کاردرمانی

کاردرمانی دی ۲۱, ۱۳۹۶/0 دیدگاه /در مرکز مشاوره, مشاوره کودک /توسط دکتر روانشناس مشاوره خانواده

کاردرمانی

کاردرمانی جزو یکی از علم های پزشکی محسوب می شود.

که هدف آن پرورش دادن شخص به صورتی می باشد.

که توانایی زندگی مستقل را نداشته باشد و از زندگی لذت کافی را نبرد.

شخصی که برای کار درمانی می‌رود شخصی می باشد.

که به دلیل بیماری ،تصادف و بالا رفتن سن توانایی معمولی را که اشخاص دارا می باشند ندارند ، یا اینکه از دست رفته است.

• کودکانی که به دلیل مشکلات مادرزادی مهارت های معمولی را ندارند،
• اشخاصی که به دلیل عقب افتادگی ذهنی توانایی کارهای طبیعی را ندارند،
• اشخاصی که به دلیل بیشتر شدن سن و ضعیف شدن برای مواظبت کردن از خود دارای مشکل می باشند،
• اشخاصی که به دلیل صدمه های مربوط به تصادف  توانایی انجام دادن کار های شغلی خود را مثل  قبل نمی توانند انجام دهند
• اشخاص دیگر می‌توانند از یک  کاردرمان گر کمک بگیرند.

کار درمان به شخص ضعیف آموزش می دهد که به چه صورت از خود مواظبت کند،  به چه صورت فعالیت  و تفریح داشته باشد.

به او یاد می دهد که  غذا بخورد، حمام برود و همین طور  کارهای منزل و محل کار خود را انجام دهد.

کار درمانگر هر وسیله ای را که موجب شود در فعالیت های معمولی مانع شود تحولات ایجاد می‌کند.

در فضای زندگی و  کار شخص  تغییراتی را انجام می دهد تا او توانایی بهتر زندگی کردن را داشته باشد.

ابزارهای مخصوص را به شخص می دهد تا به وسیله ی آن بتوانند کارهای خود را بهتر انجام دهد.

توانایی‌های شخص را  در فعالیت های روزانه بیشتر می کند.

سایت “مشاوره خانواده“ با کادری مجرب در زمینه روانشناسی و خانواده درمانی، موفقیت، مشاوره شغلی و تحصیلی، زوج درمانی و مشاوره کودک و نوجوان در خدمت شما است.

حوزه های کار درمانی

کاردرمان توانایی این را دارد که به کودکانی که دارای مشکلات زیر می باشند با کاردرمانی کمک کند:

1. بیماریهای مادرزادی و صدمه های هنگام تولد
2. مشکل داشتن حس‌ها
3. مشکل داشتن در یاد گرفتن
4. اوتیسم
5. سردردهای حاد
6. ام اس
7. توانایی های دستی کودک را بهبود می بخشد تا بتوانند وسایل را با دست خود بگیرد یا اینکه در نوشتن بهبود یابد.
8. کودکانی که دارای مشکل در تمرکز کردن می‌باشند بتوانند توانایی‌های اجتماعی خود را بهبود ببخشند.

این روش در توان بخشی کودک و بزرگسال بسیار حائز اهمیت است.

ادامه ی راه این رابطه

نسترن صبحی

سیستم عامل و مرورگر

 

ادامه ی راه این رابطه

با سلام . با همکارم توی شرکت اشنا شدم . و ایشون از من درخواست ازدواج کردند و من پیشنهاد دادم همو بیشتر بشناسیم . ۵ ماه از اشناییمون میگذره و در حال حاضر ایشون چون ۳ هفته ای هست با یه مشکل خیلی بزرگ دست و پنجه نرم میکنند نسبت به من سرد شدند و توی رفتارشون تغییر به وجود اومد (مثل سابق تماس نمیگرفتند ) ۵روز پیش بحث بینمون پیش اومد و در آخر من به ایشون گفتم بهتره که مدتی در تماس نباشیم من حس میکنم داریم فاصله بگیریم از هم . من به جای این که توی مشکلات پیشت باشم و مثبت باشم، باری روی دوشت شدم. ایشون چیزی جواب نداده وتا الان هیچ پیامی هم ندادند.
لازمه ذکر کنم توی ماه دوم اشنایی (۲ماه پیش )من یه اشتباه خیلی بزرگ انجام دادم که ایشون من رو بخشیدند ولی توی این ۳ هفته هر چقد بی توجهیشون رو گوشزد کردم فقط اون اشتباه من رو میورد وسط که من توی اون شرایط تنهات نذاشتم و تو که ابراز علاقه میکنی به من اون موقع که اون اشتباه رو کردی باید فکر میکردی ...
من و ایشون هر دو خیلی هم رو دوست داریم .
نمیدونم الان من باید به ایشون پیام بدم یا صبر کنم خودشون طرفم بیان؟

ادامه ی راه این رابطه

دوست عزیز شما یک رابطه برقرار کردید و بقول خودتون اشتباهی رو مرتکب شدید

ولی امروز نمیدونید دلیل سرد شدن طرف مقابلتون چی هست ؟ پس در این مورد نباید پیش داوری کنید

در ضمن پیشنهاد عدم تماس رو خودتون دادید پس انتظاری نداشته باشید

ولی اگر تمایل داشتید میتونید حالشو بپرسید یا از طریق پیام یا تماس مستقیم ولی در این تماس گله و شکایت نکنید

همین گله و شکایت کردنهای زیاد عامل فرار و سرد شدن ایشون و مردان میشه

فوبیای اجتماعی

Alirezad

فوبیای اجتماعی

باسلام؛
من هجده سالمه و حدود دو سه ساله که از شرکت توی مهمونی ها به شدت هراس دارم، یه دلیلش هم اینه که وقتی یهویی وارد یه جمع میشم نمی تونم باهاشون سلام و احوالپرسی کنم و دست بدم و درنتیجه وقتی با سه چهار نفر سلام می کنم به شدت عرق می کنم و ضربان قلبم تند میشه و داغ میشم و صدام هم کلفت و لرزون میشه،به همین خاطر وقتی قراره برم توی یه جمعی هراس سرتا پام رو میگیره،البته تاکید میکنم دلیل اصلیش همین یهویی وارد شدن توی جمع هست و بعدش کم کم آروم میشم ولی کم حرف هستم توی جمع،حالا می خواستم بدونم چکار کنم؟ به روان شناس مراجعه کنم یا راهکار دیگه ای میتونید پیشنهاد کنید؟ واقعا این مشکل به ظاهر کوچیک معضلی اساسی شده برام.
باسپاس فراوان

نکات اثر گذاشتن صحبت بر مخاطب

افراد هنگام صحبت کردن تلاش می کنند تا بر مخاطب موثر باشند.

در این موارد باید فکر کنند که در کجا و در چه موقعیتی صحبت کنند و از کلمات استرس دهنده جلوگیری کنند.

درک موقعیت خود در مورد سخنی که می خواهید انجام دهید اهمیت دارد اینکه شما را به هدفتان  نزدیک می کند

یا موجب سوء تفاهم طرف مقابل و  همچنین شما را برروی مطالب متمرکز کند،

نقش مهمی برای تاثیر گذاشتن در ذهن مخاطب دارد.

اثر گذاشتن صحبت بر مخاطب

• عواملی که بر جذب مخاطب مهم است شامل :

بر چهره مخاطب مستقیم نگاه کنید ،برقراری ارتباط مثبت،توجه کردن به گزینه مورد نظر،

روش های گفتن یک موضوع بر اساس طبقه بندی و ارزش  اطلاعات،در نظر گرفتن واکنش مخاطب می باشد.

آهنگ صدا در موقع صحبت کردن اهمیت دارد زیراهم میتواند باعث اشتیاق وصمیمی شدن مخاطب شود هم نشانگر طعنه باشد

پس سعی کنید در هنگام سخن گفتن با مخاطب از فضای منفی جلوگیری کنید.

هنگام خستگی توجه داشته باشید که احتمال شکست درگفتار وجود دارد زیرا در این موقعیت ذهن از انرژی کمتری برخوردار است

قبل از صحبت کردن ذهن خود را استراحت دهید تا شرایط کارایی ذهنتان به حالت عادی برگردد.

شرم و کناره گیری اجتماعی

In category مقالات on اردیبهشت ۳, ۱۳۹۶ ۱۰ نظر

شاید هیچ هیجانی سخت‌تر و دردناک‌تر از شرم نباشد. شرم به مثابه حمله علیه خود است و افراد شرمگین باور می‌کنند که از نظر اجتماع، کاملاً ناپذیرفتنی و مردود هستند. در نتیجه، شرم باعث احساس بی‌آبرویی و بدنامی در فرد می‌گردد. فردی که احساس شرم می‌کند می‌خواهد از همه کس خود را مخفی و پنهان نگاه دارد. امّا گناه بر خلاف شرم باعث نمی‌شود که فرد خود را محکوم کند.

بلکه باعث خودانتقادی به خاطر یک رفتار یا عمل اشتباه در فرد می‌گردد. البته از نظر روان‌شناسی، همپوشانی‌هایی بین شرم و گناه وجود دارد. به عنوان مثال، فرد شرمگین ممکن است احساس گناه نیز داشته باشد.

شرم و گناه 

شرم عمومی‌تر از گناه است. فردی که احساس شرم می‌کند انتظار محکوم شدن از جانب همه کس را دارد. امّا فردی که احساس گناه می‌کند ممکن است تنها کسی باشد که از خطای پیش آمده آگاهی داشته باشد. فرد گناهکار نیز ممکن است احساس از دست دادن اعتماد به نفس پیدا کند ولی نه به اندازه‌ای که این احساس در فرد شرمگین پیش می‌آید.

به عنوان مثال، دانش‌آموزی که در یک امتحان به طور موفقیت‌آمیزی تقلّب می‌کند ممکن است به خاطر نمره بالایی که معلّم به او داده احساس گناه کند و آن را حق خود نداند. امّا هیچکس دیگر از انجام این تقلّب آگاهی ندارد. از طرف دیگر، دانشجوئی که به هنگام تقلّب کردن دستگیر می‌شود در جلوی همکلاسی‌هایش احساس شدید شرم و خجالت می‌کند و این احساس به خاطر این است که دیگران نیز از کار خلاف او آگاهی یافته‌اند.

کناره‌گیری اجتماعی

تعداد زیادی از مردم از نوعی اختلال شخصیتی به نام «کناره‌گیری اجتماعی» رنج می‌برند. این اختلال گاهی با اختلال اضطراب اجتماعی یا هراس از اجتماع اشتباه گرفته می‌شود.

تفاوت بین کناره‌گیری اجتماعی با اختلال اضطراب یا هراس از اجتماع به طبیعت اختلالات شخصیتی باز می‌گردد. یک اختلال شخصیتی، الگوی رفتاری ماندگاری است که باعث مشکلات کاری و روابط شخصی می‌شود. این واقعیت که اختلال شخصیتی، یک الگوی رفتاری ماندگار است، درمان آن را بسیار پیچیده و مشکل می‌سازد.
نشانه‌های اختلال کناره‌گیری اجتماعی شامل الگوهای رفتاری ماندگاری نظیر موارد زیر است:

هراس از اجتماع همراه با اضطراب شدید از میان جمع بودن
خجالتی بودن بیش از حدّ
احساس بی‌لیاقتی به هنگام پذیرفته‌ نشدن یا مورد انتقاد قرار گرفتن
انتخاب تنهایی و انزوا به جای پذیرش ریسک ارتباط با سایر مردم
حساسیت زیاد نسبت به انتقاد و احساس شرمندگی به هنگام مورد انتقاد قرار گرفتن
انتخاب انزوای اجتماعی به عنوان راهی برای دوری از مورد انتقاد واقع شدن
اجتناب از چشم در چشم شدن با دیگران در محل کار یا جاهای دیگر
امساک در حرف‌زدن در محل کار یا جاهای دیگر

شرم و ارتباط آن با کناره‌گیری اجتماعی

با وجودی که شرم یک هیجان عمومی در انسان‌هاست و در تمام تمدن‌ها و فرهنگ‌ها یافت می‌شود امّا ریشه‌های مختلفی برای آن وجود دارد. در تمدّن غرب، تأکید بسیاری بر شخصیت‌های کم‌عاطفه، مستقل و با جذبه می‌شود.

فیلم‌های هالیوود با هنرپیشگانی نظیر کلینت ایستوود، جان وین و گری کوپر، قهرمانانی را به تصویر می‌کشد که قوی، شجاع و کم حرفند. این نقش‌ها، اتکاء به نفس را تا حد نهایت به تصویر می‌کشند.
ارزش زیادی که به فردگرایی و خودکفایی در جوامع غربی داده می‌شود، نقش مهمی در پیچیده کردن امور برای آن‌هایی که با اختلال کناره‌گیری اجتماعی دست و پنجه نرم می‌کنند، ایفاء می‌نماید. پیچیدگی از این نظر که ارزشی که به فردگرایی داده می‌شود، بهانه یا استدلالی برای اجتناب از تعاملات اجتماعی می گردد. امّا در اغلب حرفه‌ها، رفتار اجتماعی قابل قبول، برای موفقیت ضرورت دارد.

این افراد خیلی زود درخواهند یافت که باید بر روی همکاری با دیگران در محیط کار و جاهای دیگر تکیه کنند. از سوی دیگر، نیاز به همکاری با دیگران در محیط کار، به عنوان یک تهدید برای آنان جلوه‌گر خواهد شد زیرا آن‌ها را مجبور خواهد کرد که با ترس‌های اجتماعی و الگوهای دیرپای خود مقابله کنند. در واقع، فردی که کناره‌گیری اجتماعی جزئی از شخصیت او باشد ممکن است تکیه بر دیگران را به عنوان تحقیر و سرافکندگی برای خود به حساب آورد.

بنابراین، تمایل به اجتناب از تماس‌های اجتماعی به خاطر اضطراب آفرینی از یک سو، و لزوم پذیرش نیاز به دیگران برای موفقیت در کاراز سوی دیگر، تعادل روانی فرد را دچار مخاطره جدی می‌سازد.
در همین حال، طبیعت افرادی که از اجتماع کناره‌گیری می‌کنند به گونه‌ای است که هر نوع انتقاد، حتی ملایمترین آن، برای آنان بسیار دردناک است. در واقع، مورد انتقاد قرار گرفتن باعث می‌شود که این گونه افراد احساس سرافکندگی و در نتیجه، شرم کنند.

نیاز به تعلّق

همه ما به عنوان اعضای جامعه انسانی، نیاز به تعلّق داریم.هر چند اغلب ما گاهی نیاز به تنها بودن داریم امّا تنها ماندن زیاد نیز به افسردگی می‌انجامد. حتی کسانی که اختلال کناره‌گیری اجتماعی دارند نیز در صورتی که زیاد تنها بمانند، افسرده می‌شوند.
اغلب قریب به اتفاق بیمارانی که دچار اختلال کناره‌گیری اجتماعی هستند متأهل می‌باشند. به علاوه، اغلب آن‌ها به دلیل افسردگی شدید مجبور به استعفاء شده یا کار خود را از دست داده‌اند. همچنین اکثر آن‌ها آدم‌های تحصیل کرده و باهوشی می‌باشند.

مشکل آن‌ها اکثراً موقعی شروع می‌شود که کاری را آغاز می‌کنند و نیاز به اجتماعی بودن و تعامل با دیگران برای موفقیت کار برای آنان مطرح می‌شود.
افراد متأهلی که دچار اختلال کناره‌گیری اجتماعی هستند با همسرشان هم دچار مشکل می‌شوند زیرا عدم تمایل آن‌ها به بیرون رفتن و جوشیدن با مردمان حتی شامل سینما رفتن، رستوران رفتن و ملاقات با افراد خانواده و دوستان نیز می‌شود.

۵) درمان

روش‌های درمانی مختلفی برای اختلال کناره‌گیری اجتماعی وجود دارد. استفاده از دارو می‌تواند برای کاهش اضطراب و افسردگی مفید باشد که داروهای ضد افسردگی و ضد اضطراب از جمله آن هستند. هنگامی که این عوارض کاهش یافتند، روان‌درمانی می‌تواند راحت‌تر صورت گیرد.
درمان‌های رفتار شناختی، مفیدترین روش برای درمان هراس‌های اجتماعی و اختلالات کناره‌گیری هستند زیرا تأکید آن‌ها بر تغییر الگوهای تفکر در کنار اصلاح رفتار است. این روش به بیمار کمک می کند که حساسیت خود را نسبت به عوامل محرّک (شرایط اجتماعی) که باعث بروز مشکل برای او می‌شوند کاهش دهد. اصلاح رفتار شامل یادگیری مهارت‌های اجتماعی لازم برای تعامل با جامعه است. از جمله مهارت‌های لازم که باید برای این منظور توسعه داده شود می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: چشم در چشم شدن با مردم، یادگیری استقبال کردن از دیگران با لبخند و رد و بدل کردن تعارفات کلامی متداول، یادگیری جرأت ورزی به شیوه مناسب، یادگیری چگونگی پاسخدهی یا نشان دادن عکس‌العمل در شرایط و وضعیت‌های مختلف اجتماعی، و یادگیری و تجدید نظر در انجام مکالمات عادی روزمره با مردم.

شرکت در دوره‌های «آموزش جرأت‌ورزی» نیز می‌تواند برای اینگونه افراد همانند گروه درمانی و یادگیری مهارت‌های اجتماعی مفید باشد.