تغییر خلق کودک

سلام بزرگوار
پسرم دو سال و نیم هست ایشون خیلی بچه خوب و مهربان و باگذشت و بخشنده و آرومی بود حدودا از سن ۲۲ ماهگی اخلاقش کمی تغییر کرد و دو ماه تمام برای هر اتفاق کوچیک گریه میکرد توی این مدت دوماه سعی کردم روش‌های گوناگونی رو انجام بدم آخرش با مهربانی خیلی زیاد کمی جواب گرفتم . الان گریه های صبح گاهیش خوب شده ولی میبینم که انگار بچه ضعیف النفس هست . با بچه های دیگه دعوا میگیره البته قبلا اینطوری نبود چندبار از دست بچه‌ای کتک خورد حالا خودش برای کوچیکترین چیزی بچه‌های دیگه رو کتک میزنه . اصلا دوست نداره اسباب بازیشو به کسی بده ولی اسباب بازی همه رو میخواد حسودی رو توی صورتش میبینم
البته اینو بگم ما موقتا آمدیم طبقه پایین خونه مادرشوهرم و فقط قراره فوقش یک سال و نیم دیگه اینجا باشیم و میریم شهر دیگه برای کار شوهرم و اما اینجا حیاط بزرگی داره و اینجا شلوغه و اکثر وقتا بچه های دو تا خواهرشوهرم یا جاریم با وسایل پسرم بازی میکنند و حدودا ۵ تا بچه هم سن هستند تا سه هفته پیش پسرم میذاشت بچه‌ها بازی کنند حتی باهم بازی میکردند ولی الان ایستادگی میکنه و اونا رو میزنه و گریه میکنه منم بهش حق میدم سعی میکنم وسایلشو جا بدم . و به مادرا میگم که اسباب بازی یک مدل برای بچه ها باشه اونا هم مثلا ماشین برای بچشون بیارن
پسرم هر روز چند ساعت میره خونه مادرشوهرم بهم میگه مامان قول میدم دعوا نگیرم ولی باز اذیت میشه و دعوا میگره البته اصلا منو آقام راضی نیستیم بچه تنها بره بالا خونه مادربزرگش یا اینقدر زیاد بره سهل انگاری از من بود که عادت کرد باز میشه جلوی بچه رو بگیرم ولی بچه رو صدا میزنند و میبرند به خاطر پیر بودنشون مراعات میکنم چیزی نمیگم ولی دوست نداریم بچه هرطوری تربیت بشه
و اینکه پسرم به شدت به شدت از تعویض پوشک بدش آمده باورش سخته ولی فقط با کتک میتونم ببرمش سرویس یا گزنه دستم میگیرمش تهدیدش میکنم اگه نیای مامان چیکار میکنه؟ زود میگه گزنه گزنه بعد خنده میکنه میره سرویس . اینو اصلا خوب نمیبنم بچه فقط به شرط چوب خوردن میره سرویس اصلا حاضر نمیشه بره سرویس تا جیغ منو در بیاره .
از یک سالگی تا دو ماه پیش پسرم اصلا نمیخواست پدرش باهاش حرف بزنه یا بهش یک لیوان آب بده هر کاری میکردیم نمیشد تا اینکه پدرش ۳ دفعه حسابی دعواش کرد جالبه به طور معجزه آسایی با پدرش خوب شد
پدرش باهاش بازی میکنه بیرون میبره البته بعضی وقتا تحمل من یکم کمتره و اینکه به فکر بچه دوم هم هستیم پسرم به شدت نی نی دوست داره و مهربون مهربون میشه
راهنما گفته:

علت گاز گرفتن کودک

زمانی که کودک شما بقیه را می‌زند یا گاز می‌گیرد چه باید کرد؟

1- لحظه‌ای درنگ کنید. اگر می‌بینید کودک پرخاشگری می‌کند سریع به رفتار او پایان بدهید.
سعی کنید با آرامش با او صحبت کنید.
اگر به حرف های شما گوش نمی‌دهد، او را کنا

ری کشیده و به او بگویید رفتارت از کنترل خارج است، باید کمی‌آرام بگیری.

2- از کودک توضیحی راجع به رفتارش نخواهید.
وقتی از کودک بپرسید به چه دلیل فلان کار را کردی، با خود فکر می‌کند .
بعضی مواقع هست که کار او درست است و حق دارد فلان کار را انجام دهد.
این هم به این معنی نیست که دنبال دلیل کار او نگردید.
اگر فرزند شما موهای دوست خود را می‌کشد به این دلیل که به او اجازه نمی‌دهد سرسره بازی کند، شما وارد عمل شوید و به آنها بگویید به نوبت، بازی کنند.
کودک با این کار متوجه می‌شود که باید منصف باشد و اگر مشکلی پیش آمد با شما در میان بگذارد تا شما موضوع را حل و فصل کنید.

3-سعی کنید نتیجه بگیرید.
بعضی کودکان هر نوع توجهی را دوست دارند.
از این رو زمانی که کودک کار اشتباهی را انجام می‌دهد و شما خشمگین می‌شوید.
کودک ذوق می‌کند (با خود می‌گوید مامان را دیوانه کردم) و انگیزه پیدا می‌کند که دفعه بعد هم این کار را تکرار کند.

4- بدانید رفتار کودک شما به احساسات دیگران هم ربط دارد.
کودکان نوپا آگاه نیستند که رفتار آنها روی دیگران اثر می‌گذارد.
کودک باید بداند که دوستان او چه احساسی پیدا می‌کنند، وقتی او آنها را گاز می‌گیرد.
به کودک بگویید درست است که او دوست ندارد اسباب بازی های خود را به بقیه افراد بدهد، اما کتک زدن آنها هم کار درستی نیست.

5- به کودک خود کمک کنید آرام بگیرد. کودکان نوپا وقتی ناراحت می‌شوند کنترل خود را از دست می‌دهند.
بعد از کمی ‌وقت با کودک خود صحبت کنید و بگویید درست است که ناراحت می‌شوی، اما با این کار دیگران را هم ناراحت می‌کنی.
بدین صورت به کودک خود کمک می‌کنید احساساتش را درک کند و آنها را رده بندی کند.

6- کودکان را مجبور نکنید که با دیگران شریک شوند.
بعضی مواقع کودک شما نمی‌خواهد بقیه بچه ها را به بازی راه دهد بنابراین به طور سرسختانه رفتار می‌کند.
اما در واقع این جزئی از رفتار اجتماعی می‌باشد.
در یک گروه کوچک، کودک در موقع بازی اگر یکی از هم بازی های خود را بیرون کند.
رضایت دیگر دوستان خود را به دست می‌آورد و با خود می‌گوید، عجب زوری دارم.
راه حل: وقتی کودک شما پیش دوستان خود نیست با او صحبت کنید و بگویید.
که شما مشاهده کردید چه اتفاقی افتاد، و اینکه صحیح نیست که کسی را از بازی بیرون کند.

7- مهارت های حل مشکل را به او یاد بدهید. یک بازی ساختگی را ترتیب دهید و با کودک خود هم بازی شوید و بدین طریق به او راههای مثبت برای حل مشکل را یاد دهید.
در این بازی وانمود کنید که یکی از دوستان کودک خود می‌باشید که اسباب بازی او را برداشته است.
به او یاد دهید که چطور با دوست فرضی خود صحبت کند .
(این اسباب بازی من است، لطفا آن را به من برگردان)، و اگر این کار بی فایده بود به او بگویید که باید در این مواقع از یک بزرگتر کمک بگیرد.
با این کارها حتما نتیجه خواهید گرفت.

8- اگر تا حالا دیده اید یک بچه من، من کنان ابراز تاسف می‌کند.
شاید با خود فکر کنید که بی‌فایده است که از او درخواست عذرخواهی کنید.
آیا فکر می‌کنید در این سن بدجنس است؟ ممکن است این طور نباشد.
اما حتی اگر امروز عذر خواهی نکند، بهتر است به او یاد دهید که این کار را تمرین کند تا شاید روزی آن را انجام دهد.
و کودک متوجه خواهد شد که عذرخواهی کردن و متاسف بودن به چه معنی است.
بنابراین به او کمک کنید عذرخواهی کند و آن را به زبان بیاورد.
دلسوز باشید، و به او بگویید ابراز تاسف سخت است اما چون او کار اشتباهی انجام داده، نیاز است که عذرخواهی کند.

وقتی که کودک شما گاز گرفته شده یا کتک خورده است:

احتمالا کودک خود را در زمین بازی دیده اید که کتک بخورد و مادر دوستش توجهی به کار بچه خود نمی‌کند.
(دوستش بازوی او را گاز گرفته است)، اما خود شما می‌توانید با مادر آن کودک صحبت کنید (مادر بی اعتنا).

اول، مشکل را به طور ساده بیان کنید: کودک شما دختر مرا گاز گرفته است.
می‌توانید به من کمک کنید؟ وقتی بچه ها آرام گرفتند، آنها را تشویق کنید که به طور مستقل و جداگانه کاری را انجام دهند.
شما ممکن است بگویید، بگذارید ببینیم کدام یک از شما دو نفر یک کاخ برای مادرتان درست می‌کنید.
اگر کودکان سرگرم کاری بامزه و مثب ت بشوند دیگر با یک دیگر درگیری پیدا نمی‌کنند.

واگر این کار نتیجه نداد؟ اگر کار بالا گرفت، آنجا را ترک کنید.
اگر مادر آن کودک قبول نکرده که گاز گرفتن کار بدی نبوده، دیگر اجازه ندهید دو کودک با یکدیگر بازی کنند.
اما در بیشتر مواقع مادر دیگری ابراز تاسف می‌کند و سعی می‌کند کودک خود را از این کار بازدارد.
در این مورد میتونید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید.
021-22354282

منبع :تغییر خلق کودک- سامانه پرسش و پاسخ مشاور

خواهرم لجبازه

خواهرم ۱۹ سالشه و خیلی لجبازه فقط حرف خودشوقبول داره
جدیدا با پدرم سر اینکه حجابش بد شده دعوا میکنن بابام میگه یکم شالت رو بکش جلوتر میگه نمیکشم…
یا خیلی چیزای دیگه
فلان کلاس رو باید برم فلان سفر رو باهاتون نمیام
بابامم ناراحت میشه و باهاش دعوا میکنه ولی باز بدتر میشه
من و مامانم نمیدونیم باید چیکار کنیم
از طرفی میگم اقتضای سنشه ولی خب نباید تو روی بزرگتر بایسته
بنظرتون باید چطور باهاش رفتار کرد؟؟
گمنام گفته:

سلام.اینکه پدرتون اینجور برخورد میکنن بدتره…
کلا اجبار توی هر قضیه ای باشه نتیجش عکسه…
اگر حجابه، باید بفهمه برای چیه، نه اینکه دعواش کنید…
اگر سر …(هر چیزی) باید ببینید نیازش چیه.خواهشا سعی کنید در خفا اینها رو به پدرتون بگید…هر نوع دلسردی از خانواده ، میتونه ضرر برسونه…کمترینش دوستی خیابانی که تهش درگیر کردن احساسی خواهرتون و مشکلات بعدش…

فقط چیزی رو به خواهرتون القا نکنید ، باید به احساس نیاز پیدا کنه به همون مسئله تا بهش تمایا پیذا کنه.
یا علی

منبع :خواهرم لجبازه- سامانه پرسش و پاسخ مشاور

علاقه به کچل شدن توسط خانم آرایشگر

با سلام و احترام

بنده 26 ساله و دانشجوی کارشناسی ارشد که از نوجوانی آرزوی کچل کردن موی سر توسط یک خانم ترجیحاً آرایشگر را در خود دارم که الته هیچوقت تجربه نکردم و به هر آرایشگاه زنانه که میرم فحش میدهند و یا تهدید به تماس با 110 می کنند.لطفاً کمکم نمایید خسته شدم از ضعف خودم/

با سپاس
راهنما گفته:

در این مورد میتونید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید
دفتر قیطریه:
۰۲۱-۲۲۶۸۹۵۵۸ خط ویژه

منبع :علاقه به کچل شدن توسط خانم آرایشگر- سامانه پرسش و پاسخ مشاور

دختر 8 ساله ی خواهرم ابروهایش را میکند

سلام
دختر خواهر من 8 ساله ست و پدرش (متولد 58) عید امسال به دلیل سکته قلبی و مغزی دچار فلج نیمی از بدن و مشکلات جانبی دیگه شده و این مسئله باعث تغییر رفتاری همسر خواهرم بصورت پرخاشگری، افسردگی و عصبانیت مداوم هست. به همین دلیل دختر خواهرم متعاقبا خیلی تاثیر پذیر شده و دو ماهی هست که شروع به کندن ابروهاش کرده. اول ابروی راست و الان هر دو ابرو تقریبا خالی و بی مو هستن. لطفا راهنمائی کنید راه حل چی هست؟ پدرش به هیچ وجه راضی به مشاوره حضوری نیست و عکس العمل شدیدی نشون میده و با توجه به شرایط فعلیش بحث با ایشون در این مورد امکان پذیر نیست. ممنون میشم راهنمائی بفرمائید. پاینده باشید
راهنما گفته:

کندن موی وسواسی یا تریکوتیلومانیا عبارت است از کندن مکرر موها که می‌تواند منجر به از دست دادن مقدار قابل توجهی از مو گردد. شخص مبتلا بر اثر یک عامل برانگیزاننده به طور ناخودآگاه به سمت رفتار کندن مو هدایت شده و با انجام اینکار از تنش شخص کاسته می شود و به حالتی از رضایت و آرامش موقت دست می یابد. پس از مدت کوتاهی این چرخه بار دیگر تکرار می‌شود و بدین ترتیب شخص مکرراً موهای خود را می‌کند. در بسیاری از موارد قبل از کندن، فرد دسته‌ای از موهای خود را دور انگشت می‌پیچد.
– معیارهای تشخیصی تریکوتیلومانیا ( کندن موی وسواسی ) :
الف ـ کندن مکرر مو که موجب از دست دادن قابل توجه موها شود.
ب ـ احساس فزاینده تنش بلافاصله قبل از کندن مو یا هنگام مقاومت در مقابل رفتار.
ج ـ احساس شادی، رضایت یا آرامش با کندن مو.
د ـ این اختلال با سایر اختلالات طبی بهتر توجیه نمی‌شود و به‌علت یک بیماری طبی عمومی (مثلاً مشکلات پوستی) نیست.
هـ ـ این اختلال باعث نارضایتی قابل توجه از نظر بالینی یا نقص در عملکرد اجتماعی، شغلی یا سایر حیطه‌های مهم عملکردی میگردد.
چه گروههایی بیشتر مبتلا به کندن موی وسواسی می شوند؟
بیشتر افراد مبتلا به این اختلال در سنین قبل یا اوایل نوجوانی هستند. این اختلال یک بیماری روانی است که درآن فرد به طور عادتی موهای خود را می کند. این بیماری در پسربچه‌ها شایعتر از دختر ‌ها است، حال آنکه در افراد بالغ خانم ها بیشتر از آقایان مبتلا می‌گردند . حداکثر شیوع در دختر خانم های نوجوان ۱۲تا ۱۷ سال است. عادت کندن مو به طور تدریجی و ناآگاهانه دربیمار شروع می‌گردد و ممکن است تا جایی که منجر به کندن تمام موهای سر شود ادامه می یابد.افراد مبتلا به این بیماری غالبا” کندن مو را انکار نمی‌کنند ولی اظهار میدارند که قادر به کنترل عمل خود نیستند.
درمعاینه‌ی این بیماران موهای قطع شده به فواصل متفاوتی از پوست سر دیده می‌شود و پوست سراز سلامت کامل برخوردار است. حاشیه‌‌ی موها معمولا” دست نخورده است و در مرکز به شکل کاسه‌یی موها قطع ‌شده‌اند. این بیماران باید تحت درمان‌های پزشکی و روان‌پزشکی قرارگیرند.
اکثر بیماران این اختلال ، موی سر خود را می کنند به طوری که در طی مدت زمان طولانی ناحیه ای از سر یا ابرو و یا ناحیه تناسلی یا زیر بغل ، بدون مو ایجاد می شود . با مشخص شدن منشاء ژنتیکى این بیمارى پزشک بهتر قادر به درمان آن خواهند بود.
زمان شروع علائم اختلال مو کندن وسواسی:
استرس‌های‌ روانی‌ در شروع‌ تریکوتیلومانیا ( کندن موی وسواسی ) نقش‌ دارند. بیماری‌ افسردگی‌ با تریکوتیلومانیا ارتباط‌ زیادی‌ دارد و بسیاری‌ از افراد دچار این‌ حالت‌ از افسردگی‌ رنج‌ می‌برند.
شکایات ممکن است در ابتدا در طی دوره های غیر فعال در کلاس درس, در حین تماشای تلویزیون, یا در بستر هنگاهی که هنوز به خواب نرفته است بروز کنند. والدین به ندرت این رفتار را می بینند. در بسیاری از کودکان تریکوتیلومانیا با بستری شدن در بیمارستان با مداخلات طبی, مشکلات خانه یا مشکلات مدرسه شروع میشود. مواردی نیز با حسادت شدید بین خواهر و برادر ها, یک رابطه مختل بین والدین و کودک, و عقب ماندگی ذهنی, رخ میدهند. در تریکوتیلومانیاهائی ( کندن موی وسواسی ) که در سنین بلوغ یابزرگسالی شروع میشود, میزان بروز و همراه بودن با بیماری روانی وسواس واضح و شدید بیشتر است.
درمان تریکوتیلومانیا ( کندن موی وسواسی ):
از آنجایی که اضطراب همواره به عنوان عامل ایجاد و تشدید کننده بیماری مطرح می‌باشد، ایجاد محیطی امن و به دور از تنش و استرس در تخفیف علایم بیماری بسیار مؤثر است. لازم است کسانی که با بیمار در ارتباطند، از سرزنش یا توبیخ وی بپرهیزند و با روش‌های حمایتی که توسط درمانگر به آنها آموزش داده می‌شود، فرد را در راستای بهبودی یاری نمایند. درمان‌های دارویی متداول عبارتند از داروهای ضد اضطراب، ضد افسردگی‌ها و داروهای آنتی‌سایکوتیک وتثبیت کننده خلق که البته هر کدام از درمانها موردی میباشد.
درمان‌های غیردارویی موفق تریکوتیلومانیا ( مو کندن وسواسی ) عبارتند از:
هیپنوتراپی یا هیپنوتیزم درمانی و درمان‌های رفتاری (مانند بیوفیدبک، پایش و کنترل خود، حساس‌سازی، معکوس سازی رفتار عادتی و درمان‌های بیزار کننده). چیزی که مهم است این است که این ناراحتی میتواند همراه با خیلی دیگر از ناراحتی های اعصاب و روان همزمان باشد ویا حتی خود عارضه ای از سایر ناراحتی های اعصاب و روان باشد لذا تشخیص اولیه دقیق بسیار در درمان صحیح موثر است.
در این مورد میتونید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید
021-22354282

 منبع:^{دختر 8 ساله ی خواهرم ابروهایش را میکند- سامانه پرسش و پاسخ مشاور}

مشاوره کودک منطقه 14

منطقه چهارده یکی از مهم ترین مناطق شهر تهران است.

مشاوره کودک منطقه 14 امری حیاتی است.

در مرکز مشاوره کودک منطقه 14 می توانید به راحتی مشکلات عاطفی.

روحی و روانی و جسمانی کودک خود را بر طرف کنید.
مشاوره اختلالات کودک منطقه 14

یکی از مشکلات کودکان که همواره باعث ایجاد مشکلاتی برای خانواده ها شود کودکان خجالتی و کم رو است.

یکی از مشکلات رفتاری کودکان، خجالت است که، بر خلاف سایر مشکلات.

ظاهرا رفتار خشونت آمیز نیست و برای خانواده و نه محیط مدرسه مشکل ساز است.

و گاهی اوقات به عنوان یک شخص خوب شناخته می شود.

اما متاسفانه ادامه رفتار اختلال در بسیاری از موارد، مانع از رونق خلاقیت.

و مسئولیت های دوران کودکی در آینده است.

    در خجالت، کودک تنها از خود مراقبت می کند و با ترس و اضطراب با دیگران مواجه می شود.
    این کودک گاه ارتباطات را قطع می کند و گاهی اوقات یک ارتباط ناقص می شود .
    که باعث خجالت فرد می شود و اعتماد به نفس او به تدریج کاهش می یابد.
    و مشکلات رفتاری دیگری نیز به وجود خواهد آورد.

مشاوره کودک منطقه 14
خجالت کودک

کار با بچه های خجالتی نیاز به والدین و مربیان زیادی دارد.

در بسیاری از کودکان، خجالت زدگی در مراحل مختلف رشد آنها دیده می شود.

و مانع از حضور آنها در جوامع می شود.

استراتژی هایی برای برخورد با بچه های خجالتی و کم رو وجود دارد .

که در این مقاله مورد بحث قرار گرفته و به آنها کمک می کند .

که کودکان شبیه به دیگران باشند و زندگی جمعی داشته باشند.

واقعیت این است که کودک وقتی از دیگران خجالت می کشد.

به اعتقاد غیر منطقی و تعلیم و تحریک و افزایش این مشکل منجر می شود.

در عوض، والدین باید این مشکل را در کودک بسیار کوچک نشان دهد.
ایجاد مسئولیت در کودک

و بی سر و صدا و به طور غیرمستقیم او را به میان جمع بفرستند.

انتقال مسئولیت های کوچک به اندازه ممکن در میان جمعیت، مقایسه کودک با دیگران.

عدم حمایت از کودک، کمبود تاسف و حمایت بالا از او و غیره.

می تواند به سرعت کودک یا شخص خجالتی را درمان کند یا بدتر نماید.

سامانه پرسش و پاسخ مشاور و ” مشاوره آنلاین “وابسته به کانون مشاوران ایران.
علل خجالت کودک

شرایطی را کشف کنید که باعث خجالت کودک شود.

به دلیل سوء تفاهم با دیگران، ممکن است کودک در شرایط اجتماعی احساس ناامنی کند.

در شرایطی که کودک نیاز به انجام کاری در حضور دیگران دارد.

ترس و اضطراب را ایجاد می کند و در شرایطی که او کوچکترین عضو است.

حتی یک فرد بالغ نیز چنین نیست.

از او سوالاتی را نپرسید که نمی تواند پاسخ دهد و او را خجالت زده نکنید.

و مانع از رفتن او به جامعه برای همیشه نشوید.

برای درمان بهتر، کودک باید در روش صحیح برخورد با شرایط .

و موقعیت های مختلف آموزش ببیند و سعی کند .

    موقعیت های آزمایشی را برای تمرین یادگیری خود فراهم کند
    . تقویت استعدادهای فرزند شما مهم است.
    پتانسیل های فیزیکی و استعدادهای کودک باید تقویت شود .
    و در کنار آن توانایی ها استفاده شود.
    هنگام صحبت کردن و ارتباط کلامی با کودکان، تماس چشم نباید نادیده گرفته شود.
    و باید به والدین و دیگران خطاب شود.

مشاوره کودک منطقه 141
مشاوره کلامی با کودک

او همچنین باید در کلاس هنر، ورزش، و زمینه کار خود در گروه و کار اجتماعی شرکت کند.

خرید ساده، پاسخ دادن به تلفن، افزایش ارتباط کلامی در مجموع.

عواملی است که می تواند این اختلال را بهبود بخشد.

استعدادهای کودک را کشف کنید.

برای والدین یا مربیان بسیار مهم است که استعدادها و خوبی های کودک را بدانند.

با ایجاد فرصت هایی برای رشد استعداد و توانایی های کودک، اعتماد به نفس او تقویت خواهد شد.

عدم اطمینان کافی، یکی از دلایل مهم برای خجالت و شرمساری است.

    به این ترتیب، کودک در زمینه ورزش یا کلاس هنرهای مورد علاقه خود.
    ناخودآگاه با اعضای تیم یا گروه هنری ارتباط برقرار می کند.
    و به راحتی به گروه های مورد علاقه خود وارد می شود.
    کودکان را با برچسب خجالتی کم رو تر نکنید.

تربیت صحیح کودک

هرگز کودکان را خجالتی نخوانید.

از آنجایی که در این مورد فرزندتان را به عنوان پدر، مادر یا مربی با این عنوان به دیگران معرفی می کنید.

و دیگران با این ویژگی ها به آنها نگاه می کنند، به سادگی فرض بر این است.

که کودک خجالتی و کم رو است و با همان ویژگی رشد می کند.

برچسب ها رفتار خجالتی کودک را تقویت می کنند و ممکن است.

در آینده او را تنها گذاشته و مشکلات زیادی در زندگی او ایجاد کند.
کودکان خجالتی

اجازه دهید کمی خجالتی در مورد خودش صحبت کند.

    کودکان، تا زمانی که در جمع هستند، احساس امنیت روانی دارند.
    شما باید با کودک کوچک صحبت کنید، با او صحبت کنید، مهم است که کلمات او را بشنوید.
    کودکان خجالتی را تشویق کنید. کودکان خود را تشویق کنید.
    تا در برنامه های اجتماعی مناسب سن خود شرکت کنند.
    بهتر است که نوزاد خجالتی را در کنار یک کودک شجاع و پر تحرک قرار دهید.

منبع :مشاوره کودک منطقه 14- سامانه پرسش و پاسخ مشاور