برخورد با جنجال کودکان: بعضی اوقات والدین در حالی که خودشان خوش نیت میباشند
ولی بعد رفتار کردن را به کودکان خود می آموزند.
راه درست برخورد با جنجال کودکان
برخی از والدین هنگامی که فرزندشان کمی دارد به برخورد ناپسند کودک اهمیت می دهند و برای
آرامش دادن موقت به او باج می دهند. شاید بها دادن به بچه به صورت موقت زنجان را کمتر کنند ولی بچه
یاد میگیرد که تنها روش رسیدن به نیازهای است در رفتار کردن می باشد که بتوانند از والدین خود باج
بگیرد.
کودکانی که گریه می کنند و جنجال به پا می کنند
تقریباً هنگامی که به خرید می روید با بچههای بر می خورید که جنجال به پا می کنند و موجب میشوند
پدر و مادرشان احساس تغییر بودن بکنند به کودکان گاهی برای رسیدن به نیازهای خود شروع به گریه
میکنند و اذیت میکنند. کودکان در بازی دادن والدین خود توانایی زیادی دارند. تسلیم شدن در برابر
فشارهای کودکان موجب میشود که آنها در آینده دچار بد رفتار کردن شوند. چنین رفتاری را بیشتر والدین
تا پیش از دو سالگی در کودک خود نهادینه می کنند. هنگامی که بچه از راه جنجال به پا کردن به نیاز خود
می رسد آموزش میبینند که بد رفتاری میتوانند پاداش خوبی داشته باشد. اگر همچین برخوردی در
کودک به وجود بیاورد تغییر آن کار بسیار سختی می باشد. تنها می توانید برای عوض کردن آن از تسلیم
شدن در مقابل جنجال کودک دوری کرده و به آن پاداش ندهید.
با از بین بردن برخورد ، جنجال کودک را از بین ببرید
برخوردی که پاداش نداشته باشد از بین میرود و از آن تحت عنوان خاموش کردن برخورد یاد می شود.
برخوردی که بدون پاداش باشد دوباره رخ نمی دهد. برای این ادامه داشتن خاموشی برخورد باید از دادن
پاداش به هم چنین رفتاری دوری کرد. با مقاومت و استقامت پدر یا مادر جنجال و نیاز کودک که پاداش
دریافت نکرده است و در نهایت متوقف می شود. ولی کلمه مهمی که در اینجا آغاز کار می باشد برخورد با
گذر زمان عوض می شود. در موارد زیادی جنجال کودک پیش از اینکه اصلاح شود برتر هم میشود. است
اگر تصمیم دارید که در مقابل هم چنین رفتار کودک مقاومت کنید باید برای همیشه این کار را انجام
بدهید و هیچ وقت تسلیم نشوید. هنگامیکه به خاموش کردن بد رفتاری کودک خود اقدام میکنید شهامت
و انرژی ضروری را کسب کنید. شاید الزامی باشد که برای این منظور حمایت همسر خود را به دست بیاورید
و یا با یکدیگر کار برطرف کردن این رفتار کودک را به عهده بگیرید.
هر زمانی که تصمیم دارید که هیچ وقت تسلیم فریاد بچه خود نشوید باید این کار را همیشه در نظر بگیرید.
حتی هنگامی که خسته می باشید. حتی اگر روز بدی داشته باشید. اگر قرار است که همچنین رفتار کودک
خود را به خاموشی بسپارید ولی در بین راه تسلیم نیازهای او بشوید در این صورت رفتار او بیشتر می شود
و در حقیقت بچه خود را به جنجال به پا کردن های هرچه بیشتر و بزرگتر دعوت کرده اید. در برابر بد
رفتاری و جنجال کودک خود باید صبوری کنید. اکثر والدین به خاطر صبور نبودن دچار شکست می شوند.
باید بیشتر از کودکان به صبوری بپردازید. اگر تسلیم بشوید بازنده میشوید. باید خودتان را مدیریت کنید.
داد نزنید و یا کنترل خود را از دست ندهید چون این کار اوضاع را بدتر میکند. در صورت استقامت من در
امر تربیت کودک دارا بودن کودک خوش برخورد پاداش سعی شما خواهد بود.
خاموش کردن دو طرفه تاثیر دارد.
خاموش کردن برخورد، سوء رفتار شخص را متوقف میکنند ولی از سوی دیگر برخورد خوبی که هنوز
تقویت نشده را به خاموشی میبرد. هنگامی که برخورد خوب به آن توجه نشود امکان دارد رفتار بعد
جایگزین آن شود. بچه ها امکان دارد بگویند به چه علت کار خوبی انجام بدهیم چه اهمیتی دارد؟ هنگامی
که مشاهده کردید کودک شما کار خوبی انجام می دهند با استفاده از بازخورد مثبت آن را افزایش دهید.
تلاش کنید توجه خود را به آن رفتارهایی اختصاص دهید که صحیح صورت میگیرد. هر وقت کار خوبی از
کودک خود رخ داد و آن را تحسین کنید.
از بهانه دوری کنید
برخی از کودکان به این علت بعد رفتار می کنند زیرا مشاهده می کنند والدین آنها همیشه نه میآورد. به
طور مثال میگویند من خسته می باشد هنوز غذا نخورده ام روز دشواری داشتم. برخی اوقات با بهانه جوری
برای بچه ها آنها را به رفتار بعد وادار می کنیم. هنگامی که بهانه جویی می کنید در حقیقت این برداشت را
به کودک خود انتقال میدهید که او توانایی صحیح رفتار کردن را ندارد. بهانهجویی کودکان آموزش
می دهد که آنها مجبور می باشند مسئول برخورد خود باشند و هنگامی که علت خوبی برای رفتار بد دارند
می توانند همچنان آن را ادامه دهند. آنها در مورد استفاده قرار دادن عذر و بهانه جویی های شما از قبول
مسئولیت دوری کرده و به جدال با شما میپردازند. عکس نوجوانان از راه والدین خود به بی مسئولیتی
می پردازند. هنگامی که نوجوانان سن کمی دارند و حساس میباشند والدین آنها را برای انجام ندادن کاری
و بهانه جویی میآورند که موجب بی مسئولیتی آنها در بزرگسالی می شود.
هیچ وقت نپرسید چرا؟
هنگامی که کودک به جنجال میپردازد و رفتار بدی از خود بروز می دهند به جای اینکه بپرسید “چرا این
کار را انجام دادی؟ ” هدف از این سوال ” چی شد “ پرهیز کردن از بهانه جویی بوده و به کودک خود
کمک کردهاید اتفاقی رخ داده را به ما توضیح دهد. برخی از کودکان در آغاز در برابر اینگونه سالها از خود
استقامت نشان میدهند زیرا که عادت کرده اند به این سال که میگویند چرا “این جور شد ” پاسخ
بدهند. در این حالت هرگز به او نگویید که چرا این کار را کردهاید باید به کودک کم سن خود راهنمایی
کنید تا اتفاق پیش آمده را برای شما بازگو کنند. هنگامی که مشاهده کردید کودک شما اتفاق رخ داده را
برای شما تعریف کرده و در مورد برخورد درست با او گفت و گو کنید: «چه کاری می توانستی انجام بدهید
تا از بروز چنین چیزی پرهیز کنی؟» از چنین عملکردی مانع بهانه جویی توسط کودک می شود. تلاش
کنید به برخوردهای نامناسب کودکان پاداش ندهید و در برابر گریه کردن ، آزار دادن و اصرار های بی مورد
آنها تسلیم نشوید. تا ابد از دادن پاداش برای اینگونه برخورد دوری کنید. هنگامی که کودک شما بد رفتاری
میکنند تلاش کنید دلیل آن را بیابید و به برطرف کردن آن بپردازید.