشون دارید و حساسیتی که از ایشون
سراغ دارید بهتره با ایشون صحبت کنید و بفرمایید بهشون که خب در نظر
داشته باشند که شما اصلا قصد ندارید ایشون ناراحت شوند ولی نوع رفتلرها
روی بچه شما بع تناسب سنش تاثیر خولی ندارد و خب کنترل او در جمع و خانواده
سخت می شود
بهتر است به جای فکر قطع رابطه که خب ابشونمم ناراحت شوند به فکر اصلاح نوع
رابطه ها باشید و اصلا جای نگرانی نیست و مطمئن باشید کمک خواهد شد که
مساله حل و مدیریت شور
امیدوارم که مشکل رفع شو د
........ ............:
کودکان خوباور، شناخت روشن و مثبتی ازهویت خویش دارند. آنان می توانند به روش هایی متفاوت و با دیدی مطلوب، خود را بررسی کنند. کودکان، هرگاه که شخص دیگری آنها را باور کند این باور را به آنها نشان دهد، خوشان را باور خواهند کرد. کودکانی که فاقد خودباوری باشند، مملو از شک وو تردید نسبت به خودشان هستند.
عناصر اصلی
مردم ما را درک می کنند و به ما اعتماد دارند
خودباوری کودکان زمانی قوام پیدا می کند که آنها مورد اعتماد و احترام باشند، به حرف هایشان گوش داده شود، و دیگران به توانایی آنان درحل معضلات خود اعتقاد داشته باشند. خودباوری کودک در پی تجربه های فراوان مثبت و موفق، و عملی و عاطفی با افلرادی شکل می گیرد که کودک به عقاید و داوری ها و مصاحبت آنان ارج می نهد. بدون داشتن مناسباتی خوب، کودکان ممکن است با بلاتکلیفی و بی ثباتی شدید دست به گریبانن شوند و احساس کنند که اشکالی در کارشان هست.
باید بدانیم که کیستیم
اگر کودکان هیچ گونه ذهنیتی نداشته باشند که به چه فکر می کنند، چه چیزی را دوست دارند یا از چه چیزی خوششان نمی آید، یا نقاط ضعف و قوتشان چیست، نمی توانند خودشان را باور کنند. انان باید درک روشنی از ماهیت وجودی خویش داشته باشند.
باید بدانیم که می توانیم کارهای خود را به خوبی انجام دهیم
کودکان از دانستن اینکه می توانند کاری را به خوبی انجام دهند، لذت می برند ولی اگر هر پیشرفتی را تصادفی بدانند، خودباوریشان تقویت نمی شود. آنها باید بتوانند معنای «خوب» را تشخیص دهند. آنها بدون آگاهی از اینکه چگونه از عهده ی کاری خاص برآده اند یا چه چیزی باعث شده است که کارشان خوب از آب درآید، نمی توانند آن کار خاص را تکرار کنند. در این آگاهی، هدف های روشن و واکنش های دقیق، نقش دارند و به کودکان یاری می دهند تا معیارهای خودشان را به کار ببرند.
نگرش خوش بینانه به آینده
چهارمین موضوع در مورد خودباوری این است که باور کنیم عملکرد خوب ارزشمند است، زیرا از طریق آن می توان به گونه ای خوشبینانه به آینده نگریست و بر آن تاثیر گذاشت. ما قادریم امیدوار باشیم، اما اگر کسی به ما بگوید «هیچ امیدی به تو (شما) نیست»، «نمی توان به تو امید داشت» یا بالاتر از این، «تو به درد نخور و زائد هستی»، امیدهای ما را برباد خواهد داد، بدون امید به آینده، جایی برای خودباوری باقی نمی ماند.
تقویت خودباوری در کودکان
در اینجا برای تقویت خودباوری کودکان، رهنمودهایی ارائه شده است. سعی کنید:
- در موارد بروز اشتباه از جانب کودک خود، زیاد سخت گیری نکنید.
- او را یاری کنید خودش را بشناسد و در مورد خودش احساس خوبی داشته باشد.
- چیزی را بیابید که اودر آن، ماهر باشد و مهارتش را در آن زمینه تحسین کنید.
- از دیدگاه او به مسائل نگاه کنید و به تمایلات و علایقش احترام بگذارید.
- دراره ی کاری که ممکن است بتواند یاد بگیرد و انجام دهد، به او امید بدهید.
- به او کمک کنید تا نسبت به آینده ی خود، احساس امنیت و خوش بینی کند.
- از انتقاد آزارنده و مخرب، پرهیز کنید- این عمل را به حداقل برسانید.
- با
- گذراندن اوقات خود با او و نشان دادن علاقه به عقاید و اندیشه های وی و کارهایی که انجام می دهد، بگذارید احساس کند برای شما مهم و گرانقدر است.
منبع: ایجاد انگیزه در کودکان، نوشته الیزابت هارتلی بروئر. ترجمه: احمد ناهیدی