محققان دانشگاه بوفالو، دانشگاه ایالتی نیویورک، دریافتند افرادی که دپامین پایین تر ژنتیکی هستند و انتقال دهنده های عصبی هستند که باعث می شود رفتارها و مواد بیشتری را جبران کنند، غذای بیشتری را برای افرادی که ژنوتیپ ندارند تقویت می کنند. به طور خلاصه، آنها انگیزه بیشتری برای خوردن دارند و بیشتر غذا می خورند.
یافته ها در شماره اکتبر علوم اعصاب رفتاری ، که توسط انجمن روانشناسی آمریکا (APA) منتشر می شود، منتشر می شود. درک ژن ها و خوردن غذا می تواند برنامه های درمان مناسب برای چاقی را، شاید از جمله داروهای هدفمند ژنتیکی، الهام بخشد.
رهبر لئونارد اپستین، استاد برجسته کودکان و طب سنتی و پیشگیرانه در دانشکده پزشکی دانشگاه، این گروه 29 بزرگسال چاق و 45 بزرگسال را که به آزمایش کنترل شده از رابطه بین ژنوتیپ، انگیزه خوردن و مصرف کالری.
تیم اپستین به ویژه در مورد تاثیر آلل Taq1 A1، تنوع ژنتیکی مرتبط با تعداد کمتر گیرنده های D2 دوپامین و حدود نیمی از جمعیت (که بیشتر آنها یک A1 و یک A2 را حمل می کند؛ حامل های دو A1 آلل هستند نادر). نیمی دیگر از جمعیت دو نسخه A2 را حمل می کند که با تقویت گیرنده های دیگر Dopamine D2 می تواند پاداش را آسان تر کند. افراد دارای گیرنده های کمتری نیاز به مصرف بیشتر مواد مغذی (مانند مواد مخدر یا غذا) برای به دست آوردن همان اثر را دارند.
اپستین ارزش های تقویت کننده را تعریف می کند، که چقدر سخت است که برای غذا کار کند، از لذت "احساس خوبی" که مردم از غذا می گیرند، می گویند: "آنها اغلب با یکدیگر همدست می شوند اما یکسان نیستند."
محققان توده های بدن شرکت کنندگان را اندازه گیری کردند، نمونه های DNA را از درون گونه هایشان گرفته و آنها را پر از پرسشنامه های خوردن می کردند. دو وظیفه رفتاری وجود داشت.
در اولین وظیفه، شرکت کنندگان غذاهای مختلف را از طعم و ترجیحات شخصی ارزیابی کردند. این آزمون اولویت ظاهری، یک کار را انجام داد که اندازه گیری می کرد که چه تعداد شرکت کنندگان هنگام غذا آزادانه در دسترس بودند.
در وظیفه دوم، شرکت کنندگان می توانند بین دو ایستگاه رایانه متصل شوند. با فشار دادن کلیدهای مشخص شده در یک امتیاز به دست آوردن غذای مورد علاقه خود غذا بخورید. با فشار دادن کلیدهای دیگر امتیازات به دست آمده برای خواندن یک روزنامه.
اقدامات رفتاری ناشی از آن شامل کالری مصرف انرژی به ازای هر کیلو کالری بود که منعکس کننده مقدار و تراکم کالری و زمان صرف غذا به جای فرصت خواندن اخبار بود.
هر دو چاقی و ژنوتیپ همراه با گیرنده های D2 کمتر از دوپامین، پیش بینی واکنش قویتری نسبت به قدرت تقویت غذا داشتند. شاید جای تعجب نیست که شرکت کنندگان با افزایش سطح بالای مواد غذایی کالری بیشتری مصرف می کنند.
نتایج همچنین نشان داد که یک نردبان سهبعدی مصرف، با افرادی که غذای بدون تقویت کننده، بدون در نظر گرفتن ژنوتیپ، در پایین ترین سطح را پیدا نمی کنند. در میانه میانی مردم بدون تقویت کننده غذا بدون آلل A1 هستند. در کنار نردبان افرادی هستند که دارای تقویت کننده غذا با آلل هستند، ترکیبی قوی که ممکن است آنها را در معرض خطر بیشتر برای چاقی قرار دهد.
· مطالعه: نورونهای مغز در بزرگسالان بیشتر از قبل تصور می شود
· قرار گرفتن پدر در معرض نیکوتین ممکن است باعث کمبود شناختی در فرزندان شود
· Cerevance دوز را در آزمایش بالینی فاز I CVN424 برای درمان بیماری پارکینسون آغاز می کند
مقدار تقویت کننده مواد غذایی که ممکن است تحت تاثیر ژنوتیپ های دوپامین قرار گیرد، به طور قابل توجهی قوی تر از مصرف کننده نسبت به خواسته های غذای مورد علاقه خود است. علاوه بر این، شرکت کنندگان چاق نیز به طور واضح غذا را قوی تر از افراد غیر چاق تشخیص می دهند. نویسندگان نتیجه می گیرند که "غذا تقویت کننده قدرتمند است که می تواند به عنوان مواد مخدر مورد سوء استفاده قرار گیرد".
محققان همچنان تقویت را به عنوان یکی از عواملی که موجب تحریک رفتارهای تغذیه ای می شوند، مشاهده می کنند، اما مطالعه حاضر، نقش ژنتیکی و نقش تقویت را برجسته می کند. در تئوری، افرادی که دپامین کمتر تولید می کنند، ممکن است در نتیجه نیاز به مواد غذایی بیشتری برای رسیدن به حالت خاصی از پاداش یا تقویت داشته باشند که ممکن است پس از مصرف کمتر، توسط افرادی که دارای ژنوتیپ های متفاوت هستند، سریعتر شود.
یافته هایی از قبیل این می تواند به کارکنان چاقی کمک کند تا افراد را در معرض خطر بیشتر چاقی قرار دهند و درمان هایی را که برای عوامل خطر خاص طراحی شده اند، به کار گیرند. اپشتاین می گوید: "رفتار و زیست شناسی به یکدیگر تعامل دارند و بر یکدیگر تاثیر می گذارند." "ژنوتیپ باعث چاقی نمی شود؛ این یکی از عوامل بسیاری است که می تواند به آن کمک کند. من فکر می کنم عوامل که رفتار غذا را تشکیل می دهند، به طور جزئی ژنتیکی هستند و به طور جزئی یادگیری را تجربه می کنند. "
او و همکارانش حدس می زنند که، همانند سایر کمپین های بهداشت عمومی، ممکن است بهتر تمرکز تلاش های تغییر رفتار را بر افرادی که در معرض خطر هستند قرار گیرد. آنها نوشتند: "یک استراتژی برای کسی که در تقویت مواد غذایی بالا است بسیار متفاوت از استراتژی برای کسی است که کمبود تقویت غذایی است، اما در تقویت فعالیت بیشتر است." با استفاده از مردان اضافه وزن، گروه پیش از این متوجه شده است که تغییرات شیمیایی دستکاری دوپامین موجب تغییر رفتار تغذیه ای می شود، که به شدت نشانگر مداخله دارویی است.
یادداشت سردبیر: دکتر لئونارد اپستاین نیز مشاور غذای Kraft است.
ماده: "تقویت غذا، ژنوتیپ گیرنده دوپامین D2 و مصرف انرژی در افراد چاق و غیر چاق"؛ لئونارد ا. اپستاین، دکترا، جنیفر ال. معمای، دکترا، براد. J. Neaderhiser، PhD، Robbert J. Salis، MD، ریچارد W. Erbe، MD، و جان J. Leddy، MD، دانشگاه بوفالو، دانشگاه ایالتی نیویورک؛ علوم اعصاب رفتاری، جلد. 121، شماره 5.
(متن کامل مقاله در دفتر امور عمومی APA و در http://www.apa.org/journals/releases/bne1215877.pdf موجود است )
یک مطالعه جدید نتیجه می گیرد که عناصر شناخت و ادراک انسان که هنوز به طور کامل توسط دانشمندان قابل درک نیست، می توانند با تجزیه و تحلیل ترفندها و روش های مورد استفاده توسط جادوگران، بینش بیشتری کسب کنند. طبق گفته دانشمندان، این تکنیک ها که بیش از هزاران سال پیش توسعه یافته اند، ابزار قدرتمندی برای دستکاری در ادراک ما هستند.
تیم تحقیقاتی، از دانشگاه دورham و دانشگاه بریتیش کلمبیا ، می گوید یافته های کار آنها دارای برنامه های کاربردی بالقوه درازمدت در فعالیت هایی است که هدف آن جذب و نگهداری توجه مردم، مانند رابط های کامپیوتری انسانی است که به نظر می رسد به طور فزاینده ای پیچیده تر.
این مطالعه به صورت آنلاین در مجله علمی، روند علوم شناختی منتشر شده است. این تکنیک های کلیدی تجارت جادویی را که به تازگی به طور رسمی توسط دانشمندان شناسایی شده اند و به عنوان یک محدوده تحقیق معتبر شناخته می شوند، طبقه بندی شده اند.
دانشمندان می گویند اگرچه چندین تلاش در گذشته برای ایجاد ارتباط بین سحر و جادو و شناخت انسان ساخته شده است، این دانش به طور عمده توسط روانشناسی مدرن نادیده گرفته شده است.
دکتر گوستاو کوهن، از شاگرد نواز و کارآموز جادوگر، از اداره روانشناسی دانشگاه دورشم، توضیح داد: "جادوگران در برخی مواقع مایل به جلوگیری از دانشمندان هستند.
"به عنوان مثال، تصور کنید یک توپ به هوا که ناگهان ناپدید می شود، یا کسی که با موفقیت پیش بینی آنچه شما بعد از آن انجام دهید.
"این ترفندها ممکن است به نظر برسد که آنها قوانین فیزیک و منطق را رد می کنند اما در واقع از طریق ترکیبی از مهارت و دانش عمیق از روانشناسی انسان ایجاد می شوند.
"با توجه به دانش و تجربیات جادوگران، دانشمندان ممکن است بینش های جدیدی در زمینه های مختلف درک و شناخت انسان به دست آورند که ما هنوز در تلاش برای درک آن هستیم".
دکتر کوهن و تیم او به منظور پیشبرد تئوری خود، ترفندهای مختلف و آزمایش های مختلف جادویی را برای تست اینکه چگونه ذهن مردم کار می کنند و مشاهدات خود را با مقالات علمی منتشر شده، مقایسه می کنند.
· همکاری های تحقیقاتی در انگلیس و اروپایی، سه موسسه خیریه بزرگ سرطان، اعتماد اعتماد دارند
· گزارش پیش بینی امید به زندگی در سال 2040، اسپانیا می آید در بالای
دکتر کوهن یک یادداشت احتیاطی را اضافه کرد: "جادو یکی از قدیمی ترین اشکال هنر در جهان است و بر عدم شناخت مردم از روش های آن متکی است. گرچه روش های توسعه یافته ما در تحقیق ذهن ما بسیار مفید است، در نقش های دوگانه ما به عنوان دانشمندان و جادوگران، ما مراقبت زیادی در محافظت از اسرار و اسرار سحر و جادو داریم. "
پروفسور رونالد رنسینک از دانشگاه بریتیش کلمبیا با همکاری نویسنده گفت: "اثرات کشف شده توسط دانشمندان طی چند سال اخیر به وضوح مربوط به اثراتی است که جادوگران می توانند تولید کنند. ما اکنون در نقطه ای هستیم که می توانیم یک" علم جادویی 'که به ما اجازه می دهد که چگونه اثرات سحر و جادو کار می کنند، و پیشنهاد می دهد که چگونه ما بیشتر آنها را توسعه و اعمال آنها در زندگی روزمره است.
تیم تحقیقاتی توسط یک دانشمند تحقیق ولفسون از دانشگاه دورام و شورای علوم طبیعی و مهندسی کانادا پشتیبانی شد.
در یک آزمایش، که در مقاله حاضر در مقاله دکتر کوهن شرح داده شده، گروهی از داوطلبان یک ویدئو از یک اشتباه "اشتباه" را تماشا کردند در حالیکه حرکات چشم آنها با یک دستگاه ردیابی ثبت شد. جادوگر یک سیگار را با یک لیتر روشن می کند و سپس هر دو مورد را به دامن خود می کشد و مخاطبان خود را به سمت راست دست خود هدایت می کند، و تماشاگران معتقدند که موارد به سادگی ناپدید شده اند.
دانشمندان سپس از داوطلبان خواسته بودند اگر تشخیص دهند چگونه این فریب انجام شد. آنها دریافتند که احتمال دارد داوطلبان با دیدن مواردی که در حال از بین رفتن بودند، به مسیری که چشمان آنها نگاه می کردند مرتبط نبودند، نشان می داد که جایی که آنها توجه می کردند، عامل مهم تر بود. این نتایج نشان می دهد که چطور نگاه کردن به یک شی ضروری نیست که ما آن را ببینیم.
دکتر کوهن تأکید می کند که مشاهدات انجام شده در این آزمایش مربوط به یافته های اخیر در علم بینایی است که نشان می دهد که تنها بخش کوچکی از اطلاعاتی که به چشم ما وارد می شود در واقع آگاهی آگاهانه ما است.
برای دیدن انتخاب ترفندهای جادویی مورد استفاده در تحقیق دکتر کوهن، لطفا به آدرس زیر مراجعه کنید: http://www.dur.ac.uk/gustav.kuhn/Media/Examples.htm
پروفسور روانشناسی، دکتر اندرو الیوت و محقق دکتر دانیال نایستا، پنج آزمایش روانشناختی انجام دادند که نشان دادند که قرمز رنگ باعث می شود مردان احساس شادتری نسبت به زنان داشته باشند و مردان متوجه شده اند که نقش رنگ در جذب آنها چیست.
محققان می گویند این اولین تحقیق است که برای حمایت از عشیره ماندگار جامعه با قرمز ارائه می شود - از جوهر قرمز استفاده شده در آیین های باستانی تا نواحی قرمز نور امروز و قلب های قرمز در روز ولنتاین - سایه های قرمز به گره های بدنی وابسته است و عشق عاشقانه در سراسر فرهنگ ها و هزاره ها.
دکتر الیوت می گوید، مطالعه آنها تنها کسی است که علمی اثرات رنگ بر رفتار در زمینه روابط را نشان می دهد.
او می گوید تنها اخیرا روانشناسان و محققان در رشته های دیگر به دنبال رابطه نزدیک بین رنگ و رفتار بوده اند و در مورد فیزیک رنگ و فیزیولوژی رنگ شناخته شده است، در مورد روانشناسی رنگ بسیار کم است.
دکتر Elliot می گوید که چیزی به اندازه همه جا رنگی است که بر رفتار ما بدون آگاهی ما تاثیر می گذارد، جذاب است که کشف کنیم.
محققان می گویند اگرچه اثر آفتاب قرمز ممکن است محصولی از شرایط اجتماعی باشد، اما واکنش مردان نسبت به قرمز بیشتر از ریشه های بیولوژیکی عمیق تر است.
آنها می گویند تحقیقات نشان داده است که پریماه های غیر انسانی به خصوص برای زنان که بابون ها و شامپانزه های قرمز ظاهر می شوند، جذب می شوند، مثلا هنگام نزدیک شدن تخمک گذاری به طور قابل توجهی قرمز شده و یک سیگنال جنسی واضح برای جذب مردان تولید می شود.
روانشناسان می گویند تحقیقات خود را نشان می دهد موازی به نحوی که اولیای انسانی و غیر انسانی پاسخ به قرمز و تایید آنچه که بسیاری از زنان به مدت طولانی مشکوک و ادعا می کنند - که وقتی که به جنسیت می آید، مردان رفتار مانند حیوانات - و هر چند ممکن است مردان به فکر این که آنها به طرز متفکرانه و پیچیده ای به زنان پاسخ می دهند، به نظر می رسد که حداقل تا حدودی، ترجیحات و خواسته های آنها ابتدایی است.
· مطالعه در مورد چگونگی تبدیل شدن بیماری وبا به پاتوژن انسانی رفع شد
· تحقیقات نشان می دهد آلودگی به جفت منتهی می شود
این مطالعه که با هدف سنجش اثر قرمز صورت گرفت، پاسخ های مردان را به عکس های زنان تحت انواع مختلف ارائه می دهد.
در یک آزمایش، افراد آزمایشی به یک عکس زنانه که توسط یک مرز از قرمز یا سفید طراحی شده بود و به مجموعه ای از سوالات پاسخ دادند، مانند «اینکه شما چقدر زیبا فکر می کنید؟»، در حالی که آزمایش های دیگر با قرمز با خاکستری، سبز ، یا آبی
دکتر Niesta می گوید هنگام استفاده از رنگ های رنگی مانند سبز و آبی رنگ دقیقا در میزان اشباع و روشنایی معادل است، به طوری که نتایج آزمون نمی تواند به تفاوت های غیر از رنگ منسوب شود.
در آزمایش نهایی، پیراهن زن در عکس، به جای پس زمینه، به رنگ آمیزی دیجیتالی قرمز یا آبی رنگ بود و مردان نه تنها در مورد جذابیت آنها نسبت به زن سوال می کردند، بلکه در مورد قصدشان درباره قدمت.
یک سوال پرسید - "تصور کنید که شما با این شخص می روید و 100 دلار در کیف پول خود دارید، چقدر پول می خواهید در تاریخ خود صرف کنید؟"
در تمام تمرینات زنان نشان داده شده با قاب های قرمز یا پوشیدن قرمز مردان به طور قابل توجهی جذاب تر و جنسی تر از مردان واقعی نسبت به زنان مشابه با رنگ های دیگر نشان داده شده بودند و زنان قرمز نیز احتمال بیشتری داشتند که دعوت نامه را به رم می بردند و درمان می شدند به خروج گران تر.
محققان می گویند که اثر قرمز تنها به مردان و تنها به تصورات جذابیت گسترش می یابد و قرمز تاثیر مشابهی بر زنان ندارد.
در این مطالعه اگر چه آن که به رنگ قرمز باعث افزایش احساسات مثبت، پژوهش های پیشین نشان داده است که معنی یک رنگ بستگی به زمینه و الیوت و دیگران نشان داده اند که از دیدن در شرایط رقابت، مانند امتحانات کتبی یا رویدادهای ورزشی قرمز، منجر به بدتر کارایی.
این آخرین یافته ها دلایل روشن برای بازی دوستیابی، صنعت مد، طراحی محصول و بازاریابی دارد.
این تحقیق در مجله روانشناسی فردی و اجتماعی منتشر شده است .
علاوه بر این، در میان زوجهای مطالعه که ازدواج کرده بودند، ازدواج فرزندان مبتلا به ADHD زودتر از ازدواج بدون فرزند مبتلا به ADHD متوقف شد.
ویلیام ایل پلهام جونیور، استاد روانشناسی و اطفال دانشگاه بوفالو و مدیر مرکز کودکان و خانواده خانواده اوباما، نویسنده ارشد این مطالعه است. Pelham به طور جهانی برای درمان و تحقیق در مورد ADHD شناخته شده است و هر سال برنامه درمان تابستانی UB، یک برنامه بسیار موفق برای اصلاح رفتار است که به صدها کودک مبتلا به ADHD کمک کرده است و در سراسر کشور تکرار شده است.
بران تی. ویمبس، که دکترای خود را در رشته روانشناسی بالینی در UB دریافت کرده است و در یک موسسه روانپزشکی غربی و کلینیک در پیتسبورگ، پانزدهم، در حال تحصیل است.
نتایج مطالعه در شماره اکتبر مجله مشاوره و روانشناسی بالینی نشان داده شده است.
یافته های اضافی از یک زیر مجموعه از زوج های طلاق گرفته با کودکان مبتلا به ADHD نشان داد که چندین ویژگی در خانواده به طور جداگانه به خطر طلاق منجر می شوند: سن کودک وقتی که تشخیص داده شد؛ نژاد و قومیت والدین؛ شدت اختلالات همزمان در کودکان مبتلا به ADHD، مانند اختلال افسردگی مخالف (ODD) و اختلال عملکرد (CD)؛ سطح تحصیلات والدین؛ و یک رفتار ضد اجتماعی علیه پدر (مشکل با قانون.)
"ما اعتقاد داریم این اولین مطالعه است که می گوید هر دو والد و فرزند به طور جداگانه نرخ و زمان طلاق را پیش بینی می کنند." علاوه بر این، این تنها مطالعه است تا نشان دهد که شدت رفتار نارضایی کودک، به ویژه افرادی که دارای ODD یا CD هستند، خطر طلاق را افزایش می دهد.
"مطمئنا ما پیشنهاد نمیکنیم که داشتن فرزند مبتلا به ADHD تنها دلیل این طلاق در پایان ازدواج است"، اشاره Pelham. "رفتار کودک مزاحم احتمالا در طول زمان با دیگر استرس های موجود در خانواده مواجه می شود تا در ازدواج و در نهایت طلاق موجب جنجال شود." اسناد تحقیقاتی Wimbs نشان می دهد که وقتی والدین با یک کودک ADHD ارتباط برقرار می کنند، آنها بیشتر ناراحت هستند، با یکدیگر بحث می کنند و به عنوان یک حمایت کننده کمتر، در مقایسه با زمانی که با یک کودک بدون ADHD ارتباط برقرار می کنند.
داده های مربوط به مطالعه از یک زیر مجموعه از شرکت کنندگان در تحقیق بزرگتر به نام مطالعات طولی ADHD پیتسبورگ (PALS) جمع آوری شده است که توسط کمک های مالی موسسه ملی مواد مخدر و الکل (NIAAA) و موسسه ملی سوء مصرف مواد ( NIDA) به Pelham و Brooke Molina، Ph.D.، از دانشگاه پیتزبورگ.
· روش تمیز کردن ساده انتقال MRSA از سگ های درمان به کودکان مبتلا به سرطان را کاهش می دهد
· گزارش مطالعات افزایش خطر مرگ در کودکان مبتلا به بیماری التهابی روده
· مطالعه تفاوت های فعالیت مغز در مغز کودکان با آرتروگرافیوز را مشخص می کند
حدود 282 نوجوان و بزرگسال جوان که در دوران کودکی تشخیص داده شده بودند و والدین آنها چندین پرسشنامه و ابزار تشخیصی و مصاحبه های فردی را تکمیل کردند. تاریخ تولد کودک به عنوان نقطه شروع زمان برای طلاق مورد استفاده قرار گرفت.
این نتایج با آنهایی که از 206 شرکت کننده ی PALS از لحاظ جمعیت شناختی بدون ADHD و والدینشان مقایسه شده بودند مقایسه شد.
نتایج نشان داد که 7/22 درصد والدین فرزندان مبتلا به ADHD تا زمان تولد فرزند 8 ساله در مقایسه با 12.6 درصد والدین در گروه شاهد طلاق گرفته بودند. نرخ طلاق والدین با و بدون کودکان مبتلا به ADHD پس از گذراندن علامت 8 ساله، تفاوت معناداری نداشت.
پهلام گفت: "خانواده هایی که از آن دوران زنده ماندند، شاید به این دلیل که در همه عوامل خطر پایین هستند، ظاهرا در دوران کودکی دوران کودکی خود را می گذرانند."
از ویژگیهایی که ممکن است در معرض خطر طلاق قرار بگیرد، رفتارهای ضد اجتماعی آماتور پدر بزرگترین عامل است. میزان طلاق نیز افزایش می یابد، در حالی که مادران نسبت به پدران آموزش مؤثرتری داشتند؛کودکان در سن جوان تر تشخیص ADHD دارند؛ خانواده ها دارای فرزندان نژادی یا اقلیت بودند و کودکان مشکلات جدی ODD یا CD داشتند. وی می گوید: "با توجه به این یافته ها، افرادی که با کودکان مبتلا به اختلال ADHD و اختلالات رفتاری برخورد می کنند، باید توجه داشته باشند که والدین از مشکلات زناشویی رنج می برند و تلاش می کنند تا از طفولیت کودکان جلوگیری کنند."
با این حال، آنها همچنین اشاره کرده اند که برای برخی از زوج هایی که ممکن است درگیری های جدی و مکرر زناشویی داشته و فرزندان را به سختی مدیریت کنند، طلاق ممکن است بهترین گزینه برای کودکان باشد.
محققان بیشتری در این تحقیق، الیزابت م. گنی از UB، بروکل مولینا و تریسی ویلسون از دانشگاه پیتزبورگ و جوئل گرینهاوس از دانشگاه کارنگی ملون بودند.
دانشگاه بوفالو یکی از دانشگاه های برتر تحقیقاتی است که یک موسسه برجسته در دانشگاه ایالتی نیویورک است که بزرگترین و جامع ترین دانشگاه است. بیش از 28،000 دانشجوی دانشگاه UB از طریق بیش از 300 دوره کارشناسی، فارغ التحصیل، و دوره های تخصصی حرفه ای فعالیت های علمی خود را دنبال می کنند. دانشگاهی که در سال 1846 تاسیس شد، دانشگاه بوفالو عضو انجمن دانشگاههای آمریکا است.
مطالعه "جوانان مبتلا به دیابت نوع 1 : تاثیر محیط مدرسه بر خود مراقبتی" توسط روانشناس بالینی و محقق D Clin Psychology دکتر سوزانا لوئیس، با همکاری دانشکده روانشناسی دانشگاه لستر (واحد روانشناسی بالینی ) و بیمارستان های دانشگاه لستر NHS Trust.
هدف آن کشف کردن افراد جوان مبتلا به دیابت نوع 1 بود که چگونه مدیریت شرایط آنها تحت تأثیر کارکنان مدرسه و همسالان قرار گرفت. پنج دختر و چهار پسر در سن 11 تا 16 سالگی برای مطالعه مورد مصاحبه قرار گرفتند. همه آنها مبتلا به دیابت نوع 1 بودند، در مدرسه راهنمایی دولتی حضور داشتند و در مرکز خدمات دیابت کودکان ثبت شده بودند.
جوانان گزارش دادند که معلمان و دانش آموزان دیگر تأثیر قابل توجهی در مراقبت از دیابت و احساساتشان نسبت به این وضعیت داشتند. آنها احساس کردند که احتمالا در مدرسه مراقبت می کنند، اگر معلمان اجازه (و تشویق می کنند) این کار را انجام دهند.
با این حال، بعضی از جوانان گزارش دادند که اغلب معلمان اغلب بی اطلاع بودند که دیابت یا نیازهای مراقبتی آنها را نادرست درک می کنند، و آنها را تحت تعقیب قرار دادن آنها برای انجام مراقبت در کلاس، محکوم می کنند. متأسفانه اغلب به دوستانش اجازه دادند که به عنوان مدافع جوان عمل کنند و نیازهای مراقبتی خود را به معلمان توضیح دهند.
یک پسر گزارش داد: "من سیبم را گرفتم و هنگام غذا خوردن هم شروع به خوردن کردم، و او (معلم) گفت:" این را در جعبه بگذارید و مجوز دریافت کنید. "و همه مثل شما هستند، اما او دیابتی است، آه او دیابت، و سپس او مانند بود، آه متاسفم. "
همچنین حوادثی را که در آن معلمان به علت هیپوگلیسمی (گلوکز خون پایین) رفتار می کردند ناامید شدند و معلوم شد که علائم هیپوگلیسمی را تشخیص داده و کمک های عملی ارائه می دهند، گزارش شده است.
همانطور که یک شرکت کننده اظهار داشت: "او (معلم) باید کمی بیشتر فهمید که من پایین بودم و نمی دانستم که چه کار می کنم چرا که من بی معنی کامل صحبت می کنم، که نشانه بزرگی از کم بودن آن است. خوب دوستانم می دانند چگونه می توان واکنش نشان داد، اما دیگران در کلاس می دانند که من کم است و به کسی می گویم. "
گزارش شده است که حوادث زندگی جوانان به طور بالقوه تحت تأثیر کارکنان قرار می گیرند که نمی دانند چگونه با هیپوگلیسمی درمان شوند (و از والدین برای فراخوانی). یک مادر گفت که مدرسه به او تلفن زد و به کودکش پرداخت. "من گفتم تا زمانی که من آنجا بیرون خواهم رفت، ناخود آگاه خواهم بود."
· تحقیقات جدید عملی برای تخمین اثربخشی داروی جدید دیابت نوع 2 آغاز شده است
· در اوایل یائسگی و دیابت ممکن است امید به زندگی را کاهش دهد
· محققان استراتژی هایی را برای کمک به نوجوانان مبتلا به دیابت نوع 1 از قلب خود محافظت می کنند
جوانان همچنین در رابطه با داشتن دیابت و مراقبت های مرتبط با آن از درجه اهمیت برخوردار بودند؛ از اینکه آنها ممکن است توسط همسالان به طور نامطلوب "متفاوت" در نظر گرفته شوند و مورد آزار و اذیت قرار گیرند. یک شرکت کننده گفت: "آنها فکر می کنند من یک دارچین یا چیزی هستم".
بعضی تصمیم گرفتند تشخیص خود را به سایر دانش آموزان افشا نکنند یا فقط به دوستان نزدیکشان افشاء کنند. آنها نیاز خود را برای انجام مراقبت از خود به طور مخفی در مدرسه (به عنوان مثال صرف غذا در کلاس خود) گزارش دادند تا احساس کنند بخشی از گروه همسالان، احساسات خود را از بین ببرند و مشارکت کامل در درس و فعالیت های مدرسه را به عهده بگیرند. دیگران در طول درس درس های مراقبت را پنهان می کردند، از ترس از خجالت می کشید اگر معلمان رفتار خود را در برابر دیگر دانش آموزان سوای می کردند.
دکتر لوئیس اظهار داشت: "مطالعات قبلی نقش والدین خود در مراقبت از دیابت را مورد بررسی قرار داده اند و دریافتند که در دوران نوجوانی تأثیرات والدین کاهش می یابد. از آنجا که دوستی و زندگی مدرسه در دوران نوجوانی مهم تر می شوند، بررسی تأثیر کارکنان مدرسه و همسالان آنها بستگی دارد. مطالعات کمی در این زمینه انجام شده بود، بنابراین نتایج احتمالی ناشناخته بود ".
"تاثیر معلمان در جوانان مبتلا به دیابت نمی تواند بیش از حد برآورد شود، زیرا مراقبت از خود ضعیف تر خطر عوارض از جمله عدم آگاهی، تشنج و کما و همچنین مشکلات جدی طولانی مدت مانند نابینایی و نارسایی کلیه را افزایش می دهد.
"دیابت یک معلولیت قانونی شناخته شده است. همه جوانان مبتلا به این بیماری حق دارند که مراقبت های مدرسه ای برای کمک به آنها به طور کامل در زندگی مدرسه داشته باشند. جوانان مبتلا به دیابت باید هر زمان در مدرسه مجاز به مراقبت باشند. همه کارکنان را از دانش آموزان مبتلا به دیابت و نیازهای مربوط به مراقبت های مربوطه مطلع می کنند و کارکنان باید در شناخت و درمان هیپوگلیسمی آموزش ببینند. "
"ارائه همه دانش آموزان مبتلا به دیابت با یک مدرسه" اجازه می دهد آنها را به خوردن / نوشیدن محتاطانه در کلاس و حضور در توالت در طول درس کمک می کند تا ارتقاء مراقبت، و اجازه می دهد جوانان کنترل افشای شرایط آنها و کاهش احساسات از بین بردن.