ک مطالعه جدید در مورد دوستی های نوجوانان

یک مطالعه جدید در مورد دوستی های نوجوانان، حمایت از اعتقاد راسخ است که واقعا عاشق شرکت است. محققان دانشگاه فلوریدا آتلانتیک و همکاران میزان اعتماد به نفس، اضطراب، افسردگی، عقب ماندگی اجتماعی و تساهل را مورد بررسی قرار دادند. آیا دوستی به خاطر مشکلات سلامت روان یک کودک به پایان می رسد یا به خاطر اختلاف بین دوستان در درجه ای که هر دوست از این مشکلات رنج می برد پایان می یابد؟

این مطالعه که در مجله تحقیقات نوجوانان منتشر شده بود، توسط برت لورسن، Ph.D.، استاد گروه روانشناسی کالج علوم چارلز اشمیت، امی C. هارتل، که او را دریافت کرد، Ph.D. در FAU و آنتونیوس HN Cillessen، Ph.D.، استاد روانشناسی در موسسه علوم رفتاری در دانشگاه Radboud. نویسنده اصلی این مطالعه، فانی-الکساندرا گیموند، Ph.D.، استادیار روانشناسی در دانشگاه اتاوا بود.

نمونه پژوهش شامل 397 نوجوان (194 پسر، 203 دختر) در 499 دوستی همجنسگرا بود که از کلاس هفتم (متوسط ​​13 سالگی) تا پایان دوره دبیرستان در کلاس 12 به دنبال داشتند. دانش آموزان در کانکتیکات در زمان مطالعه تجزیه و تحلیل بقاء زمان گسسته با درجه هفت همکار، معلم و خود گزارش از درونگرایی علائم به عنوان پیش بینی کننده زمان انحلال دوستی انجام شد.

نتایج نشان داد که هیچ شواهدی نشان نداد که شخصیت های درونگرایی فرد پیش بینی انحلال دوستی را حتی در سطوح شدید یا بالینی پیش بینی می کنند.

کودک بی قرار

لورسن گفت: "یک مطالعه مهم از مطالعه ما این است که مبارزات شخصی کودکان نباید بر روابط اجتماعی آنها تأثیر منفی داشته باشد." "مسائل بهداشت روانی لزوما باعث ایجاد شانس ایجاد و حفظ دوستی ارزشمند نمی شود."

در عوض، نتایج نشان داد که بیشتر دوستان بر علائم اضطراب و علائم افسردگی تفاوت دارند، بیشتر بروز بی ثباتی دوستی. بنابراین، جوانانی که به یکدیگر شبیه بودند، بیشتر از یک سال دیگر به دوستان خود ادامه می دادند.

داستان های مربوطه

·         ژن خطر آلزایمر ممکن است در اثر نورولوژیکی آلودگی هوا در کودکان نقش داشته باشد

·         پروبیوتیکها واقعا به تحقیقات اخیر نمیپردازند

·         کودکان مبتلا به روش های ART ممکن است خطر ابتلا به فشار خون بالا را افزایش دهند

لورسن گفت: "شباهت رفتاری به دوستی بسیار مهم است." "احساسات مشترک و تجارب مشترک چسب است که با هم دوستی دارد."

در بیشتر موارد، پسران و دختران در عواملی که پیشبینی بی ثباتی دوستی را پیش بینی کرده بودند، تفاوت نداشتند. یک استثنا قابل توجه وجود داشت: اختلافات در قساوت، بی ثباتی دوستی برای پسران را افزایش داد، اما بی ثباتی دوستی را برای دختران کاهش داد.

لورسن گفت: "در مقایسه با دختران، پسران در رقابت با دوستان بیشتر رقابتی و درگیری با یکدیگر هستند، و این نشان می دهد که عدم همدلی با خویشتنداری ممکن است مسئولیتی باشد در مورد فعالیت هایی که بسیاری از پسران ترجیح می دهند مانند ورزش و بازی." "در مقایسه با پسران، دختران تمایل دارند که مبادلات دوزادی گسترده را ترجیح دهند، و به این ترتیب آنها میتوانند با حمایت و همدلی رفتار خودکشی پاسخ دهند، که ممکن است روابط دوستانه را تقویت کند".

نویسندگان نتیجه می گیرند که سطوح فردی درونی سازی مشکلات به معنای دوستی نیست، اما ممکن است لازم باشد مدل های انحلال دوستی را از دیدگاه روابط بازنگری کنیم، تاکید را از ویژگی هایی که افراد را مطلوب تر می کند، به ویژگی هایی که شرکای متفاوت ، و بنابراین سازگارتر است.

لورسن گفت: "هنگامی که کودکان مشکلات ایجاد و نگهداری از دوستان دارند، ممکن است مهم باشد که آنها را در مورد اهمیت مشابه بودن یادآوری کنید." "اغلب، دوستان متواضع تبدیل به دوستان سابق می شوند."

درمان مبتنی بر فرهنگ می تواند برای کاهش افسردگی موثر باشد

بر اساس یک مطالعه جدید دانشگاه نورث وسترن، تمایل ژنتیکی به افسردگی، به احتمال زیاد در یک فرهنگ متمرکز بر ارزشهای کالج گرایانه و نه ارزش های فردی، بسیار کمتر می شود.

به عبارت دیگر، آسیب پذیری ژنتیکی به افسردگی در فرهنگ غربی بسیار بیشتر از فرهنگ آسیای شرقی است که در مورد ما بیشتر از من به من مربوط است.

مطالعه خارج از زمینه روانشناختی علوم اعصاب فرهنگی نگاه کلی به سلامت روانی را در بین گروه ها و ملل اجتماعی نشان می دهد.

افسردگی، تحقیق به وضوح نشان می دهد، نتایج ژن ها، محیط زیست و درگیری بین این دو. روانشناسی فرهنگی نشان می دهد یکی از راه های عمیق تر که افراد در سراسر گروه های فرهنگی بطور قابل توجهی متفاوت می شوند، در چگونگی خودشان فکر می کنند.

جوآن چیائو، نویسنده اصلی مطالعه و گفت: "مردم از فرهنگ های بسیار انسانی مانند ایالات متحده و اروپای غربی بیشتر به داشتن یکپارچگی در برابر هماهنگی، بیان بیش از توافق و تعریف خود به عنوان منحصر به فرد یا متفاوت از گروه بیشتر احتمال دارند." استادیار روانشناسی در کالج هنر و علوم وینبرگ در شمال غربی.

در مقابل، مردم از فرهنگ های کالج گرایانه بیشتر به همبستگی اجتماعی بر فردیت اهمیت می دهند. Chiao گفت: "نسبت به افراد در یک فرهنگ فردی، آنها بیشتر احتمال دارد به تایید رفتارهایی که انسجام گروه و وابستگی به یکدیگر را افزایش می دهد."

فرهنگ های جمعیتی ممکن است افرادی را که به لحاظ ژنتیکی در معرض افسردگی قرار دارند، انتظارات مبهمی یا صریح از حمایت اجتماعی را فراهم کنند. Chiao گفت: "این حمایت به نظر می رسد که افراد آسیب پذیر را از خطرات زیست محیطی یا عوامل استرس زائی که به عنوان عوامل تاخیر در افسردگی خدمت می کنند، محافظت کند."

مطالعه توسط Chiao و دانشجوی کارشناسی ارشد Northwestern کاترین Blizinsky، "همجواری فرهنگ ژن فردگرائی-کالک گرایی و ژن انتقال دهنده سروتونین"، به صورت آنلاین در مجله Proceedings of the Royal Society B: علوم زیستی منتشر شده است .

این مطالعه اطلاعات فرکانس ژنتیکی و اطلاعات ارزشمندی فرهنگی را در 29 کشور (کشورهای بزرگ اروپایی و همچنین آفریقای جنوبی، اروپای شرقی، آسیای جنوبی، شرق آسیا و آمریکای جنوبی) مقایسه کرد. ژن انتقال دهنده سروتونین (STG) که محققان مطالعه کرده اند دارای دو نوع هستند: آلل کوتاه و آلل طولانی. در جمعیت غربی، آلل کوتاه، منجر به یک فنوتیپ قسمت های افسردگی عمده می شود، زمانی که افرادی که آن را حمل می کنند، تجربه های اضطراب چندگانه را تجربه می کنند.

داستان های مربوطه

·         مشکلات اورولوژی در مردان مرتبط با افسردگی و اختلالات خواب

·         مادران مبتلا به دیابت بارداری علائم افسردگی پس از زایمان را افزایش می دهند

·         بزرگسالان بالای 45 سال با اختلال روانی ممکن است خطر بالایی از بیماری قلبی عروقی داشته باشند

تحقیقات قبلی نشان می دهد که کشورهای منطقه آسیای شرقی دارای تعداد نامتناسب از حامل های آلل کوتاه هستند و محققان شمال غرب این یافته را تکرار کردند. آنها همچنین تحقیقات روانشناسی فرهنگی را تکرار کردند که نشان می دهد که کشورهای آسیای شرقی معمولا کالسیتیستی تر هستند.

آنچه که آنها را شگفت زده می کردند، ارتباط قوی بین میزان همبستگی یک ملت خاص و درجه ای است که تعداد زیادی از مردم آن آلل کوتاه STG را در بر داشتند. ملتهای همجنسگرایان به طور قابل ملاحظهای بیشتر افرادی را که آلل کوتاه STG دارند حمل می کنند. حتی بیشتر قابل توجه است که آنها کشف کرده اند، جوامع جمع گرایانه مانند شرق آسیا، که تقریبا 80 درصد از جمعیت ژنتیکی در معرض افسردگی قرار دارند، شیوع واقعی افسردگی به مراتب پایین تر از ملت های فردگرایان مانند ایالات متحده و اروپای غربی است.

ازدواج به خاطر پول

این تحقیق به شدت نشان می دهد که پزشکان باید با دانشمندان بنیادی برای شناختن رقص پیچیده ای که زیست شناسی و فرهنگ در کاهش اختلالات خلقی و ناخوشایند مانند افسردگی ایجاد شده است، به نتیجه برسد. این یافته های تحقیق نشان می دهد که درمان های مبتنی بر فرهنگ ممکن است در مواجهه با کاهش خطر ابتلا به افسردگی موثر باشد. پزشکان پزشکی که با یافته های علمی گرایش های سلامت جهانی و فرهنگ های انسانی درک می کنند، می توانند بینشی ارزشمند درباره چگونگی تاثیر میراث ژنتیکی و محیط های فرهنگی بر رفتار انسان داشته باشند.

او گفت: "ما باید از روش های سریع و کثیف درمان برای افسردگی دور شویم، به ویژه برای افرادی که به طور ژنتیکی مبتلا به بیماری های روانی هستند."

تفاوت تصمیم گیری در جوانان و افراد مسن

بسیاری از مردم بر این باورند که بزرگ شدن به معنی از دست دادن یک جهت ذهنی است که منجر به تصمیم گیری ضعیف می شود. اما یک مطالعه جدید از دانشگاه ایالتی کارولینای شمالی نشان می دهد که وقتی تصمیم می گیرد تصمیم گیری های بصری - با استفاده از غرایز روده خود - بگذراند، بزرگسالان و جوانان خود نیز هزینه می کنند.

محققان گروه هایی از بزرگسالان جوان (17 تا 28 ساله) و افراد مسن مسن تر (در سن 60 تا 86 سالگی) را آزمایش کردند - به این معنی که آنها در جامعه زندگی می کنند نه در یک خانه سالمندان - برای دیدن اینکه چگونه در زمان تصمیم گیری بر اساس ارزیابی بصری به عنوان مثال، شرکت کنندگان در مطالعه خواسته شد که از یک لیست آپارتمان ها بر اساس خصوصیات کلی کلی آپارتمان انتخاب شوند. در چنین شرایطی، جوانان و افراد مسن به اندازه کافی در تصمیم گیری ها موفق بودند.

دکتر توماس هس، استاد روانشناسی در ایالت NC، و همکارانش در این مطالعه می گوید: "اما هر تصمیم گیری نمی تواند در این راه انجام شود." "بعضی از تصمیم گیری ها نیاز به بحث و جدیت بیشتری دارند. به عنوان مثال، آن تصمیماتی که مردم را مجبور به تشخیص بخش هایی از اطلاعات مهم از آنهایی که مهم نیست به تصمیم گیری دست پیدا کنند". هس می گوید، هنگامی که به تصمیم گیری های پیچیده تر می آید، بزرگسالان بالغ چالش بیشتری نسبت به همتایان جوان خود دارند.

اختلال شخصیت نمایشی

در یک قسمت از مطالعه، شرکت کنندگان یک لیست از معیارهای خاصی را برای استفاده در انتخاب یک آپارتمان داده شد. سپس این لیست حذف شد، و هر شرکت کننده مجبور بود به خاطر استفاده از معیارهای خود در تصمیم گیری خود به حافظه خود پایبند باشد.

با این حال، در بین بزرگسالان سالخوردگی که در این مطالعه شرکت داشتند، تفاوت قابل ملاحظه ای وجود داشت - برخی در تصمیم گیری پیچیده بسیار خوب بودند. تارا کوئین، نویسنده روانشناسی، می گوید: "بزرگسالان سالخورده با تحصیلات عالی، یادآوری معیارهای خاص و استفاده از آنها در زمان تصمیم گیری را بهتر انجام دادند." دانشجو در ایالت NC "در نهایت، آنها انتخاب های بهتر را انجام دادند."

داستان های مربوطه

·         افزایش وزن سریع در دوران شیردهی ممکن است کودکان مبتلا به ASD را در معرض خطر افزایش چاقی قرار دهد

·         مطالعه نشان می دهد که تشخیص بالینی بهترین پیش بینی کننده بستری اجتناب ناپذیر است

·         UAH و UA اعلام کرد مشترک جدید مشترک پرستاری Ph.D. برنامه

هس می گوید: "این به ما می گوید که اثرات سن در تصمیم گیری جهانی نیست." "وقتی که تصمیمات شهودی می آید، مانند انتخاب یک ظرف به منظور از منو، جوانان و پیر هستند مشابه هستند. تفاوت های سن بیشتر زمانی اتفاق می افتد که تصمیمات پیچیده ای مانند تصمیم گیری در مورد برنامه مراقبت های بهداشتی بر اساس یک مجموعه پیچیده اطلاعات، اما حتی در این صورت، هرگونه اثرات منفی پیری در افرادی که سطح پایین تحصیلات را دارند، بیشتر آشکار خواهد شد. "

هش می افزاید: تحقیق می تواند برای تغییر شیوه ارائه اطلاعات به افراد سالمند استفاده شود. ملکه توضیح می دهد که «ارائه بزرگسالان سالخورده با مقادیر قریب الوقوع اطلاعات برای آنها کمتر سودمند است.به عنوان مثال، افراد مختلف دارای اولویت های مختلف هستند. اطلاعات را می توان به دسته ها تقسیم کرد. سپس مردم می توانند تصمیم بگیرند که کدام دسته برای آنها مهم است و آنها را تخریب می کنند برای اطلاعات بیشتر به عنوان مورد نیاز است. "

ملکه و هس در حال حاضر انجام تحقیقات اضافی برای تعیین دقیق چگونگی پیچیدگی اطلاعات ارائه شده به بزرگسالان سالخورده بر تصمیم گیری آنها تاثیر می گذارد - دانش که می تواند برای اقدامات خاص تر که می تواند برای کمک به افراد سالخورده همچنان تصمیمات خوب بگیرد، امکان پذیر است.

مطالعه "تفاوت های سن در افکار ذهنی و ناخودآگاه در تصمیم گیری"، بخشی از آن توسط موسسه ملی پیری و بنیاد تحقیقات بازنشستگی تأمین مالی شد. این مطالعه در شماره ژوئن روانشناسی و پیری منتشر شده است .

ورزش منظم ممکن است به جلوگیری از وحشت و اختلالات مرتبط کمک کند

یافته ها نشان می دهد که سطح بالایی از فعالیت بدنی منظم می تواند مداخلات مفیدی برای جلوگیری از اختلالات هراس و اختلالات مرتبط باشد

یک مطالعه جدید نشان می دهد که ورزش منظم ممکن است یک راهبرد مفید برای کمک به جلوگیری از ایجاد اختلالات و اختلالات مرتبط باشد.

افراد مبتلا به تهوع شدید تهوع، قلب مسری، سرگیجه، معده و ضعف تنفسی که همراه با وحشت است - به عنوان "حساسیت اضطراب بالا" شناخته می شود - با اضطراب کمتری نسبت به استرسور ناشی از وحشت واکنش نشان داد اگر آنها در سطح بالایی از محققان دانشگاه جنوبی متدیست در دالاس و دانشگاه ورمونت در Burlington گفتند.

همسالان

"جاسپر اسمیتس، روانشناس SMU، نویسنده اصلی پژوهش، گفت:" حساسیت اضطراب عامل فاکتور شناخته شده برای توسعه اختلالات وحشت و مرتبط است. " "این مطالعه نشان می دهد که این فاکتور خطر ممکن است در افرادی که به طور مرتب در سطح بالایی از فعالیت های فیزیکی فعالیت می کنند کمتر نفوذ پیدا کند."

ورزش منظم به عنوان یک استراتژی جایگزین یا مکمل برای دارو و روان درمانی

محققان می گویند شواهد خوبی وجود دارد که ورزش می تواند به افرادی که از افسردگی و اضطراب رنج می برند کمک کند.

Smits گفت: "ما پیشنهاد نمیکنیم" ورزش به جای دارو یا روان درمانی. "ورزش یک جایگزین مفید است، مخصوصا برای افرادی که دسترسی به درمان های سنتی ندارند. پزشکان مراقبت های اولیه در حال حاضر ورزش را برای سلامتی عمومی تجویز می کنند، بنابراین ورزش ممکن است از کمک به دستیابی به افراد بیشتری که نیاز به درمان برای افسردگی و اضطراب دارند، کمک کند."

Smits گزارش یافته های خود را در "Interplay بین فعالیت های جسمی و حساسیت اضطراب در پاسخ ترسناک به چالش دی اکسید کربن"، مقاله ای منتشر شده است که در مطبوعات با مجله علمی Psychosomatic Medicine منتشر شده است .

همکاران شامل محققان روانشناسی SMU Candyce Tart و دیوید روسانفیلد و مایکل زوولنسکی، روانشناس دانشگاه ورمونت هستند.

مطالعه جدید اضافه می کند که تحقیقات پیشین نشان می دهد که ورزش باعث کاهش اضطراب می شود

این مطالعه بر اساس یافته های تحقیق قبلی انجام شده است که توسط روانشناسان مایکل اتو و جاسپر اسمیت، "روان شناختی و اضطراب: راهبردهای اثبات شده برای غلبه بر افسردگی و افزایش رفاه" (Oxford University Press، 2011) این تحقیق نشان می دهد که ورزش باعث خلق و خوی می شود و اضطراب را کاهش می دهد، مانند "دارو ضد افسردگی". دیدن لینک ها برای شما در "مقاله و کتاب" به سایت smu.research.com مراجعه کنید.

همچنین، مطالعه سال 2008 Smits، مدیر برنامه تحقیق و درمان اضطراب SMU و استاد دانشکده گروه روانشناسی SMU و اوتو، استاد بخش روانشناسی دانشگاه بوستون، نشان داد که ورزش همچنین می تواند حساسیت اضطراب را کاهش دهد. این پژوهش همراه با یافته های جدید نشان می دهد که ورزش ممکن است یک راهبرد موثر برای پیشگیری و درمان اختلالات اضطرابی باشد.

داستان های مربوطه

·         زنان دارای اضافه وزن و چاقی می توانند با رضایت از افزایش وزن در طول بارداری با رژیم غذایی و ورزش محدود شوند

·         مطالعه: ورزش می تواند به پیشگیری از عود به اعتیاد به کوکائین کمک کند

·         محققان "دوقلوهای دیجیتال" را توسعه داده اند تا ما را به نحوه تمرین دقیق تر آموزش دهند

اتو گفت: "ورزش می تواند علاوه بر قدرتمند برای درمان افسردگی، اضطراب، و استرس عمومی نیز باشد." "وقتی مردم ورزش می کنند تا احساس خوبی داشته باشند، آنها نیز اقدامات دقیقی را که می خواهند به سلامت عمومی خود برسند، انجام می دهند."

کسانی که حساسیت اضطراب بالا دارند خطر بیشتری برای حمله دارند

حساسیت اضطراب این است که افراد می ترسند که از طریق احساسات بدنی مرتبط با اضطراب مانند قلب مسری، سرگیجه و تنگی نفس آسیب ببینند.

تحقیقات نشان می دهد که حساسیت اضطراب فردی بیشتر، خطر ابتلا به حملات هراس و اختلالات روانی مرتبط است.

Smits گفت: "برای افرادی که حساسیت اضطراب بالا دارند علائم اضطراب تمایل به تهدید را نشان می دهند." "آنها نگرانند، من یک حمله ترسناکی دارم،" من میمیرم "،" من دیوانه خواهم شد "" کنترلم را از دست خواهم داد "یا" من خودم را گول می زنم ". این به طور گسترده ای به عنوان یکی از عوامل خطر برای توسعه اختلالات اضطراب شناخته می شود، بیشتر به علت وحشت، و یک عامل خطر جدی است که در چندین مطالعه تکثیر شده است. "

فعالیت فیزیکی + ترس از احساسات پریشانی = کمتر واکنش پذیری نسبت به استرسور مربوط به وحشت

برای آخرین مطالعه، محققان واکنش پذیری اضطراب را به یک استرسور مرتبط با وحشت، یعنی استنشاق هوای غنی شده دی اکسید کربن، اندازه گیری کردند.

شرکت کنندگان مطالعه 145 بزرگسال داوطلب بودند که هیچ سابقه حملات هراس نداشتند. پس از اتمام پرسشنامه ها، اندازه گیری فعالیت بدنی و حساسیت اضطراب، شرکت کنندگان مخلوطی از هوای اتاق حاوی دی اکسید کربن، یک روش خوش خیم است که به طور معمول موجب تعدادی از احساسات بدنی، از جمله حالت تهوع، قلب مسری، سرگیجه، معده و ضعف نفس می شود.

پس از استنشاق، شرکت کنندگان سطوح اضطراب خود را در واکنش به احساسات نشان دادند.

نتایج نشان داد که واکنش پذیری اضطراب نسبت به عوامل استرس زا در افرادی که به طور مرتب در فعالیت های شدید فعالیت جسمی فعالیت دارند، مضر است.

مطالعه عوامل روانشناختی مرتبط با مدیریت دیابت را بررسی می کند

ژنتیک در ایجاد دیابت نقش مهمی دارد. پس غذا درست کنید، ورزش کنید و سیگار نکشید. براساس یک مطالعه جدید توسط استاد روانشناسی کالج ایتکا و دو همتای او، افراد مبتلا به دیابت که خود را مسئول بیماری خود می دانند، خود را برای انتخاب شیوه زندگی ضعیف خود سرزنش می کنند و به میزان قابل توجهی کمتر به میزان گلوکز خود نظارت می کنند، خود را تزریق می کنند و گزینه های شیوه زندگی را انتخاب کنید که از شرایط آنها بهره مند شوند. یافته های جدید هم اکنون در حال افزایش است، زیرا انجمن دیابت آمریکا ماه نوامبر به عنوان دیابت آمریکا انتخاب شده است.

رشت

مری تورنر دپالما، استاد روانشناسی در کالج ایتکا، گفت: "تحقیقات زیادی در زمینه دخالتهای بیولوژیک برای دیابت انجام شده است. "اما تحقیقات به مراتب کمتر عوامل روانشناختی مرتبط با مدیریت بیماری را مورد بررسی قرار داده اند. مطالعه ما رابطه بین قضاوت مسئولیت شروع بیماری و رفتار بهداشتی پس از آن را مورد بررسی قرار داده است. فرض ما بر این بود که افزایش خشم در ارتباط با توسعه دیابت با افزایش خودکامه همراه است و حمایت اجتماعی منفی و همراه با کاهش حمایت اجتماعی مثبت، در نهایت با گزارش خود از مدیریت بیماری های فقیر همراه خواهد بود. "

DePalma و همکارانش - جولیا رولینسون، تحلیلگر ارشد در گروه مشاوره MANILA آرلینگتون و متیو کامپورس، کاندید دانشکده روانشناسی بالینی دانشگاه Adelphi، با قرار دادن کارت پستال در مرکز پزشکی و تناسب اندام برای جذب افراد بالای 18 سال که تشخیص داده شده بودند با دیابت نوع 1 یا نوع 2 برای بررسی اینترنت. 46 شرکت کنندگان (18 مرد و 27 زن و زنانی که از سن 18 تا 92 سالگی جنس را مشخص نکردند) پاسخ دادند که در مورد ادراک مسئولیت ابتلا به بیماری، خشم عرفی (اضطراب که مزمن موقت نیست)، خودکشی ، حمایت اجتماعی مثبت و منفی و مدیریت بیماری.

DePalma گفت: "ما واژه" درک "مسئولیت را به روش بسیار آگاهانه استفاده کردیم. "دقت قضاوت شخصی مورد بحث قرار نگرفت. در عوض، ما در ابتدا با درک افراد، که ممکن است درست باشد، یا ممکن است غلط و ناعادلانه باشند، اما در عین حال عواقب آن می تواند واقعی باشد.

داستان های مربوطه

·         ارتباط هورمون بین دیابت و فشار خون بالا کشف شد

·         مادران مبتلا به دیابت بارداری علائم افسردگی پس از زایمان را افزایش می دهند

·         به نظر میرسد آسپرین خونریزی زیادی را ایجاد کرده و بر سرطان تاثیری ندارد

معیارهای 
• مسئولیت اندازه گیری شد با پرسیدن: "چقدر مسئولیت پذیر است که شما برای شروع دیابت خود را درک کنید؟" و سپس از شرکتکنندگان خواسته شد تا در مقیاس 0 تا 10 پاسخ دهند.> • خودخواهی با پرسش از "چگونه به طور کلی واکنش نشان می دهد هنگامی که شما در معرض وقوع استرس های مرتبط با دیابت است" اندازه گیری شد. و سپس پاسخ در مقیاس 1 تا 4. انجام این کار در تمام؛> • خشم با استفاده از یک زیر مقیاس از پرسشنامه بیان خشم حالت-2 اندازه گیری شد. 
• پشتیبانی اجتماعی توسط فهرست کنترل رفتارهای دیابت اندازه گیری شد.

داده ها با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری، یک روش آماری مورد استفاده برای آزمون مدل های علی بود.

DePalma گفت: "همانطور که ادراکات مسئولیت ابتلا به بیماری ها افزایش یافته است، خشم نیز وجود دارد. "افزایش خشم روحی با افزایش خودکارآمدی و حمایت اجتماعی منفی همراه بود که با خود گزارشی از مدیریت بیماریهای فقیر همراه بود."

داده ها نشان دادند که بین خشم خفیف و حمایت اجتماعی مثبت رابطه ای وجود ندارد.

دپالما گفت: "این ادراکات مسئولیت ابتلا به بیماری ها با رفتارهای بهداشتی مرتبط است و اهمیت آنها در زمینه خاص دیابت را نشان می دهد." "مطالعه ما نشان می دهد که مداخلات طراحی شده برای بهبود مدیریت خشم و افزایش پذیرش بیماری ممکن است مکانیسم های اضافی برای بهبود رژیم غذایی، ورزش و انجام آزمایش گلوکز مناسب در افراد مبتلا به دیابت را فراهم کند."

اگر چه تحقیقات محدود به خود گزارش از رفتارهای بهداشتی مرتبط با دیابت بود، DePalma افزود که این مدل می تواند به سایر بیماری هایی که عوامل خطری در سبک زندگی نقش مهمی دارند، تعمیم دهد. همچنین، از آنجا که شرکت کنندگان در این مطالعه، مرد و زن قفقازی بودند، در حال حاضر تحقیقات بیشتری برای تعیین اینکه آیا زمینه های فرهنگی ممکن است ارتباط بین نگرش و مدیریت بیماری را تحت تاثیر قرار دهد انجام می شود.