محققان با استفاده از تکنیک تصویربرداری جدیدی پندار همیشگی دانشمندان را درست مسجل ساخته اند: ارتباطات ساختاری در مغز برای هر شخصی منحصربه فرد است.
تیمی به سرپرستی دانشگاه ملتون از ام آر آی انتشاری برای نقشه برداری
ارتباطات ساختاری مغز استفاده کردند و دریافتند که ارتباطات مغزی هر شخص بی
نظیر است، طوری که آنها می توانند هر شخص را براساس این نوع انگشت نگاری
مغزی با درصد بسیار دقیقی بازشناسی کنند. همچنین نتایج منتشر شده در
بیولوژی محاسباتی PLOS نشان می دهد مغزهایی که با گذشت زمان تغییرات را
متمایز می کنند به محققان برای تعیین نحوه تأثیر عواملی مانند بیماری، محیط
و تجارب مختلف بر مغز آزادی عمل می دهند. روش جدیدی از نوع . غیرمداخله ای
ارتباطات مغز را در سطح بسیار نزدیکتری نسبت به گذشته ثبت و ضبط می کند.
برای مثال، رویکردهای مرسوم یک برآوردی تک بعدی از اتحاد ارتباط ساختاری
واحدی یا بافت ماده سفید مغز کسب می کنند. اما این تکنیک جدید یکپارچگی را
در هر یک از اجزای (ارتباطات عصبی) سیم کشی های زیستی مغز اندازه می گیرد
که آن را در برابر الگوهای منفرد بسیار حساس می کند. هیجان انگیزترین بخش
کار آن است که ما می توانیم این روش جدید را برای داده های موجود در مغز به
کار بیریم و اطلاعات جدیدی که در آنجا از قبل فاش نشده باقی مانده را نیز
آشکار کنیم. فرانک ـ چنگ یه؛ نویسنده نخست این مطالعه و استاد تشریح عصب
شناختی دانشگاه پیتزبرگ بیان کرد: این مشخصه بالا به ما امکان می دهد تا با
اعتماد نحوه ای که ژنتیک و محیط، مغز انسان را در طی زمان تغییر شکل می
دهند مورد بررسی قرار دهیم، بلکه دری را به روی درک چگونگی و علل کارکردها و
بدکارکردی های مغز بگشاییم. ضمن اینکه؛ یه, این مطالعه را در CMU به عنوان
یک کار تحقیقاتی فوق دکتری در رشته روانشناسی تکمیل کرد.
برای مطالعه بیشتر:
” target=”_blank”>بازسازی مغز برای مقابله با ترس
در این مطالعه محققان از ام آر آی انتشاری برای سنجش ارتباط عصبی موضعی
699مغز از پنج مجموعه داده استفاده کردند. ارتباط عصبی موضعی یک ارتباط
نقطه به نقطه فقط تمام مسیرهای ماده سفید در مغز است، همانطور که در مقابل
ارتباطات بین نواحی مغز قرار دارد. آنها برای ایجاد اثر نگشت، از داده های
ام آر آی انتشاری کمک گرفتند و آن (اثرانگشت) را با محاسبه توزیع نفوذ آب
فقط در بافت های ماده سفید مغزی بازسازی کردند. سنجش های به عمل آمده نشان
داد که ارتباط عصبی موضعی برای افراد بسیار منحصر به فرد است و می تواند به
عنوان شاخص فردی برای بازشناسی هویت انسان به کار رود. به منظور آزمایش
این یگانگی، تیمی متشکل از 17000 فرد شناسایی هویت با تقریباً صد درصد صحت
عمل گرد هم آمدند؛ آنها قادر بودند بیان کنند که آیا دو ارتباط عصبی موضعی
یا اثرانگشت های مغزی متعلق به یک فرد است یا خیر.
بعلاوه؛ آنها دوقلوهای همسان دارای فقط 12درصد اشتراک الگوهای پیوندساختاری را نیز بازشناسی کردند و اینکه با گذشت زمان ارتباطات موضعی منحصر مغزی در تغییری با میزان متوسط 13درصد در هر 100روز، تغییر شکل (پیکرسازی) می یابد. تیموتی ورستین استاد روانشناسی از CMU(دانشگاه ملون) بیان کرد: این نتایج، فرضیات همیشگی ما را در علم اعصاب تأیید می کند که الگوهای پیوندگرایی در مغزتان، خاص شماست. این بدان معناست که بسیاری از تجارب زندگی شما به طریقی بازتابی از ارتباطات مغزی تان است. بنابراین، ما می توانیم به دنبال چگونگی اشتراک تجارب باشیم؛ برای مثال، بینوا یا شخصی مبتلا به بیماری های آسیب شناختی مشترکی در ارتباطات مغزی تان منعکس می شوند و پتانسیل علایم زیستی درمانی جدیدی در راستای نگرانی های خاص سلامت بازنمایی گردد.