یکی از آسیب های جدی ای که امروزه برای جوانان عزیز به خصوص در وضعیت فعلی جامعه و دشوار بودن امر ازدواج به وجود آمده است، عادت به خودارضایی است. در زمینه درمان این عادت ناپسند، باید عرض کنیم که تنها راه درمان واقعی آن, ازدواج است. کمکی که اکنون از دست ما بر می آید دادن یک سری اطلاعات در زمینه گناه بودن, آثار و عواقب این عمل نا شایست و روش های کنترل و درمان است. این خود شما هستید که با عزمی راسخ به مبارزه با این انحراف جنسی خواهید پرداخت. امیدواریم به زودی وسایل ازدواج شما فراهم گردد و شما از این نظر خاطرتان آسوده شود.
روش ترک این عادت زشت:
همانگونه که عالمان اخلاقی مطرح نموده اند، هر روش درمانی در اخلاق و خود سازی، مبتنی بر طی کردن سه مرحله “علم، حال و عمل” است، ولی چون مرحله حالت (پشیمانی و ندامت) به صورت انفعال در انسان پدید می آید و در حقیقت بازتاب آگاهی است، این مرحله به صورت یک روش مستقل مطرح نمی شود؛ بنابراین برای خارج شدن از این مشکل، دو روش درمانی “شناختی و رفتاری” پیشنهاد می شود. وظیفه ما دادن آگاهی و شناخت است و کاری که خود شما باید انجام دهید التزام عملی به دستورالعمل ها و به کار گیری دقیق روش های رفتاری ای است که در ذیل ارائه می شود.
نیاز به آگاهی:
خود ارضایی یک انحراف عملی است و باید با عمل و رفتار با آن مقابله کرد و راه درمان آن جز با رعایت دقیق دستورالعمل محقق نمی شود, ولی چون هر عملی نیاز به دانش و اطلاعات خاص خود دارد, بنابراین راه کنترل و درمان این بیماری و عادت زشت نیز بدون کسب آگاهی میسر نیست . آگاهی, ازطریق مطالعه در آثار و اطلاعاتی که در این زمینه وجود دارد، بدست می آید. زمینه های مطالعه عبارتند از:
۱- اینکه این عمل به لحاظ شرعی حرام و از نظر اخلاقی گناه محسوب می شود و هر گناهی نور ایمان را تضعیف می کند و باعث تاریکی و آلودگی روح انسان می شود. نوری که انسان بدان نیاز فراوان دارد و در اثر فقدان آن، در قیامت دچار عذاب و حسرت خواهد شد.
۲- مطالعه در پی آمد ها و عواقب سوء آن.
۳- آشنایی با روش پیشگیری و درمان.
کسب آگاهی در موارد یاد شده باعث بیداری انسان می شود و زمینه “توبه, پشیمانی و کنترل آن” را در او فراهم می آورد.
گناه خود ارضایی:
در این زمینه گفتنی است «استمنا» یا «خودارضایى» یکى از راههاى انحرافى در ارضاى میل جنسى است که نسل جوان را در معرض آسیبهاى جدى قرار مىدهد. این کار عادت بسیار زشت و زیان آوری است که می تواند استعداد و توانایی های فراوان یک جوان را به نابودی بکشاند و حال و آینده او را تباه کند. از اینکه متوجه زشتی این عمل شده اید خدای را شاکریم و در پاسخ گویی به سوال شما مطالبی را پیرامون معرفی ، حرمت و روش درمان آن بیان می نماییم، امید است با کمک الهی و استمداد از معصومین(ع) و اطلاعاتی که در این زمینه برایتان ارسال می شود، در حفظ نفس و کنترل شهوت موفق باشید.
استمنا و یا به عبارتی خود ارضایی، از نظر شرعی واخلاقی، حرام و گناه محسوب می شود. این عادت ناپسندی به لحاظ اخلاقی، بعد معنوی انسان را به سختی می آزارد، روح او را تاریک می نماید، آزادی معنوی انسان را سلب می کند و در مسیر خود سازی و کمال، آدمی را با چالش جدی مواجه می کند. مطابق تحقیقات انجام شده توسط روانشناسان، خود ارضایی نوعی اعتیاد و بیماری زشتی است که آثار و ضررهای فراوانی بر جسم و روان آدمی باقی می گذارد.
کسانی که گرفتار این عمل شنیع شده اند، آن را گریزگاهی فرعی و عاجل برای خارج شدن از فشار جنسی و پاسخی برای لذت طلبی خود تصور می کنند، در صورتی که اگرتوجه نمایند، بدین وسیله گرفتار آثار و تبعات زیان آوری می شوند که گاها قابل جبران نیست.
شهوت یکی از اموری است که با طبیعت انسان در آمیخته و در جای خود از نعمت های خداوند است، ولی اگر از حالت تعادل خارج و بر افروخته شود، ممکن است سرمایه های عظیم انسانی را به خاکستر تبدیل کند. این نیرو به طور قطع نیاز به ارضاع دارد، ولی با روشی که با نظام طبیعت و شریعت سازگار باشد.
خدای متعال که به حکمت بالغه اش این غریزه را در نهاد انسان گزارده ، تا نسل انسان باقی بماند، از روی رحمت و هدایت خود راه های آسان و معقول کنترل و ارضاع آن را پیش پای او قرار داده است و نسبت به بیراهه ها و انحراف از مسیر درست نیز، هشدارهای لازم را به انسان داده است ،راههایی که باید با شناخت و عمل به آنها، سلامت جسم و جان خویش را پاس بداریم و از خطر و پی آمد کارهایی همچون خود ارضایی و مانند آن برهانیم.
کبیره بودن:
به طور قطع “خود ارضایی” یکی از “گناهان ” است . در این زمینه برخی از عالمان دینی و اخلاقی نسبت به کبیره بودن آن نیزتاکید نموده اند. از میان ایشان خصوصا مرحوم شهید آیه الله دستغیب در کتاب خویش” گناهان کبیره” فصلی را گشوده و بر بزرگی آن تاکید نموده است .
از نظر شرعی، ملاک کبیره بودن یک عمل، وعده عذاب از جانب پروردگار می باشد. در این زمینه امام صادق (ع) و در ضمن روایتی از عذابی دردناک برای فاعل آن خبر داده است. آن حضرت(ع) فرموده است: «سه دسته از مردمان اند که خدای متعال در روز قیامت به ایشان نگاه رحمت نمی افکند، آنها را تذکیه نمی نماید و عذابی دردناک برای ایشان فراهم نموده است: کسی که موی سپید خود را می کند، کسی که با خود نکاح (استمناء) می نماید و کسی که مفعول واقع می شود».
به فرض صغیره بودن گناه خود ارضایی در صورت عدم تکرار، ملاک دیگر کبیره بودن گناه، تکرار و به تعبیر روایات اصرار بر آن است ، به همین دلیل چون به طور معمول، خود ارضایی، در افرادی که به آن گرفتارند ، به صورت عادت و اعتیاد در می آید ، تبدبل به گناه کبیره می شود.
البته حرمت و بزرگی گناه خود ارضایی در حد گناهانی همچون زنا و لواط نیست، ولی در عین حال شرایط آن به گونه ای است که می توان گفت: ضررهای بدنی و روانی آن از این دو معصیت بیشر است ؛ زیرا موقعیت برای آنها همیشه مهیا نیست، ولی موقعیت برای خود ارضایی و عادت به آن همیشه مهیا می باشد.
چند راهکار کلی برای درمان:
برای کنترل غریزه جنسی هم خود فرد و هم والدین و اطرافیان مسئولیت دارند. آن چه مربوط به خود فرد میشود عبارتند از:
۱- برنامهریزی برای کار مداوم
جوانان و نوجوانان از نیروی سرشار و فوقالعادهای برخوردارند. این نیرو اگر در زمینههای دیگر مورد اساتفاده قرار نگیرد و به صورت مطلوب از آن استفاده نشود، با توجه به شرایط سنی آنها در قالب امور جنسی و شهوانی ظاهر خواهد شد. اگر جوانان و نوجوانان به کار مداوم عادت کنند و نیرو و توان خود رادر این زمینه به مصرف برسانند تا حدودی از انحرافات اخلاقی و شهوت و غریزه جنسی در آنان پیشگیری میشود. کارهای بدنی موجب تعادل جسم و روان میشود. اگر نیک بنگریم افرادی که به کار مداوم مشغول هستند و نیرو و استعدادشان را در زمینههای مثبت و سالم به کار میاندازند، کمتر دچار انحرافات اخلاقی و بحرانهای روحی میشوند. کار موجب میشود نیرو و انرژی جوان قبل از آن که به چربیهای اضافی تبدیل گردد و اختلالاتی در ساز و کار اندامهای بدن ایجاد گردد، از طریق سوخت و ساز مفید و سالم به مصرف برسد.
۲- تنظیم خواب
تحقیقات نشان میدهد که بیشتر انحرافات به خصوص در زمینه مسایل جنسی از فکرهای ناسالم و خیالپردازیهایی که جوانان قبل از خواب رفتن دارند، ناشی میشود. اگر جوان قبل از آن که به خواب برود، فکرش به خودش و یک سری مسایل و موضوعات مربوط به دوره جوانی، معطوف گردد، کم کم به انحرافات کشیده خواهد شد. بنابراین، یکی از روشهای پیشگیری از انحرافات این است که برنامه خواب به صورت دقیق تنظیم شود و تا زمانی که خواب بر شما غالب نشده به رختخواب نروید. وقتی به رختخواب بروید که کاملاً خسته و آماده خواب هستید. لازمه این کا این است که در طول روز مشغول فعالیتهای مهم بوده و به اندازه کافی کار کرده باشد.
طبیعی است اگر جوان با خستگی به رختخواب نرود، به ناچار مدت زمانی را در بستر بیدار خواهد ماند تا به تدریج به خواب رود و چون افکار و اندیشههای شهوانی و تحریکآمیز معمولاً در این مواقع به سراغ جوان میآیند، تنظیم ساعات خواب برای جوان، ضرورت خاصی مییابد. یکی از روان شناسان در این باره میگوید: نیمه اول شب بیش از نیمه دوم آن به بدن نیرو میدهد بنابراین باید از آن به نحوی مفید استفاده شود. و صبحگاهان به محض اینکه از خواب بیدار شدید. بیدرنگ از بستر برخیزید و توجه داشته باشید که بامدادان بیدار ماندن در بستر خواب، بسیار زیانبار است، جسم را سست و ناتوان میسازد و وسوسههای شوم در دل فرد ایجاد میشود.
۳- دوری از محیطهای آلوده و ناسالم
یکی از علل و عوامل انحرافات جنسی و به طور کل انحرافات اخلاقی، محیط آلوده و محرکهای شهوانی است. محیط از طریق وارد نمودن عناصر محرک در گرایشهای انحرافی، منجر به طغیان غریزه جنسی در جوان میشود. مسایلی از قبیل بدحجابی، روابط ناسالم و آزاد دختر و پسر، برخی از سریالهای تلویزیونی و فیلمهای خارجی و هم چنین استفاده نادرست از اینترنت در تحریک شهوت و غریزه جنسی جوان مؤثر است شاید برای برخی زا نوجوانان یادآوری و تذکر مسایل دینی و اخلاقی چیزی بیهوده و غیر ضروری تلقی شود، زیرا آنها نه در فکر سلامت خویش هستند و نه مسایل اخلاقی و دینی را میپذیرند، اما برای شما که روحیه مذهبی قوی دارید و همین مسأله باعث شد تا نگران آیندهتان باشید، گفتن این مسایل مهم و ضروری است. اگر واقعاً میخواهید از جوانیتان به خوبی استفاده کنید و در راه درست و سالم گام بردارید، سعی کنید از محیطهای آلوده و دیدن عوامل تحریک کننده، جداً پرهیز نمایید.
۴- استفاده درست و مطلوب از اوقات فراغت
یکی از زمینههای پیدایش انحرافات در جوانان و نوجوانان، استفاده نادرست آنها از اوقات فراغت است. اوقات فراغت طولانی و بیبرنامه نوجوانان را عاصی و سرگردان میکند. آنها به تدریج سرخورده و مأیوس میشوند و در نتیجه به دنیای درون خویش پناه میبرند و در کنج خلومت و انزوا راهی برای مشغولیت خود میجویند.
۵- پیشگیری از روابط ناسالم
جوانان و نوجوانانی که روابط نامطلوب و ناسالم دارند و با افراد منحرف و بیبند و بار دوست و رفیق هستند، کم کم به انحرافات کشیده میشوند و تحت تأثیر امور شهوانی قرار میگیرند. نفوذپذیری جوانان از دوستان و همسالان بیش از سایر گروهها است. در سنین بلوغ صحبتهای آهسته و در گوشی بین نوجوانان بیشتر میشود و محور این گفتگوها، غالباً مسایل جنسی و امور شهوانی است که به صورت مخفیانه و به دور از انظار بزرگترها طرح میشود. برای پیشگیری از انحرافات اخلاقی سعی کنید از دوستیهای آلوده و مشکوک جداً پرهیز نموده و با افراد سالم و مذهبی ارتباط برقرار نمایید.
۶- پرورش تقوا و معنویت در وجود خویش
همه آنچه بیان شد، به نحوی میتوانند در پیشگیری از انحرافات اخلاقی و طغیان شهوت و غریزه جنسی نقش داشته باشند، اما آن چه بیش از همه ضروری است و به صورت زیربنایی در شخصیت و رفتار جوان مؤثر است. پرورش معنویت و تقویت ایمان و تقوای الهی است. ما در عصری زندگی میکنیم که جهان به شدت در مادیات فرو رفته و یک سره غرق در جاذبههای نفسانی و امور شهوانی گردیده است. در شرایط کنونی، خلأ عظیم و هولناکی از اخلاق و معنویت پدید آمده و تمامی مشکلات انسانها نیز از همین جا ناشی شده است.
اگر با تقویت ایمان و نیروی اراده، باورها و اعتقادات نوجوانان تقویت گردند، بدون شک بخشی از مشلکات آنان به ویژه در زمینه مسایل اخلاقی و شهوت و غریزه جنسی درمان میشود.
اگر نوجوان از ته دل باور نمود که تمام اعمال و رفتار او را خدا میبیند و بر اساس عملکرد افراد به آنها پاداش میدهد و اساساً سعادت و خوشبختی انسان به دست خودش میباشد، در این صورت احتمال اینکه مرتکب گناه نشود بسیار زیاد است.
یقین داشته باشید، تا زمانی که نیروی ایمان و تقوا در وجود انسان بارور و تقویت نگردد، هیچ ضمانتی از شهوت و انحرافات اخلاقی وجود ندارد. به خصوص در وضعیت کنونی که عوامل تحریک کننده بسیار زیاد است. بنابراین قبل از هر چیزی سعی کنید نیروی ایمان و تقوا را در وجود خویش بارور کنید. اگر فکر و ذهن شما متوجه خدا باشد و همیشه نماز خود را اول وقت انجام دهید، خداوند شما را یاری میکند تا از هر گناهی مصون بمانید و تحت تأثیر شهوت و غریزه جنسی قرار نگیرید. خداوند متعال در قرآن کریم میفرماید: «ان الصلوه تنهی عن الفحشاء و المنکر» به درستی که نماز انسان را از هر گونه آلودگی و عمل زشت و گناه دور نگه میدارد. نماز واقعی نه تنها والاترین عامل کنترک شهوت و دفاع در برابر هجوم انحرافات اخلاقی تلقی میشود، بلکه عامل تهاجمی علیه انحرافات و شهوتها نیز محسوب میگردد.
۷- تسهیل و تسریع ازدواج
علاوه بر آن که جوان سعی در کنترل شهوت و غریزه جنسی میکند، باید برای ازدواج که یگانه راه درست ارضای غریزه جنسی میباشد، نیز اقدام کند به این معنا که پسرها از ۱۸ سالگی به بعد میتوانند به فکر ازدواج باشند و اگر شرایط را مساعد میبینید، از همین سن مقدمات آن را فراهم کنند و دخترها هم چنان چه مورد مناسبی به خواستگاری آنها آمد به دلایل نوعاً غیر موجه و پوچ مثل هنوز زود است، میخواهم درس بخوانم، داماد وضع مادی خوبی ندارد و… از ازدواج خودداری نکنند و والدین هم سنگ اندازیهای غیز منطقی نداشته باشند.
امید است با رعایت این نکات و به خصوص توجه به تقوا و نماز بتوانید غریزه جنسی و حس شهوت را در خویش کنترل و مهار نمایید و زمانی که فرصت مناسب برای ازدواج فراهم گردید، به ازدواج اقدام کنید.
تذکرات پایانی:
۱٫ توجه داشته باشید که تنها رعایت تمام این امور، بدون کم و کاستى و به صورت مستمر، نتیجهبخش خواهد بود. نباید توقع داشته باشید که این عادت ناگهان قطع و درمان شود, به هر میزان که بتوانید دفعات آن را به تدریج کم کنید, موفقیت محسوب می شود.
۲٫ در صورت تکرار از رحمت واسعه الهی ناامید نشوید و بدانید که هر گناهی قابل توبه است و خداوند خود فرموده است : «إن الله یغفر الذنوب جمیعا; خداوند همه گناهان را می آمرزد» و نشانه قبولی توبه شما این است که پشیمان هستید و از تکرار آن متنفرید. همین قدر که تکرار آن کم شود نشانه پیشرفت به سوی اطاعت خداوند است.
۳٫ در صورت امکان با کم کردن سطح توقعات و انتظارات ازدواج کنید که این بهترین راه حل است.
۴٫ در تمام حالات از خداوند براى حفظ پاکى استعانت بجویید.
۵٫ مطمئن باشید این مشکل قابل حل و درمان است؛ ولى مشروط به تصمیمگیرى قاطع و پشتکار کافى در راه انجام دستورالعملهاى ارائه شده.
۶٫ منشأ این مشکل، یکى از نیازهاى واقعى نهاده شده در وجود انسان است که باید به طور طبیعى و صحیح ارضا و تأمین شود. نیاز به ارضای شهود یکی از این امور است که اگر به شکل صحیح تأمین نشود، (یعنى ازدواج), آدمی دچار خطاها و گناهان همچون استمنا خواهد شد که عواقب سوء آن نیز دامنگیر فرد مىشود. بنابراین اگر امکان ازدواج برایتان فراهم است، اقدام به ازدواج کنید یا به طور موقت به دستورالعملهاى ارائه شده پاىبند باشید.
مرکز مشاوره ایرانیان
یکی از پر اهمیت ترین مرکز ها در هر شهری مرکز مشاوره محسوب می شود .
که باید در بهترین حالت و موقعیت ممکن زیر نظر نظام روانشناسی قرار گیرد .
و به هموطنان به ارائه دادن خدمات بپردازند.
خدمات کانون مشاوره شامل موارد زیر می باشد:
خدمت های روانشناختی و مشاوره که در همه رشتهها مانند:

معالجه در جلسه اول مورد بررسی قرار خواهد گرفت .
لازم به ذکر می باشد که در بیشتر مسائل مانند :
و این روزها معالجه بی خطری محسوب می شود .
به دلیل اینکه بدون هیچگونه عوارضی می باشد.
بسیاری از اشخاص پس از استفاده کردن از نوروفیدبک دارو درمانی خود را به قطع کردن پرداختند.
در قسمت برگزار کردن کارگاه ها می توان کارگاه های روانشناسی دارای تخصص را بیان کرد.
اینگونه کارگاه در رابطه با تخصصی که درمانگر دارد .
و در رابطه با این موضوع به کار درمانی مشغول می باشد برگزار خواهد شد.
با سلام
من محمد 29 ساله هستم . نامزد بنده ( که هنوز عقد نکرده ایم) 20 ساله است.
دیروز بصورت اتفاقی در مورد مسائل جنسی صحبت کردیم و بنده متوجه شدم ایشان
به دلیل بزرگ شدن در یک فضای خیلی مذهبی تا کنون چیزی در مورد رابطه جنسی
مستمر زن و مردها نمیدانسته و این مساله را تنها یک ضرورت برای بچه دار شدن
میدانسته !!!
ایشان وقتی در مورد اینکه یک زوج بطور متوسط 100 بار در یکسال رابطه جنسی
دارند مطلع شد کاملا متعجب شده بود و در اخر هم کار به گریه کشیده شد که
برای ازدواجم زود بود و نمی بایست به این زودی وارد فرایند ازدواج میشدم و
در واقع نوعی عدم امادگی در خودش احساس کرد.
البته نامزد بنده رشته پزشکی میخونه و کاملا به وجود رابطه جنسی واقف بود
ولی تنها در حد بچه دار شدن و نه بیشتر. البته ایشون گفت من تجربه و اطلاعی
در این مورد ندارم و تا حالا برام مطرح نبوده … نمیتونم نظری در موردش بدم
من هم دیگه سعی کردم در این مورد باهاشون صحبت نکنم چون میترسم باعث دلزدگی
و یا حتی ترس ایشون بشه. ما چون محرم نیستیم هیچ حرف نامتداولی هم با هم
نمیزنیم چه برسه به تماس فیزیکی . ممنون میشم اگر من رو راهنمایی بفرمایید
که چه باید کرد؟؟؟
ضمنا این را هم عرض کنم که در مورد معاشقه مطمئنم که ایشان هم مایل به این
مساله هستند چون قبلا در این مورد صحبت کرده بودیم با هم. اما مساله همین
رابطه مستمر جنسی هست که بنظر میاد حداقل در حد مطرح شدن اولیه ایشون گفتن
حس میکنم نیاز خاصی بهش نیست. ایا ممکنه این نشونه سرد مزاجی و یا
اسکشوالیتی باشه و یا صرفا به دلیل عدم اگاهی ایشان از وجود این روابط و در
نتیجه عدم تفکر و خیالپردازی در این زمینه هست؟
این طبیعی است که به عنوان پدر و مادر زمانی که کودکانتان بد رفتاری می کنند یا قوانین را می شکنند، احساس کنید که اقتدارتان از بین می رود. اگر شما نیز مانند اغلب پدر و مادر ها باشید، تا کنون هر کاری را امتحان کرده اید: استفاده از ماشین را ممنوع می کنند، بازی ویدئویی را در کمد قفل کنید و جشن نوروز یا تولد را کنسل کنید.
همچنین حتما دیده اید که این چیز ها جواب نمی دهد.
خیلی وسوسه انگیز است زمانی که کودکتان قانونی را شکسته، او را تنبیه سختی کنید. شما این کار را می کنید که این پیام را برسانید: «من پدر/مادرت هستم. تو باید به حرفم گوش بدهی.» متاسفانه تنبیه ها نه راه موثری برای تغییر رفتار هستند، نه روش سازنده ای برای اعلام اقتدار پدر و مادرانه تان.
«موثر ترین راه برای تغییر رفتار یک کودک و اعلام اقتدار، از طریق پیامدی شفاف و محکم است که با همان رفتار پیوند خورده باشد.»
برای مطالعه بیشتر:
ده روش برای تربیت کودکان بدون تنبیه
نکات تربیتی برای والدین نوجوانان
پدر و مادر هایی که روش مقتدرانه دارند، قوانین مشخصی وضع می کنند و انتظار واقع بینانه ای برای پیروی از این قوانین دارند. این که به طور تصادفی برای هر سرپیچی ای تنبیه های سختی درنظر می گیرند، به این معنا نیست که آنها مانند دیکتاتورها رفتارمیکنند! برعکس، هدف پدر و مادر های مقتدر آموزش و تربیت فرزندشان به سمت رفتار بهتر است. آنها می دانند تاثیر گذار ترین راه برای تغییر رفتار فرزند و اعلام اقتدار، از طریق پیامد هایی شفاف و محکم است که با همان رفتار پیوند خورده است.
واقعیت این است که به دو لیل اصلی نمی توانید فرزندتان را به منظور رفتار بهتر تنبیه کنید: انگیزه ای برای بهتر شدن در فرزندتان وجود نخواهد داشت؛ و یاد نخواهند گرفت که چگونه متفاوت رفتار کنند. (به این دلیل است که حس می شود چیزی تغییر نمی کند، فارغ از اینکه که چه مجازاتی انجام می دهید). در مقابل، عواقب موثر نیازمند این است که فرزندتان آنچه لازم است را یاد بگیرد، آنها نیاز دارند رفتارشان را بهتر کنند.
منحصر به تکلیف: به این معنی که فرزندتان نیاز دارد کاری که به مسئله ی اصلی مربوط می شود را انجام دهد یا تمرین کند. این رفتاری قابل لمس است، همچون ساعتی که باید در خانه باشند و یا حرف بد نزنند. در غیر این صورت، فرزندتان فقط تنبیه می شود مانند کسی که در زندان است- او این مدت زمان را تا وقتی که مورد بخشش قرار بگیرد منتظر می ماند، به جای اینکه در این مدت مشغول نوعی رفتار شود که شما می خواهید ببینید.
منحصر به زمان: به این معنی است که فرزندتان مدت زمان خاصی دارد تا درآن، این وظایف را به پایان برساند. مدت زمان باید به اندازه ی کافی طولانی باشد که فرزندتان مجبور شود تلاش کند، اما نه آنقدر طولانی که رغبتش را از دست بدهد یا خسته شود. برای مثال، حرف بد نزدن به مدت یک هفته آنقدر طولانی هست که مجبور شوند روی آن کار کنند اما آنقدر طولانی نیست که غیر ممکن باشد. و اگر جایزه اش برای هفته ای موفق، استفاده ی دوباره از بازی های ویدیئویی اش باشد، شما با قرار دادن «یک امتیاز» که او دوست دارد توجهش را جلب کرده اید.
این که فقط امتیازاتش را برای مدت زمانی مبهم یا طولانی حذف کنید، موثر نیست. اگر چیزی را برای شش ماه منع کنید، شبیه یک امر همیشگی در زندگی کودکتان می شود؛ احساس خواهد کرد همه چیز بیهوده است. به علاوه، به عنوان پدر و مادر، این بسیار سخت است که به پیامدی خاص پایبند باشید. اراده تان را ازدست می دهید، حواستان پرت می شود یا به راحتی فراموش می کنید.
مرتبط با رفتار اصلی: به این معنی که پیامد باید مرتبط با رفتاری باشد که می خواهید ببینید که فرزندتان تغییر دهد یا بهترش کند. برای مثال، اگر زمانی که باید در خانه باشند را نقض کنند، باید به مدت ۷ روز متوالی در زمان زود تری در خانه حاضر باشند قبل از اینکه شما مدت زمانش را افزایش دهید.
لغو جشن تعطیلات مهم یا مهمانی، تا به فرزندتان درس دهید منجر به رفتار مناسب نمی شود. پیامد های موثر، کودک را ملزم می کند برای به دست آوردن مزایا، بهبود و پیشرفت را در رفتارش نشان دهد. زمانی که رویداد خاصی بگذرد، هیچ راهی برای کودکتان وجود ندارد که به آن برگر دد.
اگر پیامدی را به روز ویژه ی خاص یا جشنی، همچون نوروز، جشن فارغ التحصیلی، یا جشن تولد گره می زنید، از شما می خواهیم که تجدید نظر کنید. این لحظات خاص در زندگی فرزندتان دوباره بدست نمی آیند. آنها هرگز تولد ۱۶ سالگی یا جشن فارغ التحصیلی دیگری نخواهند داشت. به علاوه فرزندتان تنها کسی نیست که این رویداد ها را از دست می دهد؛ این ها رویداد های ویژه ای هستند که خودتان هم می خواهید از آن لذت ببرید.
اکنون، اما اگر قبلا تصمیم گرفته اید که نوروز را لغو کنید یا اگر قبلا پسرتان را از استفاده از ماشین تا سال دیگر منع کرده اید چه؟ چگونه می توانید بدون از دست دادن اقتدارتان تغییر موضع دهید؟
در نظر داشته باشید، اقتدارتان به عنوان پدر و مادر در چسبیدن به تفکری غلط ریشه ندارد. اقتدارتان به عنوان پدر و مادر سرمایه گذاری ای بلند مدت است، شما با آرام، شفاف و استوار ماندن اقتدار خود را می سازید و حفظ می کنید. اگر می خواهید منصرف شوید و پیامدی را تغییر دهید، این روش ها را امتحان کنید:
می دانم به تو گفته بودم که بخاطررفتارت تا ۶ ماه نمی توانی از ماشین استفاده کنی. این کاری است که می خواهم بجای آن انجام دهم. می خواهم اجازه دهم که از ماشین استفاده کنی، اگر تا ۷ روز پیاپی در زمان مقرر خانه باشی، آخر هفته ها ۳ ساعت ماشین را به تو خواهم داد. زمانی که نشان دهی به اندازه ی کافی قابل اعتماد هستی که سر همان ۳ ساعت ماشین را برگردانی، بعد از آن می توانیم در مورد تمدید زمانش صحبت کنیم.
در این مثال، والد از هر سه بخش پیامد موثر استفاده کرده اند: به رفتار اصلی مرتبط است (عدم رعایت زمان حضور در خانه)، و همینطور وظیفه و زمان خاص دارد. توجه به این مهم است که پدر و مادر مقتدر درمورد خواسته ها و پیامد ها مشاجره یا جر و بحث نمی کند.
برای مثال بگویید، فررزندم درگیر رفتار های پرخطر شده است، مانند رانندگی در حال مستی یا مصرف مواد مخدر. نه تنها این باید حل شود، بلکه لازم است برای طولانی مدت دسترسی اش به ماشین محدود شود.
تا زمانی که نبینم به طور مداوم از قوانین خانه به مدت ۶ ماه پیروی می کنی، حق رانندگی به تو نمی دهم. یعنی هیچ مخدر یا نوشیدنی الکلی مصرف نمی کنی و طبق ساعت مقرر به خانه می آیی. پس از ۶ ماه موفقیت آمیز، راجع به اینکه چه کاری باید انجام دهی تا بتوانی دوباره رانندگی کنی صحبت خواهیم کرد.
اما در این مدت زمان طولانی، می توانید اهداف وظیفه محور کوتاه مدت ایجاد کنید (به گام های کوتاه در مسیر درست فکر کنید) بنابر این فرزندتان شانس پایداری برای نشان دادن بهبود خواهد داشت.
اگر به نظر نرسید که فرزندتان متوجه پیام شده باشد چه؟ نیاز نیست برای اینکه آنها پیامد را جدی بگیرند، خشونت آمیز باشد؟ نه!
به خاطر داشته باشید، این برای تنبیه فرزندتان نیست. این برای تشویق رفتار بهتر است. پیامد های «خشونت آمیز»مشخصا موثر نیستند اما تکالیف و پیامد های زمانبندی شده موثر هستند. به علاوه تنبیه سخت به منظور متوجه کردن فرزند معمولا منجر به کشمکش قدرت، دلخوری و سردرد های بیشتر می شود، قطعا منجر به نتایجی که شما به دنبالش هستید نمی شود.
هدفتان این است که فرزندی پرورش دهید که بتواند از پس محدودیت ها برآید، مسئولیت پذیر باشد و رفتار های درخور سن خود نشان دهد. شما می خواهید به فرزندتان کمک کنید تا مهارت های لازم را یاد بگیرد تا بزرگسالی موفق شود. استفاده از اقتدار پدر و مادریتان و ایجاد پیامد هایی موثر کمک خواهد کرد تا آنها به آنجا برسند.