خشم یکی از هیجان های اصلی و طبیعی در انسان است و هرکس درجه هایی از آن را دارد.
کودکان
نیز در سنین مختلف و در طبقات اجتماعی ـ اقتصادی متفاوت هیجان خشم را
تجربه می کنند و در این میان آنچه مهم است توجه به مساله ی یادگیری “شیوه ی
مقابله ی صحیح” با این هیجان سرکش است.
در بسیاری از افراد این باور نخ نما شده وجود دارد که ” عصبانی شدن خوب نیست” و یا ” آدم خوب که عصبانی نمی شود”.
اما باید گفت خشم نیز مانند سایر احساسات کارکردهای مثبتی دارد و همانند سدی است که انرژی زیادی در پشت آن تجمع می کند.
در
صورتی که این انرژی روانی به نحو صحیح مورد استفاده قرار نگیرد می تواند
تبدیل به مشکل شود و نارضایتی های ارتباطی زیاد و گاه غیر قابل جبرانی به
بار آورد.
جالب است بدانید که “مهارت کنترل خشم” یکی از مهم ترین
فاکتورهای تعیین کننده ی موفقیت در ازدواج است و افراد فاقد مهارت در
مدیریت عصبانیت و خشم می توانند آزار دهنده ترین و نامناسب ترین گزینه ها
برای یک ازدواج موفق باشند.
به عنوان والدینی که قصد دارید عصبانیت
را به عنوان احساسی طبیعی بپذیرید و روش های صحیح مدیریت آن به فرزندتان
را بیاموزد، در ابتدا لازم است عوامل ایجاد کننده و یا تشدید کننده ی آن در
فرزندتان را بشناسید.
چه عواملی موتور خشم را فعال تر می کند؟
مصرف بیش از اندازه ی غذاهای محرک، سرد و تنقلات
کم خوابی و یا خواب شب بی کیفیت
سرگرمی بیش از حد با بازی های رایانه ای و تماشای افراطی تلوزیون ( بیش از یک ساعت و با توجه به سن)
بی توجهی، مقایسه و احساس بی عدالتی
در
بسیاری از موارد بی توجهی به ویژگی های مثبت کودک، مقایسه ی او با کودکان
دیگر و یا سرزنش شدن بخاطر اشتباهات، عامل اصلی شروع پرخاش و لجبازی است.
اگر
شما نیز در ارتباط با فرزندتان از سموم مهلک مقایسه، سرزنش و یا بی توجهی
استفاده می کنید، بهتر است استفاده از آن ها را از همین لحظه متوقف کنید.
براساس شواهد تجربی، کودکانی که دایما با دیگران مقایسه شده اند و خوبی های شان نادیده گرفته شده است.
با رسیدن به سن نوجوانی، کنترل شرایط را از دست داده و بسیار حساس تر و تکانشی تر از سایر همسالان شان برخورد می کنند.
به
عبارت دیگر نحوه ی ارتباط شما با کودک، نه تنها در پرخاش و لجبازی فعلی او
موثر است بلکه بر رفتارهای او در دوره ی نوجوانی و حتی بزرگسالانی تاثیرات
قابل تجهی خواهد داشت که تبعات آن شما را نیز تحت تاثیر قرار می دهد.
به
خاطر داشته باشید که کودک پرخاشگر، نیازمند نوازش و امنیت است و ایده ی
تربیت کردن او در هنگام برانگیختگی می تواند بسیار مخرب باشد.
بازی هایی برای کنترل خشم
در
صورتی که فرزندتان پرخاشگر است می توانید به منظور کنترل حالات عصبی و
یاددادن نحوه ی صحیح مدیریت خشم به او از بازی های زیر کمک بگیرید.
کودکان ۵-۳ ساله
کودکان
در این سن تمایل زیادی به درست کردن حباب دارند. آن ها از این کار لذت می
برند و شما می توانید از این فعالیت به نحو موثری در جهت کنترل خشم بهره
ببرید.
به این منظور لازم است به مدت یک هفته با فرزندتان به تمرین ساخت حباب بپردازید.
در
همین زمان متوجه خواهید شد که ساختن یک حباب نیازمند تمرکز بر تنفس و دم و
بازدم های قوی و عمیق است. روشی که برای کنترل خشم بسیار توصیه می شود!
انجام
این بازی می تواند در تلطیف روحیات کودک پرخاشگر موثر واقع شود. همچنین
در هنگام عصبانیت می توانید از او بخواهید تا با تنفس عمیق احساس آرامش
کند.
کودکان ۸-۶ ساله
با پایان دوره ی خردسالی و
ورود به سن مدرسه، توانایی های شناختی در کودکان رشد می کند و می توانید در
مورد خشم با او بیشتر صحبت کنید.
ابتدا لازم است به او یاد دهید که عصبانیت، چه تغییراتی در جسم ایجاد می کند.
مثلا
اینکه هر وقت کسی عصبانی می شود، بلندتر حرف می زند، صورتش قرمز می شود،
دست هایش را هنگام صحبت به شدت تکان می دهد، ضربان قلبش بالا می رود، اخم
می کند، دهانش خشک می شود و تندتند نفس می کشد.
سپس به او کمک کنید تا متوجه شود محرک های خشمش چه مواردی هستند. مثلا از او بپرسید اگر کسی چه کاری انجام دهد عصبانی خواهی شد؟
او مکن است پاسخ هایی از این قبیل دهد “اگر کسی وسایلم را بدون اجازه بردارد، اگر کسی هلم بدهد، اگر کسی به من زور بگوید و …”.
در
این مرحله لازم است در مورد نحوه ی مدیریت افکار با هم گفت و گو کنید. به
او یاد دهید چطور بر خشمش غلبه کند و به او بفهمانید در برخوردهای اجتماعی
اش لازم است صبور باشد و قبل از هر اقدامی، نفسی عمیق بکشد.
اگر می
تواند چند قدم از آنچه عصبانی اش کرده فاصله بگیرد؛ در دل جمله های آرام
کننده تکرار کند مثل: «از پسش بر میام» یا «مهم نیست».
در نهایت هم
رفتار های عاقلانه و مودبانه را به او آموزش دهید مثلا «این توپ منه، لطفا
پسش بده» یا «چه حرف زشتی زدی، من این طوری حرف نمی زنم».
سعی کنید به او یاد دهید که قرار نیست کسی با خشونت بیشتر برنده شود.
اگر به عنوان
والد در کنترل پرخاشگری خود با مشکل مواجه هستید و نمی توانید در موقعیت های تولید
کننده ی خشم، واکنش مناسبی نشان دهید، اکیدا توصیه می کنیم تا از ارایه ی آموزش
های شفاهی به کودک تان اجتناب کنید.
در حقیقت
بزرگترین و قدرتمندترین آموزش برای کودک شما، رفتار خودتان است و ارایه ی آموزش
های کلامی که در حالیکه هیچ نشانه ای از آن ها در رفتار شما دیده نمی شود کاملا بی
اثر و حتی دارای اثر مخرب است.
کودک پرخاشگری را
در رفتار شما مشاهده می کند و آن را در بازی هایش، ارتباطش با دوستان و حتی خود
شما نشان می دهد.
در این شرایط
پیشنهاد می کنیم تا در جهت یادگیری مهارت مدیریت خشم اقدام کنید و اجازه دهید کودک
از رفتار شما، مدیریت احساساتش را بیاموزد.
کودکان ۱۲-۹ ساله
با ورود به این
سن می توانید با فرزندتان به عنوان فردی با مهارت های شناختی کارآمد، گفت و گویی
منطقی تر داشته باشید.
در این گفت و گو
ها از توصیه، سرزنش و نصیحت پرهیز کنید و فرزندتان را متوجه این مساله کنید که در
موقعیت های بعدی برای حل مناسب تر مساله و کنترل خشمش چه برنامه و تصمیمی دارد؟
به طور کلی استفاده از بازی هایی که درآن ها قالب و چارچوب
خاصی وجود ندارد به برون ریزی احساس خشم کمک خواهند کرد.
در این زمینه می توانید از بازی هایی مانند خمیربازی، گل
بازی، سفال گری و سایر بازی های رهایشی که توام با کثیف کاری هستند استفاده کنید.
در طول این بازی ها به کودک اجازه دهید تا در حد ممکن دست
به کثیف کاری و رهاسازی خود بزنند و در پایان، وسایل بازی را مرتب کرده و محیط
اطراف شان را نظم دهند.
ورزش هایی مانند بوکس و فعالیت های دیگری مانند ترکاندن
بادکنک یا ریز کردن کاغذ نیز در کاهش خشم کودک
نقش موثری دارد و می توانید از آن ها نیز در جهت تخلیه ی خشم کودک استفاده کنید.
آیا طوفان خشم کودک با بازی آرام می گیرد؟
اگر چه در بسیاری از موارد، انجام بازی ها به همراه آموزش های مدیریت خشم در تلطیف پرخاشگری موثر است .
اما در مواردی که پرخاشگری کودک ریشه در “مسایل ارتباطی او” با پدر،
مادر و یا سایر اطرافیان دارد، لازم است به متخصص مراجعه کنید تا از طریق
حل مساله ی ارتباطی، خشم فروخورده ی کودک تسکین یابد.
کودئین یک داروی مخدر تجویز شده ای می باشد که برای تسکین درد های خفیف تا متوسط و همچنین کاهش سرفه مورد استفاده قرار گرفته می شود.
شناسایی این موضوع که این مواد چه قدر می تواند در سیستم شما باقی
بماند، می تواند شما را مطمئن کند که تاثیرات مورد نیاز آن را دریافت کنید و
با استفاده از دوز و زمان بندی توصیه شده توسط پزشک خودتان، ریسک مربوط به
اور دوز را کاهش بدهید.
در آزمایش های مربوط به سوء مصرف مواد، کدئین به عنوان یک مواد مخدر شناسایی می شود.
در صورتی که شما یک داروی تجویز شده ای داشته باشید که شامل کدئین می
باشد و شما برای مشغول شدن به کار یا برای آزمایشات مواد در دادگاه باید
آزمایش بدهید، حتما این موضوع را به کارفرما یا افراد مربوطه اطلاع بدهید.
همچنین کدئین به صورت تیلنول[۱] #۳ ، تیلنون همراه با کدئین، روبیتو سین A تا C[2]، فیورینال[۳] همراه با کدئین، تراسیک – سی، توایسترا ایکس آر، کدات، کدوفوس سیراپ، پرومتازین همراه با کدئین سیراپ سرفه[۴] ، و سایر فرمول ها شناخته می شود.
اسم های خیابانی کدئین شامل کاپیتان کدی، سیزورپ و نوشابه ارغوانی[۵] می باشد
مدت زمانی که کدئینب عد از یک دوز مصرف در بدن شما قابل مشخص شدن می
باشد، به عوامل مختلفی بستگی دارد که شامل نوع آزمایش مواد مورد استفاده می
باشد. سایر متغیر ها عبارتند از:
شما چند وقت یک بار دارو مصرف می کنید.
دوزی که مصرف می کنید
وزن شما
سن شما
متابولیسم شما
سطح آبدهی شما
سطح فعالیت شما
سایر شرایط سلامتی که ممکن است داشته باشید.
بازه های تشخیص
به دلیل اینکه هر شخصی متغیرهای مختلف و مختص خودش را دارد، تعیین یک
زمان دقیقی که کدئین در آزمایش های مواد نشان داده خواهد شد، تقریبا غیر
ممکن می باشد.
در این زمینه یک دامنه تخمینی از زمان ها یا بازه های تشخیص وجود دارد
که در طول آنها کدئین می تواند از طریق روش های آزمایش مختلفی شناسایی شود:
آزمایش ادرار: ۲ تا ۳ روز
آزمایش خون: تا ۲۴ ساعت
آزمایش آب دهان: ۱ تا ۴ روز
آزمایش پیاز مو: ۲ تا ۳ ماه، ولی مصرف مواد در طول ۲ تا ۳ هفته آخر را نشان نخواهد داد.
روش های عمل
کدئین منجر به تغییر روش های کشف درد در سیستم عصبی و مغز شما خواهد شد و
فعالیت مغز که منجر به واکنش سرفه می شود را کاهش می دهد، و به همین دلیل
است که این مواد برای کاهش درد و متوقف کردن سرفه مورد استفاده قرار می
گیرد.
کدئین به راحتی از طریق عصب های معده ای و روده ای جذب می شود و در بافت
های مختلف بدن پخش می شود. تقریبا ۹۰ درصد از مواد توسط کلیه و در مجاری
ادراری از بین می روند.
معمولا کدئین با سایر محصولات مربوط به تیلنول (استامینوفن)، آسپرین، سوما (کاریزوپرودول) و پرومتازاین[۱]، و همچنین سایر دارو های سرما خوردگی و سرفه ترکیب می شود.
این ترکیبات بر روی زمان بندی دوز مصرف و توصیه ها تاثیر می گذارد،
بنابراین مطمئن شوید که به صورت دقیقی دستورات پزشک یا دارو فروش خودتان را
رعایت کرده باشید..
تاثیرات جانبی
تاثیرات جانبی مربوط به کدئین شامل موارد زیر می باشد:
ضعف و از دست دادن هوشیاری
خواب آلودگی
سر درد
تغییرات روانی
درد معده
یبوست
مشکلات ادراری
احتیاط …
کدئین یک تسکین دهنده درد افیونی می باشد و این بدان معنا می باشد که مصرف آن می تواند به یک رفتار و اعتیاد تبدیل شود.
مصرف کدئین بیشتر از حد تجویز شده یا استفاده طولانی تر نسبت به دوره
مصرف مشخص شده، می تواند ریسک مربوط به ایجاد وابستگی به این دارو را
افزایش دهد.
کدئین نباید همراه با الکل و سایر دارو هایی که بر روی میزان تنفس شما تاثیر گذار هستند، همانند بنزو دیازپاین ها[۲]، مصرف شود.
مثال های مربوط به بنزو دیاز پاین ها شامل کلونوین (کلوناظپام)، آتیوان (لورازپام) ولیوم (یازپام) و زاناکس (الپرازولام)[۳] می باشند.
حتما در مورد مصرف داروهای خودتان، صرف نظر از اینکه این دارو ها عبارت
از داروهای قاچاق، داروهای مجاز، ویتامین ها، مکمل ها یا دارو های گیاهیی
باشند، با پزشک خودتان مشورت کنید.
به دلیل اینکه مصرف کدئین می تواند به کُندی تنفس و مرگ کودکان منجر شود، اداره غذا و دارو[۴] ایالات متحده (FDA)، مصرف این دارو را برای کودکان زیر ۱۲ ساله ممنوع کرده است.
همچنین برای کودکان ۱۲ تا ۱۸ ساله ای که چاق هستند یا مشکلات تنفسی،
همانند خفگی در هنگام خواب یا بیماری ریوی حادی دارند، دارو های کدئین دار
توصیه نمی شود.
شما نباید در طول دوره بارداری به صورت مرتبی کدئین مصرف کنید، به دلیل
اینکه کودک شما در زمان تولد می تواند علائم ترک را داشته باشد و زندگی وی
تهدید شود.
در صورتی که شیر ده هستید، شما نباید داروهای کدئین دار را مصرف کنید،
چرا که این دارو می تواند از طریق شیر سینه شما به نوزاد شما منتقل شود و
مشکلات تنفسی جدی را برای وی ایجاد کند.
همچنین کدئین می تواند بارداری زنان و مردان را به مشکل بیاندازد.
[۱] Tylenol (acetaminophen), aspirin, Soma (carisoprodol), and promethazine
بهتر است همه جوانب را مد نظر قرار بدهید و معیارهای خود
را برای ازدواج در نظر بگیرید و نسبت به معیارهای خود تصمیم گیری کنید . در صورتی
که تصمیم نهایی شما در کنار مشورت با خانواده جدا شدن از ایشان است بهتر است در
آرامش و بدون توهین با صحبت در مورد دیدگاهایتان و تصمیمتان برای ادامه زندگی خود
با ایشان صحبت کنید دقت کنید. ممکن است ایشان بخاطر مدت طولانی رابطه با شما از
این موضوع بسته به نوع شخصیتشان دچار برخوردهای متفاوت باشند اما در صورتی که شما
نیز به صحبت های ایشان گوش بدهید و حرفهای خودتان را نیز بزنید امکان درک ایشان و
پذیرش توسط ایشان بیشتر خواهدشد به ایشان فرصت پذیرش این موضوع را بدهید بهتر است
این صحبت ها به صورت حضوری صورت گیرد
.
درمسیر می توانید با متخصصین کانون مشاوران ایران،
مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید
02122354783
اینکه کودک شما
دیگر تمایلی ندارد که در بغل بخوابد مشکلی وجود ندارد کودکان با بزرگ شدن سن میزان
وابستگی کاهش پیدا می کند با توجه به اینکه اگر خودش بیدار شود مشکلی ندارد بهتر
است بگذارید خودش از خواب بیدار شود . در مورد میزان بیدار شدن زیاد در خواب نیز
به نظر می رسد میزان غذای دریافتی او کافی نباشد بهتر است در آخر شبها قبل از خواب
او مقداری غذا به او بدهید تا برای تایم بیشتری او را سیر نگه دارد .در مورد چنگ
زدن به صورت نیز ممکن است گاهی اوقات کودکان برای جلب توجه دیگران به این رفتار
روی آورند شما می توانید با خواندن قصه در این مورد برای او و یا توجه بیشتر و
تشویق رفتارهای مثبت او می توانید بعضی از رفتارها را در او کاهش بدهید . به نظر
نمی رسد رفتارهای کودک شا جای نگرانی داشته باشد در صورتی که این رفتارها از میزان
زیادی تکرار شد و یا در عملکردهای او و رفتارهایش با دیگران تاثیر گذاشت بهتر است
به صورت حضوری به روانشناس کودکان مراجعه کنید تا بررسی دقیق تری در این صورت
انجام گیرد.
درمسیر می
توانید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید
02122354783
برای بررسیدقیق این موضوع نیاز است به صورت حضوری برای بررسی
دقیق مشکلات ایشان و سبک شخصیتیشان به صورت حضوری به روانشناس مراجعه کنید و مشاوره
پیش از ازدواج دریافت کنید . با توجه به توضیحات شما ممکن است ایشان دچار افسردگی باشند
اما برای نتیجه گیری نیاز به بررسی ذقیق می باشد و یا ممکن است سبک شخصیتی داشته باشند
که نیاز به بررسی دارد بهتر است این موضوع را جدی بگیرید و مشاوره پیش از ازدواج راقبل از تصمیم گیری نهاییتجربه کنید .
درمسیر
می توانید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید
