فرزندان های ما درحال شایسته تر شدن و مستقلتر شدن هستند. انها بیشتر وقت خود را به دور از نظارت ما میگذارنند. انها نیاز دارند تا بلوغ در حال رشد خود را بشناسند و در همان زمان انها هنوز کودک هستند و به حمایت، راهنمایی و مقررات ما احتیاج دارند. برای تنظیم محدودیتهای موثر ما باید هردو طرف این معادله را به خاطر بیاوریم.
بهترین شانس ما برای برقرار کردن قوانین موثر، از طریق بحث با نوجوانان در حال بلوغمان است با در نظرگرفتن اینکه در زندگی انها چه میگذرد، انها چقدر قادر به احساس مسئولیتهای خود هستند و چیزی که ما به عنوان والدین برای دستیابی به ارامش ذهنی به ان نیاز داریم.
برخی از قوانین “موقعیتی” هستند و از یک خانواده به خانواده دیگر متفاوتند. ما این قوانین را ایجاد میکنیم زیرا بدون انها زندگی غیر قابل تحمل است و این قوانین معمولا شامل دانستن اینکه فرزندان ما کجا هستند وقتی که در خانه نیستند، اجازه نداشتن برای صحبت گستاخانه با ما و قوانین جدی در مورد تجاوز و خشونت در برابر دیگران است.
بحثهای دیگر- مانند پول توجیبی، ساعات منع رفت و امد، کارهای منزل و تکالیف – به میزان مختلفی از انعطافپذیری احتیاج دارند وابسته به اینکه چقدر نوجوان مسئولیت پذیر است. تحصیلات برای تمام والدین مهم است و ما میخواهیم فرزندانمان در مدرسه موفق باشند و متاسفانه همانطور که انها بزرگ میشوند ما کنترل خود را روی اینکه انها چطور تکالیف خود را انجام میدهند و کیفیت کارشان از دست میدهیم. برای اینکه خود را ایمن نگه داریم و برای اجتناب از مجادله پیوسته، قوانین درمورد تکالیف و مدرسه باید ثابت و سازگار باشند.
بهترین راه برای پیشنهاد این قوانین، بحث با نوجوانتان درمورد مدرسه، تکالیف و اهداف آینده است. اگر انها بفهمند که چرا شما نگران کارهای مدرسه انها هستید و بتوانند منافعی که موفقیت در مدرسه برای انها دارد را تشخیص دهند، شما بر یک مانع بزرگ غلبه کرده اید. یک راهی که نوجوانان تصمیم میگیرند که ایا ما بدرستی به زندگی انها علاقه مند هستیم، بوسیله قضاوت درمورد اینکه چقدر ما درگیر در فعالیتهای مهم انها هستیم، است.
بسیاری از ما این فرض فلج کننده را داریم که نوجوانان ما نمیخواهند دنیای خود را با ما شریک شوند، که معمولا اینطور نیست. اگر ما به یادبیاوریم تا نوجوان خود را تشویق به صحبت با خود در مورد موضوعات کنیم انها معمولا موافقت میکنند.
با پرسیدن یک سوال بسته مانند “امروز مدرسه چطور بود؟” مطمئن باشید که این جواب را دریافت میکنید:”خوب”. درمقابل، پرسیدن اینکه ایا شما میتوانید در پروژه زیست به او کمک کنید؛ میتواند بسیاری از درها را بازکند.
اگر شما نمیتوانید جوابهایی درمورد مدرسه، انتظارات و کارایی فرزند خود دریافت کنید، از صحبت با مدیر، مشاور و یا پرسنل اموزشی نترسید. انها مکررا تمایل دارند تا شما و فرزندتان تحصیل و موفقیتش را ارتقاء بخشد.